ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1432

แต่ต่อให้ยอดฝีมือลับจะอวดเบ่งแค่ไหนก็ต้องปฏิบัติตามกฎพื้นฐาน มีสิทธิ์อะไรมาบีบคอจนคนอื่นกล้ามเนื้ออ่อนแรง?

เหมือนกับเอามือไปจับหน้าคนอื่น แล้วทำให้เขาเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ ไร้เหตุผลสิ้นดี!

ทั้งสองตระกูลกลัดกลุ้มจนแทบจะไม่ไหว อยากจะหาโอกาสสั่งสอนบทเรียนให้กับเจ้าเด็กนั่นของบ้านพี่ใหญ่ แต่ก็ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไรนามสกุลอะไร และยิ่งไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าของเขาเลย

อันที่จริงสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เทพสงครามและเจ้าถิ่นยันเขาได้แค่ไม่กี่กระบวนท่า พวกเขายังจะหาใครไปช่วยกำจัดเขาได้อีกบ้าง?

กู้เย้นเจิ้งยิ่งรู้สึกหดหู่ เขาไม่เพียงแต่สูญเสียเทพสงครามและเจ้าถิ่นเท่านั้น แต่ยังถูกเย่เฉินหักมืออีกด้วย พูดได้ว่าเขาสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่

เขาจะเคยได้รับความเดือดร้อนมากมายขนาดนี้มาก่อนตั้งแต่เมื่อไหร่?

ในเวลานี้ เขายังคิดฆ่าครอบครัวของเย่เฉินทั้งหมดอีก

น่าเสียดายว่าในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ เขายังคิดไม่ออกว่าจะแก้แค้นหนี้เลือดนี้ได้อย่างไร

กู้เย้นกางเอามือกุมกระเพาะปัสสาวะที่ปวดหน่วงๆ เขาเห็นพี่รองกังวลมากจนกัดฟันตลอดเวลา จึงรีบเสนอแผนการทันที “พี่รอง ที่ผมพูดถึงเรื่องนี้ ความจริงไม่จำเป็นต้องรีบแก้แค้น เราต้องเอาหุ้นของพี่ใหญ่มาไว้ในมือก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”

“ครับพ่อ!” กู้เหว่ยเลี่ยง ลูกชายของกู้เย้นกางก็พูดขึ้นบ้าง “อาสามพูดถูก ตอนนี้เราควรเอาหุ้นและทรัพย์สินในบ้านมาไว้ในมือก่อน นี่คือภารกิจอันเร่งด่วน!”

กู้เย้นเจิ้งพูดอย่างเย็นชา “พูดถูก ฉันคิดว่าลุงใหญ่ของแกน่าจะอยู่ได้อีกไม่กี่วัน มากสุดก็ไม่เกินสองสามเดือน พวกเราเอาเงินมาไว้ในมือก่อน แล้วค่อยมาคิดบัญชีกับเจ้าเด็กนั่น!”

กู้เย้นกางรีบถามขึ้น “พี่รอง การประชุมคณะกรรมการในวันพรุ่งนี้ พี่มีความคิดดีๆ อะไรบ้าง?”

ดวงตาของกู้เหว่ยเลี่ยงเป็นประกายด้วยความโลภ พูดอย่างตื่นเต้น “พ่อ! ภาพเขียนพู่กันเหล่านี้ เราต้องเอามาให้ได้นะ! ตอนนี้อสังหาริมทรัพย์ดันราคาไม่ขึ้นแล้ว โอกาสทำกำไรในอนาคตมีจำกัด แต่การเขียนพู่กันจีนและภาพวาดโบราณมีโอกาสที่ราคาจะสูงขึ้นมาก! พ่อดูภาพวาดที่มีชื่อเสียงเหล่านั้นสิ แต่ละภาพเริ่มต้นที่ราคาหนึ่งร้อยล้านเหรียญใช่ไหม?”

กู้เย้นเจิ้งพยักหน้า แล้วพูดอย่างเย็นชา “ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันมีแผนที่สมบูรณ์แล้ว รอให้ได้ตำแหน่งประธานก่อน แล้วจึงโอนทรัพย์สินทั้งหมดของกลุ่มออกไป จากนั้นบังคับให้ลุงใหญ่ของแกทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินให้พวกเรา มิฉะนั้นฉันจะไม่ปล่อยให้เขาอยู่อย่างมีความสุขเด็ดขาด! แม้ว่าเขาจะตายไปแล้ว ฉันก็จะไม่ปล่อยให้ภรรยาและลูกสาวของเขาอยู่อย่างมีความสุข!”

กู้เย้นกางถูมืออย่างตื่นเต้นแล้วบอกว่า “งั้นก็รอการประชุมคณะกรรมการในวันพรุ่งนี้ เล่นบทบีบบังคับให้พี่ใหญ่สุดที่รักของฉันให้สละตำแหน่งแต่โดยดี!”

กู้เย้นเจิ้งยิ้มแล้วพูดว่า “ตอนนั้นจ้าวควงอิ้นทำการรัฐประหารเฉินเฉียว ขึ้นครองบัลลังก์มังกร บีบบังคับให้ไฉจงซฺวิ่นสละราชบัลลังก์ สถาปนาราชวงศ์ซ่ง พรุ่งนี้ฉัน กู้เย้นเจิ้ง ก็จะทำการปฏิวัติอย่างเงียบสงบในการประชุมคณะกรรมการ บังคับให้กู้เย้นจงสละตำแหน่ง ก่อตั้งกู้ซื่อกรุ๊ปที่เจริญรุ่งเรืองยิ่งกว่าเดิม!”

กู้เย้นกางพูดประจบ “พี่รอง ถึงเวลานั้นอย่าลืมน้องชายนะ ต่อไปน้องจะเป็นเชื่อฟังพี่ทุกอย่าง!”

“แน่นอนอยู่แล้ว!” กู้เย้นเจิ้งตบบ่ากู้เย้นกางด้วยมือซ้าย แล้วพูดอย่างยิ้มแย้ม “ที่ผ่านมา ฉันกับนายได้ใช้ชีวิตอยู่ใต้เงาพี่ใหญ่มาโดยตลอด อดทนมานานหลายปี ถึงเวลาที่พวกเราจะได้เฉิดฉายแล้ว!”