ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1145
เมื่อนายหญิงใหญ่เซียวได้ยินว่ายอดราคารวมของรถสองคันนี้เกินกว่าหนึ่งร้อยล้าน ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้าน รถสองคันรวมกันก็มากกว่าหนึ่งร้อยล้านแล้ว นี่มันความคิดบ้าบออะไรกัน? รถสองคันนี้เกือบจะเท่ากับวิลล่าระดับเฟิร์สคลาสของTomson แล้ว
เธอเสียเงินไปแค่สามล้านหยวนจึงได้รถหนึ่งคัน จนรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อมาก ถ้ามองในแง่นี้ รถยนต์คนนี้ของเย่เฉินเหนือกว่าของเธอสามสิบคัน
นายหญิงใหญ่รู้สึกอึดอัดลำบากใจ
ตอนแรกเธอคิดว่ามาที่นี่เพื่อทำให้คนอื่นอับอายขายหน้า แต่คาดไม่ถึงว่าจะกลับกลายเป็นการดูหมิ่นตัวเอง
ยังมีคนผลาญเงินจำนวนมากขนาดนี้ไปกับรถราคาแพงเช่นนี้จริงหรือ หรือว่าเขาเป็นโรคประสาทกันแน่
รถยนต์ที่ทำมาจากทองคำบริสุทธิ์ก็ไม่มีมูลค่าราคาถึงเพียงนี้นะ?
นายหญิงใหญ่เซียวขุ่นเคืองใจ เซียวไห่หลงที่อยู่ข้าง ๆ กลัวว่าเธอจะทำอะไรที่น่าขายหน้า จึงรีบช่วยพาเธอเดินกลับเข้าไปในรถเบนท์ลีย์
หม่าหลันยืนอยู่บนระเบียง พลางพูดเยาะเย้ยว่า: "อุ๊ย ยายแก่ ทำไมคุณไม่หยิ่งยโส ไม่อวดดีแล้วล่ะ คุณนั่งบนรถเบนท์ลีย์แล้วก็เริ่ดเชิดเลยใช่ไหม?"
นายหญิงใหญ่เซียวหันหลังให้กับหม่าหลัน พลันรู้สึกกระสับกระส่ายเหมือนหนามทิ่มแทงข้างหลัง
นายหญิงใหญ่เซียวไม่ต้องไม่จำเป็นต้องหันศีรษะกลับไปมองก็รู้หมดแล้วว่าตอนนี้หม่าหลันจะมองตาของเธอด้วยความรู้สึกเยาะเย้ยดูหมิ่นมากขนาดไหน
นี่เป็นความคิดริเริ่มของตัวเองจริง ๆ ที่ยื่นหน้าไปให้คนอื่น แล้วปล่อยให้คนอื่นทุบตี
หากเธอรู้เร็วกว่านี้ว่าจะเป็นอย่างนี้ ตัวเองจะหลีกห่างให้ไกลจากบ้านของพวกเขาอย่างแน่นอน
ทำไมเธอต้องมาเจอกับความโชคร้ายอย่างนี้ล่ะ?
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังถูกนังหม่าหลันสารเลวนี้สาดน้ำเย็นใส่อย่างไม่มีเหตุผลเลย
“ใช่ คุณย่า!” เซียวไห่หลงพูดอย่างเร่งรีบ “วิลล่านี้ไม่ใช่ของเราตั้งแต่แรก แล้วอู๋ตงไห่ลงทุนกับบริษัทเซียวซื่อของพวกเรา โดยมีเงื่อนไขว่าอู๋ตงไห่สามารถขอเงินคืนจากเราได้ตลอดเวลา ถ้าเราไม่สามารถจ่ายเขาได้ ถึงตอนนั้นเขาจะฟ้องดำเนินคดีกับศาล จนพวกเราต้องปิดตัวลง เรายังต้องล้มละลาย ไม่เหลืออะไรเลย”
นายหญิงใหญ่เซียวพยักหน้าอย่างจริงจังมาก
เธอรู้ว่าหลานชายหญิงของตนเองนั้นพูดถูก หากเธอไม่สามารถช่วยแบ่งเบาภาระของอู๋ตงไห่จนสายเกินไป อู๋ตงไห่ก็อาจจะโละเธอทิ้ง
เมื่อเธอคิดมาถึงตรงนี้ ก็กัดฟันแล้วพูดว่า “พวกเรายังต้องหาทางทำลายจิตวิญญาณของเย่เฉินอย่างรวดเร็ว””
เซียวฉางเฉียนถามว่า "แม่ ท่านมีวิธีอะไรดี ๆ หรือไม่？"
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...