ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1127
ในขณะนี้ ซ่งหวั่นถิงได้ขับรถกลับไปถึงที่คฤหาสน์ตระกูลซ่ง
ระหว่างทางกลับ เธอนึกถึงการจูบที่กล้าหาญของเธอที่ให้กับเย่เฉินในเมื่อกี้ หัวใจของเธอยังคงเขินอาย
อันที่จริง ซ่งหวั่นถิงไม่ใช่ผู้หญิงที่กระตือรือร้นในความรัก ไม่ใช่เป็นฝ่ายที่ชอบรุกก่อน
ตั้งแต่เล็กจนโตมีคนนับไม่ถ้วนที่ตามจีบเธอ แต่เธอไม่เคยชอบผู้ชายที่มาจีบเธอเลย
ไม่เพียงแค่นั้น ก่อนที่เธอได้พบกับเย่เฉิน เธอไม่เคยชอบใครเลยด้วยซ้ำ
แต่ตัวเธอเองก็คิดไม่ถึงว่า หลังจากที่เธอตกหลุมรักเย่เฉิน เธอจะควบคุมไม่ได้เช่นนี้
หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ชื่อเสียงของสตรีคนโตในตระกูลแรกของจินหลิงจะกลายเป็นเรื่องตลกของจินหลิงทั้งหมดในไม่ช้า
เพราะว่า ในสายตาของคนทั่วไป ผู้หญิงจะไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวแบบนี้ได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น จูบที่เธอมอบให้กับเย่เฉินคือจูบแรกที่เธอได้เก็บมายี่สิบหกปี
อย่างไรก็ตาม ซ่งหวั่นถิงไม่รู้สึกเสียใจภายหลังที่ทำแบบนั้นเลย
ในเวลาเดียวกัน เธอยังตัดสินใจในใจว่า จะใช้เวลาและการปฏิบัติจริงเพื่อพิสูจน์ให้เย่เฉินเห็นว่าทุกอย่างที่เธอพูดนั้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ เธอเต็มใจที่จะรอเขาและเธอก็จะรอตลอดไป
เมื่อซ่งหวั่นถิงกลับถึงบ้าน ขณะที่ซ่งหวั่นถิงขับรถเข้าไปในลานบ้าน ลุงวีก็รีบเดินมาและพูดด้วยความเคารพ "คุณหนู คุณจอดรถของคุณไว้ที่นี่ก็พอแล้ว ผมจะช่วยคุณจอดรถในโรงรถเอง"
ซ่งหวั่นถิงพูดว่า "ไม่ต้องแล้วลุงวี ฉันจอดเองได้ ลุงไปทำหน้าที่ของลุงเถอะ"
ลุงวีรีบพูดว่า "ทำแบบนี้ได้ไงล่ะคุณหนู ตอนนี้คุณเป็นผู้นำของตระกูลซ่ง หลายสิ่งหลายอย่างต่อไปคุณปล่อยให้คนใช้อย่างพวกเราทำเถอะ"
ซ่งหรงวี่และพ่อของเขาซ่งเทียนหมิงนั่งอยู่ตรงข้ามชายชราโดยใบหน้าเฉยชา
สิ่งที่เกิดขึ้นคืนนี้ เป็นเหมือนฝันร้ายสำหรับสองพ่อลูก
และฝันร้ายนี้ยังไม่ตื่น และมันก็จะไม่มีวันตื่น
คุณท่านซ่งต้องการดันซ่งหวั่นถิงขึ้น แม้ว่าสองพ่อลูกอยากจะห้าม พวกเขาก็ห้ามไม่ได้
เพราะว่า ปัจจุบันคุณท่านซ่งยังคงมีร่างกายที่แข็งแรง ไม่เพียงแต่มีวิจารณญาณที่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังมีความสามารถในการควบคุมที่แข็งแกร่งอีกด้วย
ในสถานการณ์เช่นนี้ แม้ว่าสองพ่อลูกจะมีความคิดเห็น แต่พวกเขาก็ไม่อาจฝ่าฝืนการตัดสินใจของคุณท่านได้
ตราบใดที่เขาอยู่ที่นั่น ซ่งหวั่นถิงก็จะมีที่พึ่งที่แข็งแกร่ง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...