ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1060

พูดจบ เขาก็กวักมือเรียกทั้ง8คน แล้วยิ้มพูดว่า “พี่ใหญ่ของพวกมึงขยับไปไหนไม่ได้แล้ว ลำบากพวกมึงแล้วล่ะ ขยับเข้าไปใกล้ๆ มันหน่อย ถ้าพวกมึงอยากตายไปด้วยกัน งั้นก่อนตายก็กอดคอกันหน่อยแล้วกัน ถ้าพวกมึงไม่อยากตายไปพร้อมกัน ก็แยกออกห่างๆ กูให้เวลามึงพวกนาทีเดียวเป็นครั้งสุดท้าย”

พอราชาบู๊ทั้งแปดได้ยินดังนั้น ในขณะที่ในใจกำลังหมดหวัง ในใจก็ไม่ยินยอมที่จะไปปรโลกอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย

จากนั้น หมัดเหล็กหลี่ที่ถูกกระทืบไปคนแรก ก็พยายามลุกขึ้น ด้วยร่างกายที่บาดเจ็บ แล้วค่อยๆ ขยับมานั่งตรงหน้าฟ่านหลินยวน

ตอนที่นั่งลงนั้น เขาร้องไห้พูดเสียงหลงว่า “พี่ใหญ่ ถ้ารู้ว่าเราจะมีวันนี้ รู้อย่างนี้ไม่ออกมาทำงานแบบนี้เสียก็ดีนะพี่..........”

คนอื่นๆ ก็พยายามลุกขึ้นมาเหมือนกัน

ทั้ง8คนกอดกันแน่นเป็นกลุ่ม คนอื่นๆ ก็ได้ให้อภัยหมดแล้ว ที่เมื่อครู่ฟ่านหลินยวนคิดจะหนีรอดไปคนเดียว

เพราะว่านอกจากเหตุการณ์เมื่อครู่นี้แล้ว พี่ใหญ่ของพวกเขา หลายปีมานี้ก็ดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี

ที่สำคัญก็คือ วันนี้เวลานี้ พี่น้องทั้ง8คนจะต้องตายกันที่นี่ทั้งหมด ช่วงเวลาสุดท้าย ยังจะอะไรที่ไม่ปลงอีกล่ะ?

พอเห็นว่า8คนกอดกันไว้แน่น เย่เฉินก็พยักหน้ายิ้ม แล้วพูดเสียงขรึมว่า “วันนี้ก็จะให้พวกมึงพี่น้องทั้ง8 ได้เห็นว่าอะไรคือมหัศจรรย์ของจริง！”

พูดจบ เขาก็ถือยันต์ฟ้าร้อง แล้วยกขึ้นฟ้าด้วยมือข้างเดียว！

ยันต์ฟ้าร้องแพร่ออกเป็นแสงสีฟ้าอ่อนๆ ทั่วร่างกาย ให้คนที่เห็นต้องอ้าปากค้างไป！

ในตอนนี้ ก็เห็นแต่ที่เย่เฉินตะโกนกับฟ้าดินว่า “สายฟ้า！จงมา！！！”

เสียงฟ้าร้องก็มา ท้องฟ้าที่เดิมทียังคงปลอดโปร่ง ก็มีเมฆดำลอยเข้ามาปกคลุม！

ปกติจะมีฟ้าร้องแต่ช่วงฤดูร้อน แต่ตอนนี้กลับมาเสียงฟ้าร้องดังสนั่นฟ้ายามค่ำคืน ในช่วงที่อุณหภูมิติดลบหลายองศาได้！

พวกของฟ่านหลินยวนก็ตกใจจนต้องตัวสั่นไปตามๆ กันฟ่านหลินยวน

นี่มันพลังวิเศษอะไรกันนี่？！เรียกสายฟ้ามาได้ด้วยมือเดียวเลยหรือ？！

จากนั้น ก็เห็นว่าบนท้องฟ้า มีสายฟ้าเป็นสาย ผ่าลงมาดังเปรี้ยง！

ส่วนรถSUV และทุกๆ คนนั้น ก็หายไปไม่เห็นแล้ว！

ในตอนนี้ เมฆดำที่เกิดจากเย่เฉิน ก็กระจายตัวไป ฟ้าก็กลับมาขาวดั่งท้องปลาอีกครั้ง！

ฟ้าสว่างแล้ว！

ทั้ง3คนก็ร้องตะโกน “อาจารย์เย่！อาจารย์เย่！”

ในตอนที่ฟ้ากำลังส่องสว่างนั้น แสงสีทองส่องไปทั่วแผ่นดิน ทั้ง3คนก็เห็นว่า ในกองหิมะที่ถล่มลงมานั้น มีผู้ชายลำตัวสาดแสงสีทองเดินอยู่

ชายคนนั้นเดินรูปร่างมั่นคง เดินอย่างตัวเบา สีหน้าตั้งมั่นดั่งเทพเซียน！

นั่นก็คือเย่เฉิน อาจารย์เย่นี่เอง！

------------