ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1245
กู้ชิวอี๋เปิดถุงยากระเพาะจิ่วเสวนที่มีผงยาเพียง1.3กรัมเท่านั้น ตอนที่ฉีกถุง เธอได้กลิ่นหอมของยาอย่างรุนแรง
แม้ยากระเพาะเสี่ยวหลิน ยากระเพาะไท่เถียนแหละยาประเภทเดียวกันจะมีกลิ่นของยาอย่างรุนแรง แต่กู้ชิวอี๋รู้สึกว่า กลิ่นของอีกสองตัว เมื่อสูดดมเข้าไปไม่สบายเท่ากลิ่นของยากระเพาะจิ่วเสวน
เฉินตัวตัวที่อยู่ข้างๆก็ได้กลิ่นนี้เช่นกัน จึงรีบกล่าวว่า “ชิวอี๋ ยาตัวนี้เมื่อดมแล้วหอมขนาดนี้ คงไม่ได้แต่งกลิ่นอะไรหรอกนะ？”
กู้ชิวอี๋มองบน “หยุดพูดมั่วได้ละ นี่มันเป็นกลิ่นหอมของหญ้าชัดๆ แสดงว่าเค้าใช้วัตถุดิบดี”
เธอพูดพลาง เงยหน้า แล้วเอาผงยาที่อยู่ในถุงกรอกลงในปาก
แว็บเดียว กลิ่นอายความเย็น ได้ออกมาจากปากของเธอ
กู้ชิวอี๋รีบดื่มน้ำอุ่น ให้ผงยาลงไปในท้อง
ต่อมา เธอรู้สึกกระเพาะของเธออุ่นๆ เหมือนกับความหนาวในช่วงฤดูหนาว และเป็นความความรู้สึกที่หลังจากที่เดินอยู่ด้านนอกอยู่นาน กลับถึงบ้านเอาเท้าอันเย็นฉ่ำ แช่ลงไปในน้ำอุ่น มันช่างสบายเหลือเกิน
เธออดไม่ได้ที่จะตะลึง “ฤทธิ์ยาของยานี้มันวิเศษมาก！ในกระเพาะของฉันแว็บเดียวก็ดีขึ้นมากเลย！”
“เหรอ？” เฉินตัวตัวถามอย่างประหลาดใจ “วิเศษขนาดนี้เลยเหรอ？เมื่อเทียบกับยากระเพาะเสี่ยวหลินอันไหนดีกว่ากัน？”
กู้ชิวอี๋กล่าวอย่างมุ่งมั่น “ต้องเป็นอันนี้สิ！อันนี้กินแล้วรู้สึกสบายกว่ายากระเพาะเสี่ยวหลินมาก！ พระเจ้า！ในกระเพาะฉันยังมีความอุ่นนั้นอยู่ ราวกับยังคงไหลเวียนอยู่ในกระเพาะ ความรู้สึกนี้สุดยอดมาก…..ในช่วงเดือนนี้มา กระเพาะของฉันไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อนเลย เหมือนกับกลับไปเป็นปกติแล้วอย่างไรอย่างนั้น！”
“ฉันกินยากระเพาะเสี่ยวหลินมาตั้งเยอะ ทุกครั้งที่กินก็ทำได้เพียงบรรเทาความเจ็บปวดเท่านั้น แต่ไม่เคยบรรเทาจนหมดขนาดนี้มาก่อนเลย ฤทธิ์ยานี้วันวิเศษจริงๆ！”
ในระหว่างทาง เธอเป็นกังวลว่าความผิดปกติของกระเพาะจะเกิดขึ้นอีกครั้ง แต่ไม่คาดคิด ว่ากระเพาะของตัวเองจะเหมือนฟื้นฟูไปเป็นปกติแล้ว และไม่กำเริบอีก
เมื่อกลับถึงบ้าน จึงได้พักผ่อนตลอดทั้งช่วงบ่าย
ความผิดปกติของม้ามและระบบย่อยอาหาร ไม่ได้สร้างปัญหาให้เธออีกต่อไป
นี่ทำให้กู้ชิวอี๋ดีใจมาก ที่สุดท้ายได้ฟื้นฟูกลับไปเป็นแบบเดิมแล้ว
จนกระทั่งถึงช่วงก่อนนอน ความผิดปกติของม้ามและระบบย่อยอาหารของกู้ชิวอี๋ก็ไม่กำเริบอีก
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...