รู้สึกได้ถึงความไม่สบายที่อยู่ภายในร่างกายได้หายไปหมด กู้ชิวอี๋ก็อ้าปากค้างมองดูเย่เฉิน อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามว่า “ในแพทย์แผนจีน จับชีพจรเป็นเพียงแค่การวินิจฉัยเท่านั้น ไม่ใช่การรักษาสักหน่อย ทำไมพี่แค่จับชีพจรให้ฉัน ฉันก็รู้สึกว่าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว?”
เย่เฉินเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ “บนข้อมือของคนมีจุดฝังเข็มหนึ่ง ที่เป็นจุดรักษาม้ามและกระเพาะโดยเฉพาะ เธอนึกว่าพี่กำลังจับชีพจรให้กับเธอ ที่จริงแล้วพี่กำลังทำการนวดจุดฝังเข็ม”
กู้ชิวอี๋เอ่ยถามขึ้นอย่างตกใจ “จริงหรือเปล่าคะเนี่ย? อัศจรรย์ขนาดนี้เลยหรอ?”
เย่เฉินพยักหน้า เอ่ย “นี่ก็คือเหตุผลเดียวกันกับที่เวลาเธอปวดหัวแล้วนวดขมับ เพียงแต่ฝีมือของพี่ค่อนข้างมหัศจรรย์ ดังนั้นผลก็จะดียิ่งขึ้น”
กู้ชิวอี๋อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ “พี่เย่เฉิน พี่สุดยอดมากจริงๆ!ฉันหาหมอมามากมายขนาดนั้น กินยาหลากหลายชนิดขนาดนั้น หนึ่งเดือนกว่าก็ยังไม่ดี คิดไม่ถึงว่าพี่นวดข้อมือให้กับฉันครู่เดียวก็หายแล้ว”
เย่เฉินเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าทำตัวไม่ถูก “เมื่อกี้ยังด่าพี่คือไอ้หัวหมู ตอนนี้ก็มาเรียกพี่ว่าพี่เย่เฉินอีก เธอก็เปลี่ยนง่ายเกินไปหน่อยแล้วล่ะมั้ง”
กู้ชิวอี๋อุทานอย่างออดอ้อนด้วยใบหน้าที่เขินอาย บอกว่า “หากพี่ไม่ได้แต่งงาน ฉันจะต้องเรียกพี่เย่เฉินทุกคำทุกประโยคอย่างแน่นอน ทำใจด่าพี่ไม่ลงสักประโยคหรอก”
เย่เฉินพยักหน้า “พี่รู้แล้ว ล้วนเป็นความผิดของพี่”
“พี่รู้ก็ดีแล้ว” กู้ชิวอี๋เบ้ปาก เอ่ย “คุณพ่อฉันเมื่อสักครู่นี้เพิ่งจะวีแชทวิดีโอคอลมา ถามฉันอยู่ทางนี้งานดำเนินการเป็นอย่างไรบ้าง เดิมทีฉันคิดจะบอกท่านเรื่องที่ตามหาพี่เจอ แต่ว่าคิดมาคิดไป ก็ยังอยากจะเซอร์ไพรส์ท่าน พี่บอกว่าอาทิตย์หน้าจะไปเย่นจิง ไม่ได้หลอกฉันล่ะมั้ง?”
เย่เฉินเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง “ตอนที่ทานข้าวเสร็จ พี่ก็ได้บอกภรรยาของพี่เอาไว้แล้ว จะหลอกเธอได้ยังไงกันล่ะ? ธุระทางนี้จัดการเสร็จเธอก็กลับไปก่อน พี่ทำธุระเร่งด่วนเสร็จก็จะไป”
กู้ชิวอี๋เอ่ยถามด้วยใบหน้าที่คาดหวังขึ้นมาอีกว่า “พี่เย่เฉิน พี่มีวิธีรักษาโรคของคุณพ่อฉันให้หายได้จริงๆหรอคะ?”
เย่เฉินพยักหน้า “พี่มีความมั่นใจมาก”
เย่เฉินเอ่ย “พี่สองวันนี้ยังมีเรื่องไม่น้อยที่ต้องจัดการ อาจจะไม่มีเวลา แต่ว่าเธอไม่ต้องเป็นกังวล อาทิตย์หน้าพี่จะต้องไปเย่นจิงเยี่ยมเยียนถึงบ้านอย่างแน่นอน”
เช่นนี้กู้ชิวอี๋ถึงได้พยักหน้า เอ่ยว่า “อีกสองวันที่จะมาถึงฉันจะต้องถ่ายโฆษณายากระเพาะเก้าเสวียนให้กับพวกพี่ที่จินหลิง หากพี่มีเวลาล่ะก็ก็เข้ามาดูงาน”
“ครับ”
หลังจากที่บอกลากับกู้ชิวอี๋ เย่เฉินก็ออกจากป๋านจินฮ่านกง กลับรถกลับไปยังTomson Riviera
...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...