ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1084
และก็เพราะเหตุผลเหล่านี้ ซ่งหวั่นถิงจึงเคารพนบนอบต่อเขามาโดยตลอด
ดังนั้นเป็นไปได้มากว่าซ่งหวั่นถิงกลัวจะติดค้างน้ำใจเขาเพิ่มอีก จึงได้ปิดบังเรื่องฉลองวันเกิดของตนเอง
เมื่อเย่เฉินคิดถึงจุดนี้ ก็พลันรู้สึกว่าน่าสนใจดี
ซ่งหวั่นถิง คุณกลัวติดค้างน้ำใจผมไม่ใช่เหรอ งั้นผมจะมอบน้ำใจอันโอฬารให้แก่คุณชิ้นหนึ่ง
ของขวัญวันเกิดครั้งนี้ ผมคงไม่ออกไปซื้อให้คุณแล้ว ผมเตรียมยาอายุวัฒนะให้คุณเม็ดหนึ่งก็แล้วกัน
ยาอายุวัฒนะนั้นมหัศจรรย์เพียงไหน คนในสังคมชั้นสูงทั้งจินหลิงไม่มีใครไม่รู้ ไม่มีใครไม่ทราบ
คุณท่านซ่งกินยาอายุวัฒนะในงานเลี้ยงวันนั้นต่อหน้าผู้คน ทุกคนต่างได้เป็นประจักษ์พยานของผลลัพธ์อันมหัศจรรย์หาใดเปรียบนั้นแล้ว
เย่เฉินกระทั่งเคยได้ยินว่ามีคนยินดีจ่ายเงินนับร้อยล้านไปจนถึงหลายร้อยล้าน เพื่อขอซื้อยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดเลยทีเดียว
แต่ว่า เย่เฉินไม่เคยมีความคิดจะขายยานี้
เขาไม่ได้ขาดแคลนเงินเลย จะหลายร้อยล้าน พันกว่าล้าน หรือกระทั่งหลายพันล้าน ก็ไม่มีความหมายอะไรต่อเขา
หากว่าเพื่อเงินแล้ว เขาลงมือขายยาอายุวัฒนะไปทั่ว กลับจะกลายเป็นลดค่าของยาอายุวัฒนะลง
เขาจะทำให้ทุกคนต่างรู้สึกว่ายาอายุวัฒนะเป็นสิ่งที่พวกเขาร้องขอแล้วยังไม่อาจได้มา ทั้งชีวิตนี้ไม่แน่ว่าจะมีโอกาสได้ของเลอค่าอันสูงล้ำนี้มาครอง
พวกเขาถึงจะเต็มไปด้วยความเลื่อมใสและปรารถนา ต่อยาอายุวัฒนะนี้อย่างเต็มเปี่ยมไม่มีที่สิ้นสุด
ส่วนเรื่องทำไมเขาถึงจะมอบยาอายุวัฒนะให้ซ่งหวั่นถิงหนึ่งเม็ดนั้น เย่เฉินก็คิดอย่างเรียบง่ายมาก
ข้อแรก เขาเห็นซ่งหวั่นถิงเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งจริง ๆ
การที่ตัวเขามอบยาอายุวัฒนะให้ซ่งหวั่นถิงในตอนนี้ คุณท่านซ่งที่เป็นคนฉลาด ย่อมรู้เจตนาของเขาแน่ อีกทั้งเขาจะยิ่งให้ความสำคัญแก่ซ่งหวั่นถิงมากขึ้นไปอีกแน่นอน กระทั่งมอบทั้งตระกูลซ่งให้เธอรับช่วงต่อก็ยังเป็นไปได้
เย่เฉินมองออกว่า ตัวซ่งหวั่นถิงเองก็เป็นหญิงสาวที่มีปณิธานในการงานอันแข็งกล้า และมีความทะเยอทะยานอย่างมากคนหนึ่ง
ไม่อย่างนั้น เธอก็คงไม่ตั้งใจทำงานอย่างขยันขันแข็งเพื่อตระกูลมาตลอดแบบนี้
อีกทั้งเหตุเพราะพ่อแม่ของเธอจากไปเร็ว ชีวิตเธอในตระกูลซ่ง กี่มากกี่น้อยก็ต้องมีความรู้สึกโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งอยู่บ้าง
การจะพลิกตัวเองขึ้นมาภายใต้สถานการณ์แบบนี้ แล้วรับช่วงต่อตระกูลซ่งอย่างราบรื่น อาจจะยิ่งยากเย็นเข้าไปอีก
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นเขาช่วยดึงเธอขึ้นมาสักหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...