ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1186

เขาตบหน้าเซว์ซิงหลงตั้งสองครั้งไม่พอและยังจะให้ลูกสาวของเซว์ซิงหลงแต่งงานกับซุนเต๋อวั่งอีก ...

ซึ่งเหตุการณ์หลังรุนแรงกว่าการตบหน้าซะอีก!

เซว์ซิงหลงรู้สึกหดหู่จนแทบบ้า เขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้านว่า: “พี่เสี่ยวหม่าครับ... คุณจะไปเข้าข้างไอ้หมอนี้ไม่ได้นะ คุณอย่าลืมสิว่าเราสองคนเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน! และลูกสาวของฉันเป็นหลานสาวของคุณนะ คุณจะใจร้ายให้เธอแต่งงานกับไอ้แก่อย่างซุนเต๋อวั่งเหรอ?”

หม่าจงเหลียงกล่าวทันทีว่า: “เซว์ซิงหลงเรื่องของเราก็ส่วนเรื่องของเรา คุณไม่ควรพูดจาเหลวไหลแบบนั้นนะ คุณเป็นแค่คนรู้จักเท่านั้น ใครบอกว่าจะเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับคุณเหรอ?”

เซว์ซิงหลงรู้สึกตกตะลึงทันทีและรีบพูดว่า: “พี่เสี่ยวหม่าเรารู้จักกันมาหลายปีแล้ว เงินทุกบาททุกสตางค์ที่ควรให้คุณในทุกๆปีฉันไม่เคยโกงเลยสักครั้ง และฉันเพิ่งจะให้อั่งเปาซองโตแก่คุณในไม่นานมานี้ แล้วทำไมคุณถึงพลิกหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้ล่ะ”

หม่าจงเหลียงพูดอย่างเคร่งขรึมว่า: “เซว์ซิงหลงฉันไม่ต้องการให้เราแตกคอกันหรอก คุณรู้หรือเปล่า ทุกอย่างที่ฉันทำไปเพราะหวังดีกับคุณนะ? ลูกสาวของคุณอายุยังน้อยอยู่แท้ๆ แต่เธอผ่านผู้ชายมาไม่รู้กี่คนแล้ว?? อายุ20 ต้นๆ ก็ท้องกับฝรั่งแล้ว แถมยังเป็นฝรั่งผิวดำอีกด้วย ประเด็นคือ คุณยังต้องการให้เธอคลอดลูกคนนี้ออกมาอีก ใครจะไปรับได้ล่ะ?”

หลังจากพูดจบ เขาก็ชี้ไปที่ซุนเต๋อวั่งและพูดอย่างจริงจังว่า: “ดูซุนเต๋อวั่งสิ เขาอาจจะดูแก่ไปหน่อย แต่ชายแก่มักเอาใจผู้หญิงเก่งเสมอ คุณเห็นเขาไหม ลูกชายแท้ๆ ของเขาโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว และเขาสำเร็จในเรื่องสืบทอดตระกูลแล้ว มีลูกเพิ่มอีกสักคนก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเขาเลย เพราะฉะนั้นเขาจึงเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดแล้ว!”

ซุนเต๋อวั่งหน้าแดงเดือด!

นี่มันหมายความว่ายังไงกัน? เขากำลังจะเป็นพ่อของคนผิวดำงั้นเหรอ?

สวีลี่ฉินรู้สึกหดหู่ใจมาก เธอพูดอย่างรำคาญว่า: “นี่ คุณหมายความว่าไง? คุณเกลี้ยกล่อมสามีของฉันให้เขาหาเมียน้อยต่อหน้าต่อตาฉัน คุณเป็นบ้าหรือเปล่า?”

หม่าจงเหลียงเหลือบมองเธอด้วยความรังเกียจและพูดอย่างเย็นชาว่า: “เมียน้อยอะไรของคุณ? คุณคิดว่าเป็นสังคมศักดินาหรือไง? ประเทศของเราสามารถมีคู่สมรสได้เพียงคนเดียวเท่านั้น คุณไม่ทราบหรือไง ในเมื่อซุนเต๋อวั่งต้องการแต่งงานกับลูกสาวของเซว์ซิงหลง งั้นเธอก็ต้องหย่ากับเขาก่อนสิ!”

“เหลวไหล!” สวีลี่ฉินรู้สึกกระวนกระวายในทันที เธอไม่สนใจว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นพี่ใหญ่ของกลุ่มอิทธิพลมืด เธอดุด่าอย่างโกรธเคืองว่า: “ฉันว่าคุณมาที่นี่เพื่อสร้างปัญหาให้เรา ไอ้สารเลว ไสหัวออกไปซะ! ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ!”

“โอ้โห?” หม่าจงเหลียงพูดอย่างเย็นชา: “แกไล่ฉันเหรอ? เซว์ซิงหลงแกบังอาจมาก แกกล้าพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงนี้เหรอ?”

เซว์ซิงหลงพนมมือไหว้เขาไม่หยุด และอ้อนวอนว่า: “พี่หม่าฉันขอร้อง ปล่อยให้พวกเราแก้ไขปัญหานี้เองเถอะ เราไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณแล้ว ฉันคิดว่าคุณคงมีงานต้องทำอีกเยอะ ดังนั้นเราไม่อยากทำให้คุณต้องเสียเวลาไปมากกว่านี้แล้ว ได้โปรดไปเถอะ”

หม่าจงเหลียงพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยว่า: “ทำไม? แกบอกให้ฉันไปฉันก็ต้องไปงั้นเหรอ? แกคิดว่าแกเป็นลูกพี่ของฉันเหรอ?”

ในเวลานี้ มีคนตะโกนว่า: “ท่านหงห้ามาแล้ว”

------------