ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1434
“โอเค!” กู้เหว่ยเลี่ยงพยักหน้าโดยไม่ลังเล
วันนี้เขารู้สึกหดหู่ใจหลังจากถูกเย่เฉินเหยียดหยาม คิดไม่ถึงว่ากู้เหว่ยกวงจะจัดหาโอกาสให้ได้เขาระบายความโกรธทันที ดังนั้นจึงตอบตกลงเลย
...
พลบค่ำ
สองพี่น้องกู้เหว่ยเลี่ยงและกู้เหว่ยกวงออกมาจากโรงพยาบาล ทั้งสองขับรถคันหนึ่งไปที่คลับเฮาส์ระดับไฮเอนด์ในเย่นจิง
คลับเฮ้าส์แห่งนี้มีชื่อเสียงมาก มีชื่อว่าอีห้าวกงก่าน
ในอีห้าวกงก่าน หากต้องการจัดห้องวีไอพี ต้องจ่ายอย่างน้อยสิบล้าน
เพราะที่นี่ วีไอพีจะมีห้องชุดหรูหราของตัวเอง ภายในห้องไม่เพียงแต่รวมร้านอาหาร KTV ออนเซ็น และบริการสปาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงห้องนอน ห้องประชุม และห้องหมากรุกด้วย
นอกจากนี้ วีไอพียังมีแม่บ้านส่วนตัวและพนักงานเสิร์ฟส่วนตัวอีกด้วย เมื่อมาที่นี่จะได้เพลิดเพลินกับบริการพิเศษระดับราชา สง่าผ่าเผยยิ่งกว่าราชาในสมัยโบราณอีกด้วย
พูดอีกอย่างก็คือ เมื่อสมัครเป็นสมาชิกของที่นี่ ไม่เพียงแต่กินดื่มสนุกสนานเท่านั้น แต่ยังสามารถจัดการประชุมทางธุรกิจและงานเลี้ยงได้อีกด้วย สารพัดประโยชน์จริงๆ
นอกจากนี้ ที่นี่ยังมีความเป็นส่วนตัวมาก ไม่ต้องกังวลเรื่องการเปิดเผยความเป็นส่วนตัวเลย
เพราะอีห้าวกงก่านนั้นอเนกประสงค์ จึงเป็นที่โปรดปรานของเศรษฐีใหญ่ในเย่นจิง
กู้เหว่ยเลี่ยงและกู้เหว่ยกวงก็เป็นสมาชิกของคลับเฮ้าส์แห่งนี้ แต่ทั้งสองไม่ค่อยได้มาเที่ยวด้วยกัน ต่างคนต่างมา
พูดจบก็มองไปที่กู้เหว่ยเลี่ยง แล้วถามว่า “แล้วพี่ล่ะ ยังมีไหม?”
กู้เหว่ยเลี่ยงทรุดนั่งลงกับพื้น แล้วบ่นพึมพำ “ให้ตายสิ ฉันก็ไม่มีแล้ว...นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น...ฉันเพิ่งจะอายุยี่สิบกว่าเอง อยู่ดีๆ ทำไมถึงใช้การไม่ได้แล้ว?”
กู้เหว่ยกวงถามต่อ “พี่ชาย พี่รู้สึกไหมว่า เหมือนส่วนนั้นของร่างกาย ถูกตัดขาดจากร่างกายไปแล้วอย่างสมบูรณ์?”
กู้เหว่ยเลี่ยงพยักหน้า พูดด้วยดวงตาแดงก่ำ “บัดซบ ความรู้สึกนี่แหละ...”
กู้เหว่ยกวงแทบทรุด เขายืนพิงกำแพง แล้วค่อยๆ ไถลลงมาที่พื้น เอ่ยด้วยความสิ้นหวัง “พี่ชาย พี่คิดว่าเราควรทำยังไงดี...?”
กู้เหว่ยเลี่ยงพูดด้วยความตื่นตระหนก “คงไม่ได้เป็นไปตามคำพูดของเจ้าเด็กนั่นในวันนี้หรอกนะ? ไม่ได้การ! ต้องรีบไปโรงพยาบาลตรวจดูว่าเกิดอะไรขึ้น!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...