ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1171
ตอนนี้จิตใจของสวีลี่ฉินค่อนข้างลังเล
สินเดิมฝ่ายหญิงกว่า30ล้านมีพลังดึงดูดมาก แต่ประเด็นหลักของเรื่องนี้ คือต้องให้ลูกชายตัวเองไปแต่งงานกับหญิงที่ตั้งครรภ์คนหนึ่ง
นี่มันคือพ่อจำเป็นที่ผู้คนมักจะพูดกันไม่ใช่เหรอ?
แม้ตัวเองจะไม่ใช่วัยรุ่นอะไร แต่สำหรับคำพูดที่นิยมกันแบบนี้ ก็ยังพอเข้าใจอยู่บ้าง
แต่ เมื่อนึกถึงที่ประธานเซว์พูดว่าจะให้สินเดิมฝ่ายหญิง30ล้าน แล้วยังให้ทรัพยากรสนับสนุนมากมาย ในใจลึกๆของสวีลี่ฉิน เริ่มเกิดการรอคอยขึ้น
เธอมองว่า เพียงแค่ให้เงินมาก ให้ลูกชายเป็นพ่อจำเป็นความจริงก็ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่โตอะไรนักหนา
แต่ประเด็นหลักของเรื่องนี้คือ ถ้าอีกฝ่ายตั้งท้องเด็กของคนจีนยังง่าย ถึงตอนนั้นสามารถอธิบายกับญาติมิตรสหายได้ว่า ทั้งสองแอบมีความสัมพันธ์กันนานแล้วตั้งท้อง ดังนั้นจึงแต่งงาน
เห็นแก่เงิน หลังจากที่เด็กคลอดออกมาแล้ว ก็เลี้ยงเด็กคนนั้นเป็นลูกหลานของตัวเองเสีย
ผ่านไปสองปี ค่อยให้เธอมีลูกให้กับตนสักคน แค่นี้ก็สำเร็จแล้วไม่ใช่เหรอ?
แต่ประเด็นคือ ลูกสาวของประธานเซว์ ท้องลูกของคนดำ
ถ้าให้ลูกชายแต่งงานกับเธอ เมื่อเด็กออกมา ลูกชายของตัวเองไม่โดนคนลอบกัดแย่เหรอ?
เมื่อคิดถึงจุดนี้ สวีลี่ฉินลังเลเป็นอย่างมาก
เมื่อพูดถึงจุดนี้ พี่ลู่รีบพูดเสริมอีกว่า “เอาจริงๆ ประธานเซว์ให้มากขนาดนี้ ถ้าไปหาคนอื่น เค้ารีบตอบรับไปนานแล้ว ฉันว่า แกอย่าพลาดโอกาสดีๆแบบนี้เลย”
สวีลี่ฉินหัวเราะ แล้วกล่าว “พี่ลู่ ฉันรู้ว่าพี่หวังดี แต่พูดจริงๆ เรื่องแบบนี้ ถ้าไปตกอยู่ที่ครอบครัวที่ไม่มีเงิน ตอบตกลงไปนานแล้วแน่นอน แต่ครอบครัวเรายังไงก็มีทรัพย์สินอยู่บ้าง เงินจำนวนนี้ที่ประธานเซว์ให้มามันค่อนข้างน้อยไปจริงๆนะ”
พี่ลู่มองไปที่เธอแล้วถาม “ลี่ฉิน ความสัมพันธ์ของฉันกับแกก็ไม่แย่นะ ดังนั้นเราไม่ต้องอ้อมค้อมกันแล้ว แกบอกจำนวนฉันมาเลยดีกว่า ฉันนะ จะได้รีบไปบอกประธานเซว์ ถ้าประธานเซว์ไม่ติดอะไร ทั้งสองครอบครัวก็ตกลงกันตามนี้ จากนั้นก็เลือกวัน แต่งงาน และจดทะเบียนสมรสเสีย”
สวีลี่ฉินพูดเบาๆ “เอางี้ล่ะกันพี่ลู่ รบกวนพี่พูดกับคู่สามีภรรยาประธานเซว์ พูดเรื่องนี้ว่า ไม่ว่ายังไงสินเดิมฝ่ายหญิงยังไงก็ต้องไม่ต่ำกว่า50ล้าน!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...