ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1301

ระหว่างทางกลับบ้าน เย่เฉินขับรถ เซียวชูหรันนั่งอยู่บนที่นั่งด้านข้างคนขับ ยังคงดีใจอย่างยากที่จะทนได้

โมเมนต์ของเธอวันนี้ระเบิดโดยสมบูรณ์แบบ คนมากมายนับไม่ถ้วนกดไลค์คอมเมนต์ อิจฉาเธอที่มีโชคที่ดีเช่นนี้ สามารถรับประทานอาหารร่วมกันกับกู้ชิวอี๋ดาราหญิงที่ดังที่สุดในตอนนี้ได้

เซียวชูหรันก้มศีรษะลงตลอดเวลา จับเล่นโทรศัพท์มือถือ ดีใจจนสีหน้าและท่าทางเอ่อล้นเกินคำบรรยาย

หลังจากที่ตอบคอมเมนต์ของเพื่อนๆสองสามคน เธอก็มองดูเย่เฉินด้วยใบหน้าที่เลื่อมใส โพล่งออกมาว่า “ที่รักคะ วันนี้ฉันเพิ่งจะค้นพบว่าคุณสุดยอดมากจริงๆ คิดไม่ถึงว่าแม้แต่กู้ชิวอี๋ดาราใหญ่แบบนี้ก็ชื่นชมความสามารถในการดูฮวงจุ้ยของคุณ หรือว่าคุณนอกเหนือจากหลอกล่อผู้อื่นแล้ว ยังมีกึ๋นอีกจริงๆ”

เย่เฉินหัวเพราะพร้อมกับเอ่ย “ผมไม่เคยพูดสักหน่อยว่าผมดูฮวงจุ้ยคือการหลอกล่อผู้อื่น เพียงแต่คุณกับพ่อแล้วก็แม่คิดมาโดยตลอดว่าผมหลอกล่อคนก็เท่านั้น ฮวงจุ้ยของแบบนี้เดิมทีก็คือแก่นแท้ที่บรรพบุรุษหลงเหลือเอาไว้ให้ คือสิ่งที่มีร่องรอยดูออกได้”

เซียวชูหรันพยักหน้า เอ่ยขึ้นอย่างจริงจังว่า “ฉันรู้ค่ะว่าฮวงจุ้ยของแบบนี้คือสิ่งที่บรรพบุรุษหลงเหลือเอาไว้ ฉันก็เชื่อฮวงจุ้ย ฉันเพียงแต่ไม่ค่อยเชื่อว่าคุณจะดูฮวงจุ้ยเป็นเท่านั้นเอง...”

เย่เฉินไม่ยอมแพ้ ถามย้อนเธอว่า “ทำไมคุณถึงไม่เชื่อว่าผมดูฮวงจุ้ยเป็นล่ะ?”

เซียวชูหรันเอ่ย “เพราะฉันเข้าใจคุณน่ะสิคะ！เหมือนที่คุณพูดเอาไว้เอง คุณเติบโตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เด็ก สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าก็ไม่สอนคนดูฮวงจุ้ยสักหน่อย หลังจากที่คุณออกมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ก็ไปทำงานที่สถานที่ก่อสร้าง จากนั้นคุณปู่ฉันก็ให้ฉันแต่งงานกับคุณ หลายปีมานี้คุณจัดการงานบ้านอยู่ที่บ้านมาโดยตลอด เวลาไหนก็ไม่เคยเห็นคุณเรียนฮวงจุ้ยนี่คะ”

เย่เฉินหัวเราะพร้อมกับเอ่ยขึ้น “ฮวงจุ้ยของแบบนี้ขึ้นอยู่กับการวิจัย ก่อนหน้านี้ตอนที่คุณทำงาน ผมอยู่ที่บ้านไม่มีอะไรทำก็วิจัยอี้จิงปากั้ว วิจัยมาเยอะก็เข้าใจเป็นธรรมดา”

ที่จริงแล้ว ก่อนหน้าที่เย่เฉินจะได้รับตำราเก้าเสวียนเทียน ก็ไม่ได้มีความเข้าใจเกี่ยวกับฮวงจุ้ยจริงๆ

เขาเพียงแต่ตอนที่ยังเด็กเคยเรียนหวิงชุนมาบ้าง ถึงอย่างไรบรรพบุรษตระกูลเย่ก็มีการสืบทอดการฝึกศิลปะการต่อสู้ หยิปหมั่นก็คือหลอดเลือดหนึ่งที่แตกสาขาออกไปของตระกูลเย่

เท่ากับว่า กำลังส่วนใหญ่ของหลอดเลือดหลักตระกูลเย่ต่างก็วางอยู่บนการทำธุรกิจหาเงิน แต่หยิปหมั่นหลอดเลือดเส้นนั้น กลับเอากำลังทั้งหมดวางใส่บนการฝึกฝนหวิงชุน

เย่เฉินตอบกลับเธอ “หนานหนาน หากเธอต้องการยากระเพาะล่ะก็ พี่ให้เว่ยเลี่ยงไปส่งให้กับเธอหน่อย เธอวางใจ พี่ให้เขาส่งไปให้เธอเยอะหน่อย สิบกล่องพอเธอกินไหม?”

ก่อนหน้านี้เย่เฉินนั้นไม่หวังว่า ก่อนหน้าที่ยากระเพาะเก้าเสวียนจะจดทะเบียนเข้าตลาด นำยาเล็ดลอดออกไปมากจนเกินไป

แต่ว่า สำหรับกู้ชิวอี๋ ตัวเองก็ต้องทำเป็นข้อยกเว้นเป็นธรรมดา

กู้ชิวอี๋ในเวลานี้กลับเอ่ย “พี่เย่เฉิน ฉันกระเพาะไม่สบาย หรือว่าพี่จะไม่ควรมาส่งยาด้วยตัวเองหรอกหรอคะ? เสียแรงที่ฉันหาพี่อย่างยากลำบากมาหลายปีขนาดนี้ ส่งยาเรื่องเล็กแค่นี้ คิดไม่ถึงว่าพี่ยังจะส่งคนอื่นมารับมือฉัน พี่ช่างทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ！”

เย่เฉินจนปัญญา “นี่คุณนาย นี่เธอไม่ใช่การอ้างศีลธรรมบีบบังคับหรอกหรอ？ถึงอย่างไรสิ่งที่เธอต้องการคือยากระเพาะเก้าเสวียน ใครส่งไม่เหมือนกัน?”

กู้ชิวอี๋เอ่ยขึ้นอย่างโมโหมากว่า “ใครบอกพี่ว่าฉันต้องการเพียงแค่ยากระเพาะเก้าเสวียน? ฉันยังต้องการว่าที่สามีที่เพิ่งจะได้พบกันหลังจากที่จากกันไปนานหลายปีขนาดนี้อีกด้วย！ถึงอย่างไรตอนนี้ฉันก็ปวดท้องจนจะไม่ไหว พี่คิดเอาเองว่าจะทำยังไง！หากพี่ไม่เป็นห่วงฉัน งั้นฉันก็จะฟ้องคุณพ่อฉัน ไม่ได้จริงๆ ฉันก็จะบอกความจริงกับภรรยาพี่！”