ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1430

พ่อแม่ของเย่เฉิน ดูจากรูปลักษณ์ของพวกเขาแล้ว ก็คือคนเด่นแน่นอน

พ่อของเย่เฉินหล่อเหลาและเท่ แม่ของเขามีเสน่ห์และใจกว้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งความงามของแม่เย่เฉิน ขนาดหลินหว่านชิวยังไม่สามารถเปรียบเทียบได้ ไม่ว่ายุคไหน ก็มีความโดดเด่น

น่าเสียดายที่ชายหล่อหญิงงามที่เคยโด่งดังในเย่นจิงในตอนนั้น ได้จากไปแล้ว เหลือเพียงภาพรอยด่างพร้อยและความทรงจำที่ยังหลงเหลืออยู่

ในเวลานั้น กู้เย้นจงยังไม่ได้แต่งงาน ดังนั้นในงานแต่งงาน เขายืนอยู่ข้างพ่อของเย่เฉินคนเดียว และถ่ายรูปกับพ่อแม่ของเย่เฉิน

จากนั้น ก็มีภาพถ่ายงานแต่งงานของกู้เย้นจงกับหลินหว่านชิว

พ่อแม่ของเย่เฉินมาร่วมแสดงความยินดีกับงานแต่งงานของเขา

ทั้งสี่คนจึงถ่ายรูปหมู่กัน

จากนั้น เย่เฉินก็เกิด และสี่คนในภาพกลายเป็น5 คน เขาห่อด้วยผ้าอ้อม และอยู่ในอ้อมแขนแม่ของเขา

จากนั้น กู้ชิวอี๋ก็ถือกำเนิดขึ้น

ทำให้ในรูปถ่ายกลายเป็นหกคน

คนทั้งหกคนนี้ จากลูกสองคนในวัยเด็ก กลายเป็นเย่เฉินที่ยืนอยู่ข้างพ่อแม่ของพวกเขา จากนั้นกู้ชิวอี๋ก็ยืนอยู่ข้างพ่อแม่ของพวกเขาด้วย

จากนั้น ก็มีการถ่ายภาพหมู่ของเด็กทั้งสอง

"อย่าพูดอย่างนั้นสิ" กู้เย้นจงพูดอย่างจริงจัง:"พ่อแม่ของนายเป็นคนใจกว้างมาตลอดชีวิต และพวกเขาไม่เคยหวังว่าลูกจะต้องประสบความสำเร็จในชีวิต พวกเขาเป็นคนโดดเด่นในหมู่คนอยู่แล้ว ดังนั้นความคาดหวังที่มีต่อนาย แค่หวังว่านายจะสามารถเติบโตขึ้นอย่างมีสุขภาพแข็งแรง และมีความสุขตลอดไป ไม่มีความเศร้าโศกและปัญหาใด ๆ "

เมื่อพูดถึงนี้ กู้เย้นจงยิ้มพูดว่า:"นายรู้รึเปล่า ว่าแม่ของนายชอบชื่อลี้มกโช้ว ในนวนิยายของกิมยังมาก คิดว่ามันเป็นชื่อที่ดีมาก แต่ลี้มกโช้วในหนังสือไม่ใช่คนดี ตอนที่นายยังไม่เกิด แม่นายก็เคยพูดล้อเล่นว่า ถ้านายเป็นผู้หญิง จะต้องชื่อให้นายว่ามกโช้ว"

เย่เฉินยิ้มอย่างรู้เท่าทัน เมื่อนึกถึงแม่ของเขา ก็รู้สึกอุ่นๆในหัวใจของเขา

จริงอย่างที่กู้เย้นจงพูด แม่ไม่เคยหวังเลยว่าเขาจะต้องประสบความสำเร็จในชีวิต บอกกับเขาตั้งแต่อายุยังน้อยว่า คนเราต้องมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข แค่เป็นคนดีและซื่อตรง ความสำเร็จและ สถานะนั้นไม่สำคัญ

หลังจากคุยกับกู้เย้นจงมาทั้งวัน ตอนที่หลินหว่านชิวเข้ามาให้ผลไม้ เธอพูดกับเย่เฉินว่า:"เฉินเอ๋อ เตรียมห้องรับแขกเตรียมให้แล้วนะ ตรงชั้นสองห้องตรงข้ามหนานหนาน ตอนเที่ยงนายดื่มมากขนาดนั้น เดี๋ยวกลับห้องไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ ถ้ามีอะไร ก็ไปหาหนานหนานได้เลย"

"ครับ"เฉินพยักหน้า:"ขอบคุณครับป้าหลิน"