พวกเฉินจื๋อข่าย3คนเห็นเย่เฉินที่มีรัศมีสีทองสาดส่องออกมา ก็อึ้งจนไม่พูดไม่ออกตามกัน!
เย่เฉินวันนี้ ต่างกับเย่เฉินในความคิดของพวกเขาก่อนหน้านี้มาก!
ในสายตาพวกเขา วันนี้เย่เฉินเหมือนกันเทพเซียนไม่มีผิด!
พวกเขาไม่อยากจะเชื่อ ว่าเย่เฉินจะฆ่าราชาบู๊ทั้งแปดง่ายๆ ด้วยตัวคนเดียว ส่วนตัวเองก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย แต่กลับเรียกสายฟ้ามาได้ แล้วทำให้เกิดหิมะถล่ม จากนั้นก็ฝังราชาบู๊ทั้งแปดทั้งเป็น!
อีกอย่าง หิมะถล่มที่มีพลังทำลายสูงแบบนี้ เย่เฉินก็อยู่ท่ามกลางมันด้วย แต่กลับไม่เป็นอะไรเลย
พอเห็นเย่เฉินเดินเข้ามาใกล้ขึ้น เว่ยเลี่ยงเป็นคนแรกที่อดไม่ได้ จนต้องฟุบลงที่พื้นหิมะ โขกหัวคำนับไปที่เย่เฉิน “อาจารย์เย่ครับ โปรดรับการคำนับจากผมด้วย ชีวิตนี้ผมยอมโขกหัวคำนับให้อาจารย์เย่คนเดียว!”
จากนั้นหงห้าก็ฟุบลงคุกเข่าเช่นเดียวกัน “อาจารย์เย่ครับ ชีวิตนี้หงห้าก็เคารพคุณคนเดียวเท่านั้น!”
เฉินจื๋อข่ายก็คุกเข่าลงพื้นตัวสั่นๆ สองมือชูขึ้นฟ้าแล้ววางทาบลงพื้น “คุณชายครับ ตั้งแต่วันนี้ไป!คุณเป็นเทพคนเดียวของผม!”
เย่เฉินก็เดินมาตรงหน้าทั้ง3คน แล้วก็ยิ้มเบาๆ พูดว่า “ตั้งแต่วันนี้ไป ผมก็ยังเป็นเย่เฉินคนเดิม ยังเป็นลูกเขยที่แต่งงานเข้าตระกูลผู้หญิงเหมือนเดิม ไม่ว่าในใจพวกคุณจะมองผมแบบไหน จะปฏิบัติกับผมแบบไหน ก็จงจำไว้ในใจว่า อย่างเอาเรื่องนี้ไปบอกกับใครเด็ดขาด”
ทั้ง3คนได้ยินแล้ว ก็โขกหัวคำนับตอบรับ
เย่เฉินมองเฉินจื๋อข่าย แล้วตั้งใจพูดว่า “เฉินจื๋อข่าย โดยเฉพาะคุณ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ อย่าไปบอกคนตระกูลเย่เด็ดขาดเลยนะ!”
เฉินจื๋อข่ายก็สีหน้าจริงจังขึ้นมา แล้วตอบว่า “คุณชายวางใจเถอะครับ ถ้าหากว่าคนตระกูลเย่ถามขึ้นมา ผมก็จะบอกว่า คนพวกนี้ตายเพราะหิมะถล่ม!”
เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า “งั้นก็ดี”
พูดจบ เข้าก็เสริมว่า “ที่นี่ดูเหมือนว่าจะเป็นทางเข้าหมู่บ้านแห่งเดียว ตอนนี้หิมะถล่มปิดเส้นทางหมดแล้ว คุณไปหาทางใช้กำลังคนของตระกูลเย่หน่อย รีบไปซ่อมแซมเส้นทางนี้ ก่อนที่จะซ่อม ก็สั่งให้เฮลิคอปเตอร์ส่งข้าวของจำเป็นมาให้ชาวบ้านด้วย อย่าให้ทุกคนต้องเสียกิจวัตรประจำวันเพราะผมคนเดียว”
เฉินจื๋อข่ายก็รีบตอบว่า “คุณชายวางใจเถอะครับ เดี๋ยวผมจะโทรไปสั่งเดี๋ยวนี้เลย จะจัดการให้เรียบร้อยเลยครับ!”
และในขณะเดียวกัน สำนักข่าวท้องถิ่นก็รับข่าวของหิมะถล่ม
ตอนที่สำนักข่าวและท้องถิ่นตามมาถึงนั้น เฮลิคอปเตอร์ที่ขนของช่วยเหลือผู้ประสบภัยของเย่เฉิน ก็เริ่มบินมาส่งสิ่งของที่หมู่บ้านในภูเขาฉางไบแล้ว
ส่วนในตอนนี้ ที่ตระกูลอู๋แห่งซูหาง
นายท่านอู๋ที่นอนป่วยอยู่บนเตียง ก็กำลังรอข่าวจากราชาบู๊ทั้งแปด
เมื่อคืนเข้านอนไม่หลับทั้งคืน หนึ่งเกิดจากร่างกายที่ไม่ค่อยดี แต่ยิ่งกว่านั้นก็คือ ในใจไม่ค่อยสบายใจสักเท่าไรนัก
ก่อนฟ้าสาง อู๋ตงไห่ได้โทรหาราชาบู๊ทั้งแปดไปแล้ว ตอนนั้นฟ่านหลินยวนบอกเขาว่า พวกเขาใกล้ถึงจุดหมายแล้ว
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...