เมื่อได้ยินร้อยล้านจำนวนนี้ ซุนเต๋อวั่งประนีประนอมทันใด
เขาหันหลังไป พูดกับลูกชายว่า “หงเหว่ย ได้เมียมาง่ายๆคนหนึ่ง เค้าไม่ใช่แค่ไม่เอาเงินค่าสินสอดของแกนะ แล้วยังให้แกอีกหลายสิบล้าน เป็นเรื่องที่ดีขนาดไหนเนี่ย!”
ซุนหงเหว่ยดูแคลน “ใช่ มันก็ดีจริงนะ แบบนี้ก็ได้อุ้มหลานอย่างสมใจแล้ว แล้วยังเป็นหลานคนดำอีกด้วย”
ซุนเต๋อวั่งไม่รู้สึกอับอายแต่อย่างใด แล้วกล่าว “ให้ฉัน50ล้าน อย่าว่าแต่หลานคนดำเลย ลูกคนดำ ฉันก็ยอม!”
ซุนเต๋อเหว่ยกล่าว “พ่อไม่ต้องพูดมากให้เสียน้ำลาย เรื่องนี้ผมไม่มีทางตกลงแน่นอน”
ซุนเต๋อวั่งถอนหายใจ ชี้ไปที่ซุนหงเหว่ยอย่างไม่สบอารมณ์ต่อความไม่เอาไหนแล้วกล่าว “ไอ้ลูกคนนี้ ความรู้ยังน้อย ไม่ประสีประสา ตั้งแต่เล็กแกไม่เคยหาเงิน และไม่เคยต้องเป็นทุกข์เรื่องเงิน ตอนแกเด็กๆน่าจะให้แกได้ใช้ชีวิตทุกข์ทรมานจริงๆ แบบนี้แกจะได้รู้ว่าเงินมันหายากขนาดไหน!”
“ใช่!” สวีลี่ฉินพูดเสริมอยู่ข้างๆ “โบราณกล่าวไว้อย่างดีว่า จะหาเงินหรือทำอะไรก็ยาก! ถ้าวันนี้แกพลาดโอกาสนี้ไป ชาตินี้แกก็ไม่แน่ว่าจะหาเงิน50ล้านได้ ถึงตอนนั้นถ้าแกเสียใจ อย่ามาโทษแม่ก็แล้วกัน ที่ไม่เตือนแกในวันนี้”
ซุนหงเหว่ยรีบกล่าว “ไม่ว่าพ่อแม่จะพูดยังไง ผมก็ไม่มีทางตกลง”
“ไม่ตกลง?” สวีลี่ฉินร้อนรนแล้ว จึงกล่าว “ไม่ตกลงใช่มั้ย ถ้าแกไม่ตกลง วันนี้ฉันไม่เพียงไม่ให้จางเสี่ยวม่านแต่งเข้าบ้าน แม้แต่แกก็อย่าได้อยู่ที่บ้านอีกต่อไป ย้ายออกไปซะ!”
ซุนหงเหว่ยกล่าว “ย้ายก็ย้าย ผมอยากย้ายออกไปตั้งนานแล้ว!”
แก…...“ สวีลี่ฉินกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด “ถ้าแกย้ายออกไป ฉันจะระงับบัตรธนาคารทุกใบของแกให้หมด ต่อจากนี้ไปแกอย่าหวังจะเอาเงินจากครอบครัวแม้แต่แดงเดียว!”
เธอก็รู้สึกเช่นกัน ว่าซุนหงเหว่ยควรที่จะตัดความสัมพันธ์กับครอบครัวบ้าๆแบบนี้ ครอบครัวของเขาผิดมนุษย์มนาทั่วไป ไม่ให้เขาแต่งกับจางเสี่ยวม่าน งั้นก็พาจางเสี่ยวม่านไปเผชิญโลกกับตนเองเสียเลย
เย่เฉินค่อนข้างเห็นด้วยกับวิธีของซุนหงเหว่ย ยิ้มแล้วกล่าว “ครั้งหน้าที่พวกคุณจัดงานแต่ง ผมจะจัดการเรื่องรถงานแต่งเองให้พวกคุณเอง”
ซุนหงเหว่ยโค้งคำนับให้ทันที แล้วกล่าว “ขอบคุณมากๆครับ!”
ในตอนนี้ สวีลี่ฉินเดินเข้ามา แล้วกล่าวอย่างเกรี้ยวกราดว่า “หงเหว่ย ถ้าวันนี้แกกล้าไปกับผู้หญิงคนนี้ ฉันกับพ่อแกจะตัดความสัมพันธ์กับแก อย่าเสียก็แล้วกัน!”
สวีลี่ฉินคิด ไม่ว่ายังไงต้องเร่งเรื่องงานแต่งกับลูกสาวประธานเซว์ให้ได้ โอกาสที่หาได้ยากขนาดนี้จะพลาดไม่ได้
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...