ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1431
ในช่วงเวลานี้
ในห้องผู้ป่วยวีไอพีของโรงพยาบาลกู้ซื่อ
น้องรองกู้เย้นเจิ้งและน้องสามกู้เย้นกางแห่งตระกูลกู้ เพิ่งเสร็จสิ้นการสแกน CT ตำแหน่งที่บาดเจ็บ ซึ่งเป็นการรักษาระยะแรก
CT แสดงให้เห็นว่าข้อมือขอกู้เย้นเจิ้งหัก กระเพาะปัสสาวะของกู้เย้นกางได้รับความเสียหาย แม้ว่าทั้งสองคนจะไม่มีอันตรายถึงชีวิต แต่ก็ยังต้องพักฟื้นเป็นระยะเวลาหนึ่ง
และทั้งหมดนี้เป็นความกรุณาของเย่เฉิน
โรงพยาบาลกู้ซื่อแห่งนี้ เป็นโรงพยาบาลเอกชนระดับสูงที่ลงทุนโดยตระกูลกู้
แม้ว่ากำลังทุกด้านของโรงพยาบาลจะเทียบไม่ได้กับโรงพยาบาลหนึ่งในสามอันดับแรกอย่างโรงพยาบาลเซี๋ยเหอ แต่ก็โดดเด่นในบรรดาโรงพยาบาลเอกชนอย่างแน่นอน
อันที่จริงพวกตระกูลอันดับต้นๆ ในเย่นจิง ต่างก็มีโรงพยาบาลเอกชนเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น
แม้ว่าโรงพยาบาลเหล่านี้จะเปิดสาธารณะ แต่โดยสถานการณ์ส่วนใหญ่แล้ว ไม่ได้รับผู้ป่วยนอกเลย
ส่วนใหญ่ให้บริการสำหรับคนในตระกูลโดยเฉพาะ
ในเวลานี้ นอกจากกู้เย้นเจิ้งและกู้เย้นกางสองพี่น้องแล้ว คนอื่นๆ ที่ถูกเย่เฉินขับไล่ออกจากบ้านกู้เย้นจงก็มาที่นี่ทั้งหมด ปรึกษาหารือถึงแผนการรับมือด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้สร้างความไม่คาดฝันให้กับพวกเขาอย่างมาก
พวกเขาคิดไม่ถึงว่า จะมีชายแปลกหน้าอยู่ในบ้านของพี่กู้เย้นจง
อันที่จริง หลักๆ เป็นเพราะว่าเย่เฉินใช้ปราณทิพย์ในการผนึกเส้นลมปราณของทั้งสองคน แต่ทางแพทย์นั้นสืบเสาะไม่พบการมีอยู่ของปราณทิพย์ ดังนั้นนายแพทย์จึงวินิจฉัยว่าทั้งสองคนกำลังมีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง
เรื่องนี้ทำให้น้องรองและน้องสามตระกูลกู้ไม่เข้าใจเลย
เกิดอะไรขึ้น?
ทั้งๆ ที่เขาเป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดฝีมือ แต่เมื่อมาถึงตระกูลกู้ก็ถูกเจ้าเด็กนั่นหิ้วปีกขึ้นมาเหมือนลูกไก่ ก่อนจะกลายเป็นกล้ามเนื้ออ่อนแอ?
เรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไปหรือเปล่า?
หรือว่าเจ้าเด็กนั่นเป็นยอดฝีมือลับ?
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...