ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1063
ตอนที่เย่เฉินนั่งเครื่องบินออกจากภูเขาฉางไบกลับจินหลิงนั้น คนตระกูลอู๋ก็กำลังกังวลจนจะบ้าตาย
ราชาบู๊ทั้งแปดรีบไปภูเขาฉางไบกลางดึก ก็เพื่อไปช่วยเหลือสองพ่อลูกคู่หนึ่ง แต่ไม่คิดเลยว่าจะหายไปไม่ได้ข่าวคราวอะไรเลย
อู๋ตงไห่โทรแล้วโทรเล่า โทรจนแบตโทรศัพท์จะหมด แต่ก็โทรติดต่อไม่ได้สักเครื่อง
ในตอนนี้เอง โทรศัพท์ของเขาก็มีคนโทรเข้ามา
คนที่โทรหาเขา ก็คือคนที่หนีออกมาจากภูเขาฉางไบได้เมื่อคืนนี้
ตอนนี้เขายังหลบซ่อนตัวอยู่ในเมืองฉางไบ เดิมทีเขาจะรอราชาบู๊ทั้งแปดนำชัยกลับมา แล้วตามราชาบู๊ทั้งแปดบินกลับมาด้วยกัน
เขาก็ไม่คิดเลยว่า ตนเองจะรอไม่เจอราชาบู๊ทั้งแปด แต่เป็นเรื่องที่น่าตกใจมากกว่า！
เมื่อครู่นี้ สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นของเมืองฉางไบเสนอข่าวว่า ที่ตีนเขาฉางไบเกิดหิมะถล่ม ทำให้หิมะนับหมื่นตันถล่มลงมาปิดทับเส้นทางขึ้นเขาทั้งหมด และได้ถล่มใส่รถยนต์2คัน พร้อมคน8คนให้จมภายใต้หิมะ
ทีมกู้ภัยท้องถิ่นได้ใช้อุปกรณ์ช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ขุดเอาศพทั้ง8คนที่ถูกหิมะถล่มใส่จนตัวศพไม่เป็นชิ้นดีแล้ว
พอได้ข่าว เขาก็นึกถึงราชาบู๊ทั้งแปดขึ้นมา
เพราะว่าเขารู้ว่า ช่วงก่อนฟ้าสางวันนี้ ราชาบู๊ทั้งแปดขับรถขึ้นเขากันไปเอง2คัน
สถานที่แบบนั้น เดิมทีไม่ค่อยมีคนอาศัยอยู่ แถมยังไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวดังๆ คนท้องที่ที่อาศัยอยู่ก็ยากจนมาก ไม่มีเงินมาซื้อรถ นักท่องเที่ยวด้านนอกก็ไม่ค่อยไปสถานที่แบบนั้น ดังนั้นสถานที่แบบนั้นไม่ค่อยมีรถผ่านสักเท่าไรนัก
ถ้าคนท้องที่จะออกมา ก็นั่งรถม้าออกมา ไม่มีทางจะมีรถSUVได้
เซียวชูหรันก็ตื่นมาตอนเช้า ไม่เห็นเย่เฉิน ก็รู้สึกว่าแปลกๆ
เธอก็เลยโทรหาเย่เฉิน พบว่าติดต่อเย่เฉินไม่ได้ ก็เลยยิ่งรู้สึกว่าแปลกๆ
แต่งงานกันมา3ปี เย่เฉินไม่เคยอยู่ๆ ก็หายตัวไปแบบนี้
ก่อนหน้าที่ตื่นมาแล้วไม่เจอเขา ก็เพราะเขาไปตลาดหรือไม่ก็กำลังทำกับข้าวอยู่
แต่ตอนนี้ เขากลับขาดการติดต่อไปเลย
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...