พอลมองไปที่เย่เฉินอย่างตกใจ แม้จะรู้สึกเหลือเชื่อ แต่กลับไม่คิดว่าเย่เฉินกำลังคุยโวเลยสักนิด ดังนั้นเขาจึงรีบร้อนสตาร์ทรถไปบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ
ภายในฐานการผลิตของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ ไม่เพียงแต่มีโรงงานและโกดังสินค้าเท่านั้น ยังมีตึกสำนักงานและหอพักอีกด้วย
ขณะพอลเพิ่งจะจอดรถอยู่หน้าประตูตึกสำนักงานบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ เว่ยเลี่ยงก็รออยู่ด้านในแล้ว
ไม่อาจไม่พูดถึงว่าที่ภูเขาฉางไบวันนั้น เย่เฉินได้สร้างความตกใจขนานใหญ่ไว้ให้เว่ยเลี่ยง
กระทั่งทำให้เว่ยเลี่ยงมองเย่เฉินเป็นเทพเจ้าที่เขาจะนับถือในชีวิตนี้ ในใจบังเกิดความรู้สึกอันรุนแรงที่พร้อมบุกน้ำลุยไฟเพื่อเขา
เขาเชิญเย่เฉินและพอลเข้าไปในห้องทำงานของตนเองอย่างเคารพนบนอบ
เว่ยเลี่ยงหยิบหนังสือแบบร่างสัญญาที่เขาทำไว้ออกมาทันที เอ่ยกับเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่ โดยรวมสัญญาผมร่างเสร็จแล้ว คุณลองให้ทนายของคุณดูสักหน่อยก็ได้ ว่ามีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า”
เอ่ยพลางพลิกเปิดสัญญาฉบับหนึ่ง เอ่ยแนะว่า “หัวข้อสำคัญในสัญญาฉบับนี้ คือผมเป็นตัวแทนเว่ยซื่อกรุ๊ปส่งมอบหุ้นจำนวน 80% ให้คุณอย่างไร้เงื่อนไข”
เย่เฉินนึกไม่ถึงว่าเว่ยเลี่ยงจะตรงไปตรงมาแบบนี้
ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าเอ่ย “เรื่องสัญญาให้พอลกับทนายของทางคุณมาดูกันเองเถอะ”
เว่ยเลี่ยงรีบร้อนเอ่ย “งั้นผมจะให้ทนายเข้ามาเดี๋ยวนี้”
จากนั้นเขาก็โทรศัพท์คุยสายหนึ่ง แล้วเหล่าทนายของโรงยาก็เดินเข้ามาพร้อมกัน
พอลทำงานอย่างมืออาชีพ ลงมือตรวจเช็ครายละเอียดสัญญากับพวกเขาทันที
ไม่ช้าสัญญาก็ร่างสำเร็จ เย่เฉินและเว่ยเลี่ยงลงนามในสัญญาร่วมกัน
หลังลงนามแล้ว เย่เฉินก็ได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดในบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ ถือครองหุ้นจำนวน 80% ของบริษัท
เพราะว่าเย่เฉินได้ว่าจ้างพอลเป็นทนายของตนเองแล้ว ดังนั้นในสัญญาโอนหุ้นบริษัทนี้ ช่องทนายก็ได้ลงชื่อของพอลเอาไว้ด้วย
แต่ในภาษาจีนโบราณที่แท้จริงมู่คำนี้ แฝงความหมายไว้ลึกล้ำนัก
ความหมายเดิมของมันคืออาวรณ์ ใฝ่หา บ่งถึงความหมายว่าคิดถึง ทั้งยังความถึงใฝ่หาและศรัทธา
ส่วน ควนคำนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง จะต้องแทนตัวเซียวฉางควนพ่อตาของตัวเขาแน่นอน!
แบบนี้แล้ว ความหมายโดยสังเขปของชื่อจีนของพอลก็คือ หานเหม่ยฉิงอาวรณ์เซียวฉางควน หานเหม่ยฉิงไฝ่หาเซียวฉางควน หานเหม่ยฉิงคิดถึงเซียวฉางควน กระทั่งหานเหม่ยฉิงรักเซียวฉางควนอย่างลึกล้ำ
ทางหนึ่งเขารู้สึกว่าชื่อนี้สะท้อนถึงรักลึกล้ำอันเต็มเปี่ยมของหานเหม่ยฉิง ทางหนึ่งก็รู้สึกว่าชื่อนี้แสดงถึงระดับความรู้ทางอักษรศาสตร์อันเต็มเปี่ยมของหานเหม่ยฉิง
หากว่าเธอเป็นคนไร้ความรู้ เช่นนั้นชื่อจีนที่เธออาจจะตั้งให้พอลคงจะเป็นหานซือควน (หานคิดถึงควน) หานเนี่ยนควน (หานคะนึงควน) หานอ้ายควน (หานรักควน) เป็นแน่
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...