ดังนั้นเธอเลยรีบหันไปบอกเจ้าของร้านว่า “เถ้าแก่คะ ขอชานมอีกแก้วค่ะ”
เถ้าแก่กลับบอกว่า “คุณครับ เราจะปิดร้านแล้ว พนักงานก็เลิกงานแล้ว ตอนนี้ปิดให้บริการแล้วครับ ต้องขอโทษด้วย”
“ก็ได้ค่ะ” อิโตะ นานาโกะพยักหน้าอย่างจำยอม
ตอนนี้เอง จู่ๆเธอก็เห็นเย่เฉินเดินไปทางด้านขวาของประตูใหญ่Tomson Riviera เลยรีบคว้าแก้วชานมของตนวิ่งออกมาอย่างเร็ว
เย่เฉินคิดว่าอิโตะ นานาโกะกลับไปแล้ว เลยคิดจะไปร้านยาซื้อยาดีท็อกซ์ตับหนึ่งกล่องให้พ่อตาตามที่อ้างกับเมียไว้
พอมาถึงหน้าร้านยา เขาถึงพบว่า หน้าประตูร้านยาแขวนโฆษณาขนาดใหญ่ไว้ กู้ชิวอี๋ที่สวยงามไร้คู่เทียมในมือถือยากระเพาะเก้าเสวียน ด้านบนยังมีคำโฆษณาที่เธอเขียนเองกับมือว่า “ยาจีนแบบใหม่ OTOPแนวใหม่ ฉันเชื่อมั่นในยากระเพาะเก้าเสวียน!”
ด้านล่างยังเป็นลายเซ็นของเธอเอง
เย่เฉินเดินเข้าไปในร้านยา พบว่ามีคนหลายคนกำลังสอบถามพนักงานขายว่า “เออนี่ สาวน้อย ผมอยากได้ยากระเพาะเก้าเสวียนรุ่นที่กู้ชิวอี๋โฆษณา ขอกล่องหนึ่งสิ!”
“ผมก็ขอกล่องหนึ่ง!”
“ผมด้วย!”
พนักงานขายถามยิ้มๆว่า “พวกคุณจะซื้อกลับไปสะสมล่ะสิ?”
“คุณรู้ได้ไงน่ะ?” ผู้ชายหนึ่งคนในนั้นถาม “หรือว่าคุณเองก็เป็นแฟนคลับของกู้ชิวอี๋ด้วย?”
เย่เฉินรับคำ กดสแกนมือถือจ่ายเงิน จากนั้นหยิบยาดีท็อกซ์ตับเดินออกจากร้านยา
ตอนออกมา เขากำลังก้มหน้ามองดูสัดส่วนประกอบของยาดีท็อกซ์ตับนี่ ในใจแอบคิด ผู้ชายสมัยนี้มักต้องดื่มกินเลี้ยงเสมอ การดื่มเหล้าทำลายตับ ไม่ว่าดื่มมากดื่มน้อย ล้วนแต่มีฤทธิ์ทำลายตับทั้งนั้น ดังนั้นยายาดีท็อกซ์ตับน่าจะมีช่องทางตลาดอย่างมากในโลกนี้
《ตำราเก้าเสวียนเทียน》บันทึกไว้ถึงสูตรยาที่สูญหายมากมาย ไม่เพียงมียากระเพาะ ยังมียาดีท็อกซ์ตับด้วย ไว้รอยากระเพาะเก้าเสวียนดังเป็นพลุแตกก่อน ตนจะได้อาศัยความนิยมออกยาดีท็อกซ์ตับเก้าเสวียนต่อ
ระหว่างคิด เขากลับรู้สึกว่ามีเงาร่างคนมาบังหน้าตน ทันใดนั้นเขาเดินลมปราณเรกิทั่วร่าง เตรียมความพร้อมที่จะต่อสู้ป้องกันตัว แต่พอมองดูดีๆ กลับพบว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือ อิโตะ นานาโกะที่ใส่หน้ากากปิดหน้าแต่ดวงตากลมโตราวพระจันทร์คนนั้น
เขาอดตกใจไม่ได้ นึกว่าสาวน้อยคนนี้ไปแล้ว ไม่คิดว่าเธอจะมาอยู่ตรงนี้
และอิโตะ นานาโกะในตอนนี้กลับรู้สึกตื่นเต้นและเขินอาย เธอมองใบหน้าเย่เฉินในระยะใกล้แล้วไม่รู้จะพูดอะไรดี พอร้อนใจ เลยยื่นชานมในมือมาตรงหน้าเขา ยิ้มบอกว่า “เย่เฉินซัง เชิญคุณดื่มชานมค่ะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...