ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1185
เมื่อหม่าจงเหลียงได้ยินเซว์ซิงหลงพูดเช่นนี้แล้ว เขาก็ตบเขาอีกครั้งด้วยความโกรธ และตะโกนว่า: “บัดซบ! นี่แกกล้าต่อปากต่อคำกับฉันเหรอ? ฉันบอกให้แกจำสิ่งที่ฉันพูดให้ดีไง!”
เซว์ซิงหลงถูกตบเป็นครั้งที่สอง ตอนนี้เขารู้สึกหดหู่มาก ตั้งแต่โตเป็นผู้ใหญ่มาเขาเคยโดนตีซะที่ไหน?
วันนี้เขากลับโดนม่าจงเหลียงตบหน้าสองครั้งต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะโกรธมาก แต่เขาก็ไม่กล้าแสดงความไม่พอใจใด ๆ ในขณะนี้
เขาทำได้เพียงพยักหน้าอย่างโกรธเคืองและพูดว่า: “พี่เสี่ยวหม่าคุณพูดถูก ต่อไปนี้ฉันจะระวังการพูดจาของตัวเองให้มากกว่านี้”
ม่าจงเหลียงทำเสียงเย็นชาใส่เขาและเหลือบมองไปที่เย่เฉิน เขารู้สึกผิดเล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงถามเซว์ซิงหลงว่า: “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เล่าให้ฉันฟังอย่างละเอียดเดี๋ยวนี้!”
เซว์ซิงหลงกล่าวทันทีด้วยใบหน้าที่น้อยใจและขุ่นเคือง: “พี่เสี่ยวหม่าวันนี้ศักดิ์ศรีของฉันพังพินาศไปหมดแล้ว ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนี้โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ บังอาจมาอวดดีต่อหน้าฉัน แถมยังพูดจาเหยียดหยามฉันด้วย คุณช่วยฉันสั่งสอนมันด้วยนะ!”
เซว์ซิงหลงเล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟังอย่างละเอียดทันที
ม่าจงเหลียงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเมื่อฟังเขาพูดจบ
ในอีกด้านหนึ่งเขาอึ้งกับความสำส่อนของลูกสาวของม่าจงเหลียง ส่วนอีกด้านหนึ่งเขาก็รู้สึกอึ้งกับความไร้ยางอายของครอบครัวซุนเต๋อวั่งมาก และในทางกลับกัน เขาตกตะลึงกับการกระทำของเย่เฉิน อาจารย์เย่อย่างมาก!
หากเขาเป็นเย่เฉิน อย่างมากเขาก็แค่หาคนมาสั่งสอนสองครอบครัวนี้ให้เข็ดไปเลย จากนั้นก็ให้ซุนหงเหว่ยและจางเสี่ยวม่านแต่งงานกันอย่างราบรื่นเท่านั้น
แต่คนฉลาดอย่างอาจารย์เย่สามารถคิดที่จะให้ซุนเต๋อวั่งแต่งงานกับลูกสาวของเซว์ซิงหลงได้!
“อะไรนะ?!”
ไม่ว่าจะเป็นเซว์ซิงหลง ซุนเต๋อวั่งหรือสวีลี่ฉินก็ตาม พวกเขาต่างก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าหม่าจงเหลียงจะพูดเช่นนี้!
ซุนเต๋อวั่งและสวีลี่ฉินแอบด่าหม่าจงเหลียงในใจว่า สรุปว่าไอ้สาระเลวนี้มาช่วยเซว์ซิงหลงหรือมาช่วยเย่เฉินกันแน่?
ทำไมเขาถึงไม่ช่วยเซว์ซิงหลงเลยแม้แต่ครั้งเดียว?
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...