ความจริงแล้วเซว์จิ้งจิ้งไม่รู้สึกใดๆกับเรื่องการตั้งท้องแบบนี้แต่อย่างใด เธอรู้สึกว่า ในเมื่อท้องแล้ว ก็ทำแท้งได้ หลายๆครั้งก่อนหน้าเธอก็ทำแบบนี้
ตอนที่เธอไปถึงโรงพยาบาล หมอเพิ่งจะบอกเธอ เพราะเธอทำแท้งบ่อย ดังนั้นระบบการตั้งครรภ์ของเธอถึงขีดสุด ถ้าเอาเด็กคนนี้ออกด้วยล่ะก็ ต่อไปเธอจะตั้งครรภ์ไม่ได้อีกแล้ว
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เซว์จิ้งจิ้งจึงรับรู้ได้ว่า ปัญหาของตัวเองเริ่มใหญ่ขึ้นแล้ว
ยังไงผู้หญิงทุกคนก็มีความฝันที่อยากจะเป็นแม่ด้วยกันทั้งนั้น ถึงแม้ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมที่จะมีลูก แต่อนาคตถ้าเธอเกิดตั้งครรภ์ไม่ได้แล้วจริงๆ ชาตินี้มีลูกไม่ได้แล้วจริงๆละก็ สำหรับเธอแล้ว เป็นจุดพลิกผันที่ใหญ่หลวงจริงๆ
ด้วยเหตุนี้เองเธอจึงได้เล่าเรื่องนี้ให้กับพ่อแม่ของตนฟัง
หลังจากที่เซว์ซิงหลงรู้เรื่องนี้แล้วนั้น ถึงแม้จะโกรธมาก แต่ก็อดที่จะคิดถึงอนาคตของลูกสาวไม่ได้
ตนมีลูกสาวเพียงคนเดียว ถึงแม้ไม่ใช่ผู้ชาย แต่เขาก็หวังว่าลูกสาวจะมีหลานของกับตน สืบสายเลือดของตนต่อไป
ถ้าลูกสาวทำแท้งลูกของคนดำนี้ งั้นในอนาคตเธอก็จะมีลูกต่อไปไม่ได้อีกแล้ว สายเลือดของตนก็จะขาดลง
ดังนั้นเขาจึงรีบหาคนมากินของเหลือ แล้วต้องหาคนกินของเหลือที่ยอมให้ลูกสาวคลอดเด็กคนนี้ออกมาด้วย
เมื่อได้ยินตระกูลซุน บอกว่าจะให้ซุนหงเหว่ยลูกชายแต่งงานกับลูกสาวของตนวันนี้ เขาจึงดีใจอย่างสุดๆ
ดังนั้นจึงรีบพาภรรยาและลูกมาอย่างเร็ว
แม้แต่ชุดแต่งงาน ก็ยังไม่ทันเตรียมให้ลูกสาว
แต่เขารู้ว่าตอนนี้เป็นเรื่องเร่งด่วน ดังนั้นจึงจัดการไปเท่าที่ทำได้
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตัดสินใจ วันนี้ให้ลูกสาวแต่งงานกับซุนหงเหว่ยก่อน จากนั้นตนค่อยจ่ายเงินสักหน่อยจัดงานเลี้ยงกลับบ้านคารวะพ่อแม่ฝ่ายหญิงให้ลูกสาวอย่างยิ่งใหญ่
เซว์ซิงหลงชี้ไปที่เซว์จิ้งจิ้ง ยิ้มพลางกล่าว “แนะนำให้คุณรู้จัก นี่คือลูกสาวของผมจิ้งจิ้ง อยู่ที่อเมริกาหลายปี เพิ่งจะกลับมาได้ไม่นาน”
“ไอ้หยา!” สวีลี่ฉินกล่าวอย่างดีใจที่สุด “เมื่อเห็นจิ้งจิ้งก็รู้แล้วว่าเป็นกุลสตรีที่มาจากตระกูลชั้นสูง แล้วอยู่ที่อเมริกาหลายปี จะต้องเป็นนักเรียนเกียรตินิยมแน่นอน!”
ประธานเซว์ยิ้มพลางกล่าว “ไม่ถึงขั้นเกียรตินิยม แต่ภาษาอังกฤษดีกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย”
สวีลี่ฉินดีใจเป็นอย่างมาก
ขณะนี้ ประธานเซว์มองไปรอบๆ ถามอย่างประหลาดใจ “ทำไมไม่เห็นว่าที่ลูกเขยของผมละ?”
ซุนหงเหว่ยในตอนนี้ กำลังถูกคนของตระกูลซุนห้องล้อมไว้ ให้ตายยังไงก็ไม่ให้เขาไป
สวีลี่ฉินได้ยินดังนี้ รีบกล่าว “ประธานเซว์รอสักครู่นะคะ ฉันจะไปตามหงเหว่ยมาเจอคุณค่ะ!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...