ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1080

ก่อนที่จะให้สูตรยาแก่เว่ยเลี่ยงไป จะต้องโอนหุ้นมาก่อน

สูตรยานี้จะได้มีค่าควรเมือง อาจจะหยิบออกมาแค่สูตรเดียวก็สามารถแลกมาได้ซึ่งความร่ำรวยของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อสิบกว่าเท่า

พอลได้รับโทรสายของเขา ได้ยินว่าเขาจะให้ตนเองช่วยเหลือ ก็ไม่ได้ถามว่าเรื่องอะไร ก็รับปากไปเลย

เช้าตรู่ของวันที่สอง ทั้งสองคนก็มาพบกันที่Tomson Riviera

เซียวฉางควนก็รู้ว่าเขาจะไปพบพอล ในใจก็คึกคักขึ้นมา

ตั้งแต่วันที่หม่าหลันกลับมา เขาก็อยากพบหานเหม่ยฉิงมาตลอด แต่ก็ไม่กล้าไปพบเธอ

เพราะว่าเขากลัวหม่าหลันรู้ว่าหานเหม่ยฉิงกลับจีนมาแล้ว จากนั้นก็จะไปหาเรื่องกับหานเหม่ยฉิง

จากนั้น พอเขารู้ว่าเย่เฉินจะไปพบกับพอล ก็เลยแอบถามส่วนตัวว่า “ไอ้ลูกเขย ครั้งนี้แกจะไปทำงานกับพอล คุณป้าหานของแกไปด้วยไหม? ”

เย่เฉินก็ยิ้ม แล้วพูดว่า “ป้าหานไม่ไปหรอกครับ พ่อ ถ้าพ่ออยากพบป้าหานล่ะก็ พ่อก็ไปนัดเจอกับเธอสิครับ！”

เซ๊ยวฉางควนก็พูดอย่างเคอะเขิน “พ่อไม่กล้าอะสิ！”

เย่เฉินก็ถอนหายใจพูดว่า “งั้นผมก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้วล่ะครับ......”

เซียวฉางควนพูดขอร้องว่า “ไอ้ลูกเขยคนดี เอ็งก็หาโอกาสรวมตัวหน่อยสิ ให้พ่อได้เจอหน้าป้าหานของเอ็งหน่อยไม่ได้รึไง? ”

เย่เฉินตอบว่า “ไอ้ได้ก็ได้อยู่ แต่ผมกลัวเซียวชูหรันรู้เรื่อง แล้วเธอจะโกรธเอา”

เซียวฉางควนก็รีบพูดว่า “ไม่ต้องบอกยัยนั่นก็ได้แล้ว！”

เย่เฉินตั้งใจพูดว่า “เรื่องนี้ต่อให้พ่อไม่บอกเธอเลย แต่ไม่นานเธอก็ต้องรู้ พอถึงตอนนั้น เธอรู้เข้าว่าผมทำเรื่องแบบนี้ลับหลังเธอ เธอก็คงจะโกรธมากเลยนะครับ”

กำลังพูดไป โทรศัพท์ของเย่เฉินก็ดังขึ้น พอลโทรมา

พอลได้ยินดังนั้น ก็ตกใจมาก

เขาก็พอได้ยินชื่อเสียงของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อมาบ้าง บริษัทนี้ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ใน500กิจการใหญ่ในประเทศ แต่อย่างน้อยก็เป็นบริษัทที่มีทรัพย์สินหลายพันล้านเหมือนกัน หรือว่าเย่เฉินจะซื้อหุ้นของบริษัทนี้80%เลยหรือ?

จากนั้นเขาก็ถามเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่ครับ หุ้น80%ของคุณนี้ คุณซื้อมาเท่าไรครับ? ”

เย่เฉินก็พูดนิ่งๆ ว่า “ได้หุ้นมา80%โดยไม่ต้องเสียเงิน แต่ว่าผมจะต้องให้สูตรยากับพวกเขา”

“อะไรนะ? ไม่เอาเงินเลยหรือครับ ให้แค่สูตรยาหรือครับ? ” พอลคิดไม่ถึง เพราะถึงอย่างไรก็เป็นบริษัทผลิตยาระดับหลายพันล้าน เย่เฉินไม่ให้เงินเขาสักแดงเดียว ให้แค่สูตรยา ก็ได้หุ้นมา80% มันสุดยอดมากเลยนะเนี่ย มันต้องเป็นสูตรอะไรกันแน่ ถึงได้มีราคาสูงลิบลิ่วขนาดนี้

“ใช่แล้ว” เย่เฉินพยักหน้าพูดว่า “เชื่อผมเถอะ ราคาสูตรยาของผมแพงกว่าบริษัทผลิตยาพวกนั้นอีก”

------------