ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1126
หลังจากลงจากรถ มองดูซ่งหวั่นถิงขับรถออกจากTomson Riviera ยืนอยู่ที่นั่นนานกว่าสิบวินาที ก่อนจะหันกลับมาและเข้าสู่ประตูของTomson Riviera
เมื่อเขากลับไปถึงบ้าน ภรรยาของเขาเซียวชูหรันได้อาบน้ำและนอนอ่านหนังสืออยู่ในห้องนอน
เมื่อเห็นเย่เฉินกลับมา เซียวชูหรันยิ้มและถามว่า "งานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนคุณเป็นอย่างไรบ้าง?"
ในใจเย่เฉินรู้สึกผิดปกติเล็กน้อยและตอบว่า “งานเลี้ยง ก็ไม่เลว...”
เซียวชูหรันไม่รู้ว่าเป็นวันเกิดของซ่งหวั่นถิง เหตุผลหลักคือเย่เฉินไม่ต้องการให้เธอคิดมากเกินไปดังนั้นเขาจึงไม่พูด
เซียวชูหรันไม่ได้สังเกตเห็นอะไรผิดปกติของเย่เฉิน เธอวางหนังสือในมือลง มองไปที่เย่เฉินและพูดด้วยความเขินอาย "สามี ฉันขออะไรคุณหน่อยได้ไหม?"
เย่เฉินรีบพูดว่า “กับสามีคุณจะเกรงใจอะไรกัน มีอะไรพูดมาได้เลย”
เซียวชูหรันกล่าวว่า "ฉันมีเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายที่กำลังจะแต่งงานเร็วๆนี้ วันนี้เธอมาที่ทำงานของฉันเพื่อส่งการ์ดเชิญให้ฉัน คุณไปกับฉันหน่อยได้ไหม?"
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “ได้แน่นอน ผู้ชายหรือผู้หญิง?”
"ผู้หญิง" เซียวชูหรันกล่าว "ตอนที่เราอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เราเคยนั่งโต๊ะเดียวกันมา"
เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นงานแต่งงานของเพื่อนร่วมโต๊ะของคุณ งั้นต้องไปแน่นอน!”
เมื่อพูดถึงตอนนี้ เซียวชูหรันกอดแขนของเย่เฉิน แกว่งมืออย่างแรงและขอร้องว่า “สามี ฉันรู้ว่าคุณเก่งที่สุด และฉันรู้ว่าคุณมักจะเป็นคนที่ไม่ชอบโชว์ แต่คุณช่วยได้ไหม ในวันแต่งงานของเพื่อนร่วมชั้นของฉัน ขับรถสปอร์ตส่งเธอไปแต่งงานได้ไหม? ฉันก็อยากให้เธอได้หน้า เพื่อที่ครอบครัวของสามีเธอจะไม่รังแกเธอมากเกินไปในอนาคต ได้โปรดเถอะสามี..."
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดอย่างเอ็นดู "ในเมื่อเป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของคุณ ขับแค่คันเดียวจะพอได้อย่างไร ถึงตอนนั้นผมขับหนึ่งคัน คุณขับหนึ่งคันและรับเพื่อนร่วมชั้นของคุณ คุณพอใจกับการวางแผนนี้หรือไม่?”
เซียวชูหรันดีใจมาก และกอดเขาทันที จูบเขาที่ริมฝีปากและพูดอย่างมีความสุข “พอใจ! พอใจมาก! คุณเป็นสามีที่ดีที่สุดในโลกจริงๆ!”
เย่เฉินตกตะลึงในจุดนั้น
เกิดอะไรขึ้นกับผมในวันนี้?โชคเรื่องความรักเต็มเปี่ยม?
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...