ในตอนนี้ในใจของคุณชายขงรู้สึกกลัดกลุ้ม เมื่อได้ยินแม่บอกให้ไปดูคุณย่า เขาก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว
ตงซิ่วหัวหันกลับมาในเวลานี้และพูดว่า “สวมเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้ เร็ว!”
คุณชายขงรีบสวมเสื้อผ้าของเขา
ตงซิ่วหัวถามเขาว่า "เกิดอะไรขึ้นกับการที่ลูกไปจินหลิงในครั้งนี้? ทำไมลูกรีบกลับมาทันทีที่ลูกเพิ่งไปถึงไม่นาน และฉันได้ยินมาว่าลูกกลืนสร้อยคออัญมณี?เป็นอันที่ฉันเลือกให้ลูกและให้ลูกมอบให้คุณหนูตระกูลซ่งเส้นนั้นใช่ไหม?มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เมื่อเผชิญกับคำถามมากมายจากแม่ของเขาคุณชายขงถอนหายใจและพูดว่า "แม่อย่าพูดถึงมันเลย ครั้งนี้ที่ผมไปที่ตระกูลซ่งในจินหลิง คิดไม่ถึงว่าจะได้พบกับไอ้ยาจกนามสกุลเย่ ผมพนันกับเขาแล้วแพ้พนัน ผมเลยกลืนสร้อยอัญมณีเส้นนั้นเข้าท้อง”
ตงซิ่วหัวขมวดคิ้วและพูดว่า "ทำไมลูกถึงไปมีเรื่องกับคนที่นามสกุลเย่ หรือเป็นคนของตระกูลเย่ในเย่นจิง เราไม่สามารถที่จะท้าท้ายตระกูลเย่ได้เลยนะ!"
คุณชายขงพูดอย่างเร่งรีบ “มันไม่ได้มาจากตระกูลเย่ในเย่นจิง แต่เป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงที่มีนามสกุลเย่ในเย่นจิง ไอ้ยาจก ให้ตายสิ แม่ง กลั่นยาบ้าไรเป็นไม่รู้ หลอกไอ้คนที่นามสกุลซ่งจนหน้ามืดตามัว”
ตงซิ่วหัวถามอีกครั้ง "แล้วลูกได้บอกกับคนที่ดูแลตระกูลซ่งเกี่ยวกับพันธมิตรการร่วมมือกันผ่านการแต่งงานไหม? พ่อของคุณก็หวังว่าคุณจะสามารถใช้เรื่องนี้ เพื่อให้ปู่ของคุณชื่นชมคุณ"
คุณชายขงพูดอย่างโกรธเคือง "ไอ้นามสกุลซ่งไม่รักดีเลย และซ่งหวั่นถิงคนนั้นก็ส่งสายตาไปมาให้ไอ้ยาจกนามสกุลเย่คนนั้น ผมสงสัยมาก ว่าพวกเขาจะมีอะไรกันหรือเปล่า!"
“เป็นไปไม่ได้!”ตงซิ่วหัวส่ายหัวและพูดว่า “ฉันได้ตรวจสอบสถานการณ์ของคุณหนูตระกูลซ่งแล้ว เธอเป็นเด็กดีมาก อาจกล่าวได้ว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ในเย่นจิงก็ไม่อาจเทียบเธอได้! อีกอย่าง นักสืบส่วนตัวบอกฉันว่า ซ่งหวั่นถิงยังไม่เคยมีความรักตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก”
ขณะพูด ตงซิ่วหัวจึงกระซิบย้ำเตือนอีกครั้ง "จะบอกให้นะ ซ่งหวั่นถิงเป็นโอกาสหนึ่งสำหรับคุณแล้ว"
“ปู่ของลูกต้องการให้ลูกชายคนโตของอาลูกจีบคุณหนูสี่ของตระกูลเย่ แต่คุณหนูสี่ของตระกูลเย่ไม่เหลียวแลเขาเลย ไม่รู้ว่าปู่ของคุณดุเขากี่ครั้งแล้วว่าไร้ความสามารถ”
“ลูกชายคนที่สองของลุงคุณ รักกับคุณหนูตระกูลเซวน แม้ว่าเธอจะมีสถานะและมีตำแหน่งที่สูงส่ง แต่ผู้หญิงคนนั้นหน้าตาค่อนข้างใช้ไม่ได้ หลังทำศัลยกรรมก็ยังไม่สวย”
“ยิ่งไปกว่านั้น ผู้หญิงคนนั้นมีนิสัยร้ายๆ และเป็นคนร่าเริงไม่อ่อนหวาน ไม่มีความเป็นกุลสตรี ปู่ย่าของคุณก็ไม่พอใจนัก ถ้าคุณสามารถหาผู้หญิงดีๆอย่างซ่งหวั่นถิงได้ในเวลานี้ ปู่ย่าของคุณคงมีความสุขมาก! เมื่อถึงเวลานั้น ในสายตาของปู่ย่า ลูกจะเป็นอันดับหนึ่ง!”
จนถึงตอนนี้ คุณชายขงเพิ่งตระหนักได้ว่า สำหรับเขาซ่งหวั่นถิงมีความหมายแค่ไหน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...