เย่เฉินที่ไม่ได้พูดมาโดยตลอด แต่เวลานี้มองไปที่พ่อของจางเสี่ยวม่าน อยู่ๆก็หยิบเอาไม้นวดแป้งขึ้นมา แล้วเขาก็โมโหขึ้น พูดจาเหยียดหยาม รวมทั้งกล่าวหาดูถูกศักดิ์ศรีก็พอแล้ว ตัวเขาเองที่จริงมาเพื่อให้ภรรยาช่วยส่งเพื่อนสนิท ไม่ใช่ต้องมาสนใจเรื่องบ้านของคนอื่น ดังนั้นที่เขาคิดก็คือ รีบขับรถรีบไปส่ง ทำหน้าที่ส่งเพื่อนสนิทให้เสร็จ
แต่ว่า สายตาเมื่อมองไปยังสารเลวทั้งสามคนพ่อแม่น้องชาย เขาก็อดทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงให้ภรรยาเซียวชูหรันและจางเสี่ยวม่านหลบไปอยุ่ด้านหลัง แล้วมองไปยังพ่อของจางเสี่ยวม่านพูดเสียงเย็นว่า “คุณรู้หรือไม่ว่าสิ่งที่คุณทำไปทั้งหมดนั้น ทั้งหมดล้วนเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย คุณเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเสรีภาพในการแต่งงานของลูกคุณและละเมิดศีลธรรม การทำร้ายร่างกายถือเป็นการละเมิดกฎหมาย และความตั้งใจที่จะขายลูกสาวของคุณยิ่งเป็นการละเมิดกฎหมายอาญา! "
ใบหน้าบิดาของ จางเสี่ยวม่านปั่นป่วนไปหมดกล่าวด้วยเสียงเย็นชา “นายถือว่าอายุเท่าไหร่กัน เรื่องที่บ้านของฉันมันเกี่ยวอะไรกับนาย ฉันยังไม่ได้ไล่ให้เธอออกไป นายก็กล้าที่จะมาอวดเก่งในบ้านฉันเหรอ”
เย่เฉินหัวเราะเยาะเย้ย “ก็คงจะอย่างงั้น ฮ่าๆๆ ”
พูดจบ เขาก็หันมาพูดกับเซียวชูหรันกับจางเสี่ยวม่าน “สายแล้ว พวกเราตอนนี้ต้องไปแล้ว ถ้าใครกล้าที่จะขวาง เราก็จะไม่ถอย
แท้จริงแล้วในใจจางเสี่ยวม่านรีบร้อน เพราะถ้าล่าช้ากว่านี้ ถ้าไปโรงแรมที่พี่สะใภ้เตรียมไว้แล้วพลาดฤกษ์งามยามดีที่แม่สามีจอง แม่ยายจะยิ่งไม่พอใจในตัวเองมากขึ้นไปอีก
ไม่สำคัญหรอกว่าแม่ยายจะทำให้ฉันเสียหน้าหรืออย่างไร ประเด็นคือ เธอไม่ต้องการให้แม่ยายกดดันคู่หมั้นของเธอ
ที่จริงแล้ว แม่ยายค่อนข้างที่จะดูถูกตน อีกทั้งยังพยายามที่จะขัดขวางไม่ให้คู่หมั้นเธอแต่งงานกับเธอ เพราะพวกเขาคิดว่าสถานการณ์ทางบ้านของเขากับเธอนั้นต่างกันเกินไป ไม่คู่ควรกับบ้านของพวกเขา
แต่คู่หมั้นเธอทนต่อความกดดันไม่ให้แต่งงานมาครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งนี้เพื่อที่ทั้งสองจะได้แต่งงานอย่างราบรื่น จึงได้ใช้วิธีการท้องก่อนแต่ง ในที่สุดบ้านคู่หมั้นเธอก็ยอม
พ่อของจางเสี่ยวม่านเห็นลูกรักโดนตบ ก็กัดฟันเหวี่ยงไม้นวดแป้งเข้าใส่กระแทกศีรษะของเย่เฉิน
“ครอบครัวจางของเรามีทายาทเพียงคนเดียวมาหลายชั่วอายุคน ถ้าคุณกล้าที่จะทุบตีลูกชายของฉัน ฉันจะฆ่าคุณ!”
เซียวชูหรันเห็นความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามที่พุ่งเข้าใส่เย่เฉิน แรงพอที่จะทุบหัวเขาให้แบนได้ ก็รีบพูดด้วยความร้อนรนว่า “เย่เฉิน ระวัง!”
เย่เฉินไม่ขยับ มีแค่มองไปที่ทางไม้นวดแป้ง วินาทีถัดมา เขาโบกมืออย่างรุนแรง เขาหักไม้นวดแป้งด้วยมือเปล่า!
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...