ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1113
ทันทีที่คุณท่านซ่งพูดออกไป บรรดาคนที่ยังต่อต้านการสืบทอดผู้นำตระกูลของซ่งหวั่นถิงก็หุบปากเงียบอย่างรู้ว่าควรทำอย่างไร
พวกเขาเข้าใจเหตุผลอย่างชัดเจนแล้ว อย่างไรก็ตาม พวกเขาและลูก ๆ ของตัวเองไม่มีโอกาสที่จะสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลซ่ง หากเป็นเช่นนั้น พวกเขาก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าตำแหน่งผู้นำตระกูลจะได้รับการสืบทอดจากบุคคลที่มีความสามารถจริง ๆ
เพราะยิ่งผู้นำตระกูลมีความสามารถมากเท่าไหร่ ทุกคนก็ยิ่งได้รับเงินมากขึ้นเท่านั้น
แม้ว่าในทุกด้านของซ่งหรงวี่จะค่อนข้างดี แต่ในแง่ของความสามารถก็ยังห่างไกลจากซ่งหวั่นถิงมาก
ไม่พิจารณาถึงอายุของซ่งหวั่นถิงที่ยังเด็ก แต่ความจริงแล้วซ่งหวั่นถิงสามารถดูแล และใส่ใจธุรกิจของตระกูลซ่งได้เป็นอย่างดี
ธุรกิจโบราณวัตถุในมือของเธอเจริญรุ่งเรือง เธอสามารถทำให้การค้ากับต่างประเทศมีกระแสที่ดี แม้แต่ครอบครัวของ หลี่เจียเฉิงในฮ่องกงทั้งหมดก็รู้สึกว่า โชคของเธอดีมาก จนวิ่งไปทำความร่วมมือกับเธอด้วยความสมัครใจ
ในแง่ของความแข็งแกร่ง ซ่งหวั่นถิงก็เหนือกว่าทายาทของตระกูลซ่งทั้งหมด แม้แต่ลุงและอาของเธอ
หากเธอมาสืบทอดตระกูลซ่ง ทุกคนก็ล้วนเลื่อมใสด้วยใจจริง
เมื่อพวกเขาคิดถึงอย่างนี้ ก็นั่งลงที่ที่นั่งของตนเองในทันที
อาของซ่งหวั่นถิงหลายคนถึงกับพูดว่า "เมื่อเป็นการตัดสินใจของคุณพ่อ อย่างนั้นเราก็ไม่มีความเห็น"
ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่ไม่ได้คาดคิดว่าคนอื่นในตระกูลจะประนีประนอมในทันทีทันใดอย่างนี้!
เพียงชั่วครู่ เขากับลูกชายสองคนก็กลับกลายเป็นโดดเดี่ยวหมดหนทาง
ยิ่งกว่านั้นสิ่งที่คุณท่านพูดก็ช่างน่าเจ็บปวดเกินไปไหม?
หมายความว่าอะไร
“หวั่นถิงเป็นผู้นำทั้งหมดนี้มาให้ตระกูลซ่ง!"
คุณท่านซ่งพูดประโยคแล้วประโยคเล่า แล้วชี้ไปที่เย่เฉิน ก่อนพูดอย่างจริงจังว่า “รวมถึงอาจารย์เย่ พวกเราตระกูลซ่งได้รู้จักอาจารย์เย่ได้ ทั้งหมดก็เพราะหวั่นถิง! คุณบอกฉันมาสิ ทำไมหวั่นถิงจะไม่สามารถเป็นผู้นำตระกูลซ่งได้"
เมื่อซ่งเทียนหมิงถูกคุณท่านซ่งถาม ก็พูดไม่ออก เขารู้แก่ใจว่า ซ่งหวั่นถิงเก่งกว่าลูกชายของเขาในทุกด้าน
เก่งกว่าลูกชายของเขา เก่งกว่าเขาด้วยซ้ำ
แม้จะเป็นอย่างนั้น เขาก็ยังทนไม่ได้กับการตัดสินให้ซ่งหวั่นถิงเป็นผู้นำตระกูลซ่ง
เขาอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งในใจว่า “ซ่งหวั่นถิงเป็นแค่เด็กไร้เดียงสา คุณคิดว่าหล่อนเป็นนักธุรกิจสาวแกร่งเหรอ?”
“ถ้าคุณต้องการเป็นหญิงแกร่ง คุณสามารถออกจากตระกูลซ่ง ไปเป็นหญิงแกร่งข้างนอก อย่าขวางทางของฉันในตระกูลซ่ง!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...