ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1307
โคบายา ชิจิโร่ขับรถเบนซ์ที่หรูหรา โดยสารด้วยอิโตะนานาโกะที่เงียบสงบ ออกจากโรงพยาบาลไปพร้อมกัน
ขับรถออกจากประตูใหญ่โรงพยาบาล อิโตะนานาโกะก็ซักถามอย่างอดทนรอไม่ไหว “คุณชิจิโร่คะ หมอเทพท่านนั้นที่คุณพูดคือใครกันแน่คะ? ตอนนี้บอกฉันได้แล้วหรือยัง?”
โคบายา ชิจิโร่พยักหน้า “คุณนานาโกะ บอกกับคุณอย่างไม่ปิดบัง หมอเทพท่านนี้แซ่ซือ ชื่อเรียกซือเทียนฉี คือปรมาจารย์วงการแพทย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากของทั่วทั้งประเทศจีน ช่วงก่อนหน้านี้ ก็เป็นเขาที่รักษาผู้ป่วยที่ได้รับความเสียหายรุนแรงที่บนประวัติการรักษาถูกวินิจฉัยว่าไม่อาจจะรักษาให้หายได้อย่างอัมพาตครึ่งท่อนบนเช่นนี้ให้หายขาดได้”
อิโตะนานาโกะสุขภาพร่างกายแข็งแรงมากมาโดยตลอด ดังนั้นเธอก็เลยไม่เคยสนใจเรื่องแวดวงทางการแพทย์มาก่อน ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับซือเทียนฉี
เพียงแต่ ตอนนี้ได้ฟังโคบายา ชิจิโร่พูดเช่นนี้ ในใจของเธอเพียงครู่เดียวก็ทะลักความคาดหวังที่มหาศาลออกมา
ด้วยเหตุนี้ เธอรีบซักถามต่อว่า “คุณชิจิโร่ ขอถามหน่อยค่ะว่าที่ไหนสามารถหาหมอเทพท่านนี้เจอได้?”
โคบายา ชิจิโร่ทอดถอนใจออกมา “หมอเทพคนนี้มีโรงยาแห่งหนึ่งอยู่ในท้องถิ่น ชื่อว่าจี้ซื่อถัง เพียงแต่ นิสัยของหมอเทพเฒ่าคนนี้แปลกประหลาดมาก อีกทั้งดูเหมือนมีอคติต่อคนญี่ปุ่น ดังนั้นคิดจะเชิญเขามารักษาคุณยามาโมโตะ ความยากไม่ใช่ยากธรรมดา”
อิโตะนานาโกะซักต่อว่า “หรือว่าเงินก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้หรอกหรอคะ?”
โคบายา ชิจิโร่ส่ายศีรษะ “เงินหากสามารถแก้ไขปัญหาได้ล่ะก็ พี่ใหญ่ผมก็คงไม่ตายอยู่ที่จินหลิงแล้ว”
อิโตะนานาโกะถามขึ้นด้วยความตกใจว่า “คุณชิจิโร่ คำพูดนี้คุณหมายความว่าอะไรกันคะ? หรือว่าพี่ชายของคุณคือถูกหมอเทพท่านนี้ทำร้ายงั้นหรอ?”
“ไม่ใช่ๆครับ” โคบายา ชิจิโร่รีบเอ่ย “การตายของพี่ชายผม มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา แต่ไม่ใช่ถูกเขาทำร้าย...”
ซือเทียนฉีตอนนี้จังหวะการใช้ชีวิตของทุกวันมั่นคงอยู่กับที่เป็นอย่างมาก
ทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เขาต่างก็นั่งตรวจอยู่ที่จี้ซื่อถัง สุดสัปดาห์ปิดร้านพักผ่อน จะพาเฉินเสี่ยวจาวท่องเที่ยวอยู่ที่บริเวณโดยรอบจินหลิง บางครั้งก็จะไปถึงยังชนบทรักษาฟรี ส่งยาให้กับคนแก่คนเฒ่าที่โดดเดี่ยว ใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่มาก
วันนี้นั่งตรวจอยู่ที่จี้ซื่อถัง เพิ่งจะส่งผู้ป่วยรายสุดท้ายเสร็จ ตอนที่กำลังเตรียมให้ผู้ร่วมทำงานเก็บกวาด เตรียมปิดร้านนั้น โคบายา ชิจิโร่ก็พาอิโตะนานาโกะมาหาถึงที่
ถึงหน้าประตู โคบายา ชิจิโร่เอ่ยกับอิโตะนานาโกะว่า “คุณนานาโกะ อีกสักครู่พวกเราเข้าไป คุณอย่าพูดชื่อที่แท้จริงของผมออกมาอย่างเด็ดขาดนะครับ！”
โคบายา ชิจิโร่รู้เรื่องที่พี่ชายโคบายา ชิอิจิโร่มาขโมยยาที่จี้ซื่อถัง กลัวว่าซือเทียนฉีจะระบายความโกรธกับตัวเอง ดังนั้นถึงได้วางแผนปิดบังชื่อจริง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...