ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1134
เขาพูดอย่างเสียใจทีหลังและพูดว่า "ถ้ารู้แบบนี้แต่แรก ตอนเรียนต่างประเทศผมก็จีบเธอแล้ว..."
ตงซิ่วหัวถามกลับ "แล้วทำไมตอนนั้นลูกไม่จีบเธอล่ะ?"
คุณชายขงถอนหายใจ "ในตอนนั้น ผมคิดว่าสาวต่างชาติดีกว่า ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้หญิงที่คบล้วนเป็นสาวต่างชาติ"
ขณะที่เขาพูด เหมือนเขาจำบางอย่างได้และรีบพูดว่า "แม่ คราวนี้ผมเสียหน้าต่อหน้าซ่งหวั่นถิงมาก ผมคาดว่าความประทับใจแรกของซ่งหวั่นถิงที่มีต่อผมไม่ค่อยดีมากนัก ผมจะทำอย่างไรดี?"
ตงซิ่วหัวถอนหายใจและพูดว่า "คุณต้องคิดหาวิธีที่จะฟื้นฟูความรู้สึกแย่ๆที่ลูกให้กับเธอในครั้งนี้ อย่างไรก็ตาม การไล่ตามจีบผู้หญิงไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ในระยะเวลาอันสั้น ลูกต้องเตรียมตัวให้ดีและเตรียมศึกระยะยาวนาน"
คุณชายขงกล่าวว่า"หมอบอกผมว่า หลังการผ่าตัด ผมอาจจะต้องอยู่บนเตียงเป็นเวลา 15 วัน ผมจึงไม่สามารถไปที่จินหลิงได้ระยะหนึ่ง... "
ตงซิ่วหัวกล่าวว่า " 15 วันกลัวไร? ซ่งหวั่นถิงโสดมา 26 ปีแล้ว!"
เมื่อคุณชายขงได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ยิ้มทันทีและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “แม่ ฟังที่แม่พูดแบบนี้ ผมก็มีความมั่นใจมากขึ้น”
ตงซิ่วหัวพยักหน้าและถามเขาอีกครั้ง “ใช่แล้ว คราวนี้ลูกไปที่จินหลิง ได้ไปหารั่งหลินไหม?”
คุณชายขงพูดอย่างเร่งรีบ "ผมจะมีเวลาไปดูเธอได้ไงล่ะ?ลงจากเครื่อง ผมก็รีบไปที่บ้านของตระกูลซ่ง จากนั้นก็ได้บินกลับมา"
ไม่เหมือนนิ เฉินจื๋อข่ายก็ได้ปฏิเสธแล้ว อีกอย่างไอ้ยาจกผู้ชายคนนั้นเป็นลูกเขยแต่งเข้าตระกูลยาจกมันไม่สมเหตุสมผลที่เขาจะเป็นคุณชายของตระกูลเย่!
ในเวลานี้ ตงซิ่วหัวกล่าวด้วยความสงสัยเล็กน้อย"ตอนนั้นแม่ก็รู้สึกว่า ประธานของตี้เหากรุ๊ป อาจเป็นคุณชายของตระกูลเย่ แต่ตามที่รั่งหลินกล่าว เธอไม่เคยเห็นหน้าของประธานเลย ดังนั้นฉันจึง สงสัยว่า ถึงแม้ประธานจะเป็นคุณชายของตระกูลเย่ แต่คุณชายของตระกูลเย่ก็ไม่ได้อยู่ในจินหลิง เขาอาจจะออกคำสั่งหรือดูแลอยู่ในเย่นจิง หรือแค่มีตำแหน่งประธานไว้ ในความเป็นจริง เขาขี้เกียจเกินกว่าจะดูแลสิ่งเหล่านั้น เพราะตระกูลเย่เป็นธุรกิจที่ใหญ่มาก แค่ตี้เหากรุ๊ปเท่านั้น ไม่สามารถเข้าตาพวกเขาได้เลย”
คุณชายขงถามด้วยความประหลาดใจ “ทำไมรั่งหลินยังไปอยู่ที่นั่น? ทำไมไม่ให้เธอกลับมาโดยเร็วล่ะ”
ตงซิ่วหัวกล่าวว่า "ปู่ของลูกต้องการให้เธอกลับมา แต่เธอไม่ต้องการ ดังนั้นปู่ของลูกจึงปล่อยเธอไป”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...