ในตอนที่เย่เฉินรักษาให้กับกู้ชิวอี๋อยู่นั้น อิโตะนานาโกะเพิ่งจะมองดูยามาโมโตะ คาซึกิอาจารย์ผู้มีพระคุณนอนหลับไปด้วยตาของตนเอง จากนั้นถึงได้เอ่ยขึ้นกับทานากะ โคอิจิด้วยความอ่อนเพลียว่า “ทานากะซัง คุณอยู่ที่นี่ดูแลอาจารย์แทนฉัน ฉันยังต้องรับประกันเวลาการพักผ่อน ไม่เช่นนั้นล่ะก็ มีความเป็นไปได้มากว่าการแข่งขันรอบรองชนะเลิศในอันดับต่อไปฉันก็ยังเข้าไม่ได้ ก็ยิ่งไม่ต้องคิดเอาชนะฉินเอ้าเสวี่ยนเลย”
สำหรับอิโตะนานาโกะแล้ว แม้ว่าอาจารย์ยามาโมโตะ คาซึกิจะพยายามโน้มน้าวตนเองอย่างหนักให้ไปคารวะเย่เฉินเป็นอาจารย์ แต่เธอกลับไม่เตรียมที่จะทำเช่นนั้น
เธอคิดว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม อาจารย์คือถูกหนึ่งฝ่ามือของเย่เฉินทำร้ายจนเป็นเช่นนี้ เรื่องนี้ไม่ว่าใครถูกใครผิด ตนเองก็ไม่อาจจะละทิ้งอาจารย์ไปคารวะเย่เฉินเป็นอาจารย์ภายในเวลานี้ได้
อีกทั้ง ส่วนลึกภายในจิตใจของเธอก็รู้สึกว่า เย่เฉินมีความเป็นไปได้สูงที่จะไม่รับตนเองเป็นศิษย์
เย่เฉินหนึ่งไม่ขาดเงิน สองไม่ค่อยชอบคนญี่ปุ่น ตนเองจะเอาอะไรไปทำให้เขาเห็นใจ?
ดังนั้น เธอได้ทำการตัดสินใจแล้วว่า จะพยายามอย่างสุดความสามารถแข่งการแข่งขันนี้ให้เสร็จ จากนั้นก็จะกลับประเทศญี่ปุ่นไปพร้อมกับอาจารย์
ก็เพราะว่าเช่นนี้เอง เธอถึงไม่มีวิธีอยู่ที่นี่ดูแลยามาโมโตะ คาซึกิต่อไปได้
เธอต้องกลับไปถึงโรงแรม รับประกันว่าตนเองมีการพักผ่อนที่เต็มที่เพียงพอ อีกทั้งยังต้องรีบช่วงชิงเวลาสุดท้ายนี้เอาไว้ ตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก
โคบายา ชิจิโร่พอได้ยินว่าอิโตะนานาโกะจะกลับโรงแรม ก็รีบเอ่ยขึ้นอย่างประจบเอาใจว่า “อัยยะ คุณนานาโกะ ผมก็จะกลับโรงแรมพอดี พวกเราสองคนไปด้วยกันเถอะ”
อิโตะนานาโกะส่ายศีรษะ “ไม่ต้องหรอกค่ะคุณชิจิโร่ ฉันเรียกรถไปเองก็พอแล้ว”
โคบายา ชิจิโร่รู้ว่า อิโตะนานาโกะคือกำลังจงใจออกห่างตนเอง
เพียงแต่เขาก็ไม่ได้โกรธ เขารู้ตั้งนานแล้วว่า หนึ่งในหญิงสาวสมบูรณ์แบบอย่างไม่มีใครเทียบที่หมื่นลี้ก็ยากที่จะเลือกออกมาได้อย่างอิโตะนานาโกะ ไม่ใช่คู่ครองที่ภายในเวลาสั้นๆจะสามารถเอาชนะใจได้เลยแม้แต่น้อย
โคบายา ชิจิโร่เอ่ย “สิ่งเหล่านี้ที่นานาโกะพูด ต่างก็เป็นเพียงแค่การนำมาใช้บางส่วนที่ธรรมดามากของการแพทย์แผนจีน ที่จริงแล้วตามที่ผมรู้มา การแพทย์แผนจีนคือสิ่งที่มหัศจรรย์มาก ก่อนหน้านี้จินหลิงก็มีหมอที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่ง รักษาผู้ป่วยรายหนึ่งที่อัมพาตครึ่งท่อนบนจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ให้หายขาด ให้เขาฟื้นตัวราวกับในตอนแรกภายในระยะเวลาอันสั้น!เพียงแต่ เท่าที่ผมรู้มา ผู้ป่วยรายนั้นคือเส้นประสาทลำกระดูกสันหลังได้รับความเสียหายจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ก็ยังมีความแตกต่างกับคุณยามาโมโตะอยู่บ้าง”
อิโตะนานาโกะโพล่งถามออกมาว่า “บนโลกนี้มีคนที่มหัศจรรย์ขนาดนี้จริงๆ? งั้นก็ขอความกรุณาให้คุณชิจิโร่บอกกับฉัน คือหมอเทพท่านไหนกันแน่ คิดไม่ถึงว่าจะมีฝีมือวิเศษเช่นนี้!”
โคบายา ชิจิโร่หัวเราะเล็กน้อยอย่างเอาใจ “อัยยะคุณนานาโกะ เรื่องนี้น่ะพูดแล้วยาว ไม่เช่นนั้นผมมาขับรถ พวกเราคุยกันระหว่างทาง?”
อิโตะนานาโกะรู้ว่า โคบายา ชิจิโร่คืออยากจะให้ตนเองนั่งรถของเขากลับไป ถึงได้ยอมบอกข้อมูลที่ล้ำค่านี้กับตนเอง
ด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่ยืนกรานอีกต่อไป พยักหน้าพร้อมกับเอ่ยว่า “ค่ะ งั้นก็ลำบากคุณชิจิโร่แล้ว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...