แต่ว่า เธอกลับใช้ หานมู่ควนที่ความหมายไม่กระโตกกระตากทั้งยังลึกซึ้ง กระทั่งลึกล้ำยาวนาน
เวลานี้ แม้แต่เย่เฉินก็ยังรู้สึกว่าหานเหม่ยฉิงนั้นเจ๋งมาก
แต่ทุกอย่างนี้เป็นเพียงแค่ความคิดภายในใจของตัวเย่เฉินเอง เขาไม่ได้เอ่ยสิ่งเหล่านี้ให้พอลฟัง
แต่เขาเดาว่า พอลที่เป็นคนฉลาดขนาดนี้ก็น่าจะรู้เหมือนกัน ว่าชื่อจีนของเขานั้นแฝงไปด้วยความหมายลึกล้ำอะไรไว้
ส่วนทางนี้ หลังจากเว่ยเลี่ยงลงนามเสร็จก็ถามเขาอย่างนบนอบ “อาจารย์เย่ครับ ตอนนี้บริษัทผลิตยาเว่ยซื่อต้องเปลี่ยนชื่อแล้วใช่ไหมครับ”
เขาคิดว่าบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อตอนนี้ มีเย่เฉินเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่แล้ว หากเรียกบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อต่อไปดูเหมือนจะไม่ค่อยเหมาะนัก
เย่เฉินเองก็รู้สึกว่าบริษัทที่ตัวเองคุมอยู่ใช้ชื่อว่าบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ (บริษัทผลิตยาตระกูลเว่ย) ก็ออกจะแปลกอยู่จริง ๆ
ดังนั้นเขาจึงขบคิดชั่วขณะ แล้วเอ่ยว่า “งั้นผมเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนแล้วกัน”
เย่เฉินคิดว่า ตนเองสามารถครองคัมภีร์วิชาแพทย์ที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้มากมายขนาดนี้ได้ ล้วนเป็นคุณงามความดีของตำราเก้าเสวียนเทียน ดังนั้นจึงตั้งชื่อเป็นบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนไปตรง ๆ เลย นับว่าเป็นการแสดงความเคารพต่อตำราเก้าเสวียนเทียนของตนเองด้วย
แม้เว่ยเลี่ยงจะไม่รู้ว่าเก้าเสวียนสองอักษรนี้แสดงถึงอะไรกันแน่ แต่ในเมื่ออาจารย์เย่เอ่ยออกมาแล้ว เขาย่อมไม่มีความเห็นอันใดอีก ด้วยเหตุนี้จึงกล่าวโดยทันที “อาจารย์เย่ งั้นวันนี้ผมจะไปส่งคำแถลง แล้วจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนนะครับ”
เย่เฉินพยักหน้า เอ่ย “ก่อนหน้านี้คุณบอกผมว่ายารักษาโรคกระเพาะของบริษัทผลิตยาโคบายา สร้างแรงกดดันให้กับคุณมากใช่ไหม”
“ใช่ครับ!” เว่ยเลี่ยงเอ่ยพลางทอดถอนใจ “ตอนนี้บริษัทผลิตยาโคบายาขายดีไปทั่วทวีปเอเชีย สร้างแรงกดดันให้เรามากเลยครับ”
เย่เฉินเอ่ยกับเว่ยเลี่ยง “บริษัทผลิตยาโคบายาน่ะไม่เท่าไรหรอก ผมจะให้ตำรับยารักษาโรคกระเพาะให้คุณแขนงหนึ่ง หลังคุณผลิตมันออกมาแล้ว ก็ตั้งชื่อมันว่ายากระเพาะเก้าเสวียนคุณพกกระดาษกับปากกามาไหม ผมจะเขียนตำรับยาให้ หลังคุณกลับไปก็เร่งผลิตยาตำรับนี้ส่งเข้าสู่ตลาดเลย”
เว่ยเลี่ยงยินดีมากนัก นึกไม่ถึงว่าเย่เฉินจะร่างกำหนดตำรับยาด้วยตนเอง เขารีบหยิบกระดาษและปากกาออกมาส่งให้เย่เฉิน
เย่เฉินคิดชั่วครู่ เลือกตำรับยาลูกกลอนที่มีชื่อว่า “ยาลูกกลอนรักษากระเพาะ” จากในตำราเก้าเสวียนเทียนออกมา
เหตุที่เลือกยาตำรับนี้ ก็เพราะตัวยาในตำรับยานี้เทียบแล้วค่อนข้างหาง่ายกว่า
พอเขากับพอลจัดการเรื่องสัญญากันเสร็จเรียบร้อย ก็เดินทางออกจากบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อหรือก็คือ บริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ในยามนี้
พอลเปี่ยมไปด้วยความเคารพนบนอบต่อท่านเทพเย่ข้างกายเขา เขารู้สึกว่าเย่เฉินคนนี้ช่างลึกล้ำยากคาดเดามากจริง ๆ
แค่หยิบ ๆ ตำรับยาหนึ่งออกมา คนอื่นก็ยินดีมอบทั้งบริษัทให้แก่เขาแล้ว
ขอถามหน่อย บนโลกนี้ยังมีใครมีความสามารถเช่นนี้อีกหรือ
มิน่าเล่า เหล่าคนมีหน้ามีตาในจินหลิงจึงล้วนแต่เรียกเขาว่าอาจารย์
อีกทั้ง ยามพวกเขาเอ่ยถึงอาจารย์เย่ขึ้นมา ก็จะเอ่ยคำวิจารณ์เขากันว่า เทพมังกรตัวจริงแห่งโลกมนุษย์!
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...