ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1443
ค่ำคืนในเย่นจิง
เซียวอี้เชียนนั่งอยู่ในรถโรลส์-รอยซ์ของตัวเอง ขับไปตามถนนในตอนกลางคืน
ตอนนี้เขากำลังฮึกเหิม
ท้ายที่สุด เขากำลังมุ่งหน้าไปตามคำเชิญของกู้เย้นกาง เจ้าสามแห่งตระกูลกู้
แม้ว่ากู้เย้นกางจะอยู่ในตำแหน่งรั้งท้ายของตระกูลกู้ ไม่มีอำนาจที่แท้จริง แต่เขาก็ยังเป็นทายาทสายตรงของตระกูลกู้ ในเรื่องทรัพย์สินและสถานะทางสังคม เขาดีกว่าเซียวอี้เชียนมาก
นั่นเป็นเหตุผลที่เซียวอี้เชียนพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อเอาใจเขา โดยหวังว่าจะสร้างสายสัมพันธ์กับตระกูลกู้ผ่านทางเขา
แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับกู้เย้นกาง แต่เขาเรียกหาตนด้วยตัวเอง ก็ถือว่ามีความก้าวหน้าอย่างมากแล้ว
ยี่สิบนาทีต่อมา
เมื่อเซียวอี้เชียนมาถึงโรงพยาบาลกู้ซื่อ กู้เหว่ยกวง ลูกชายของกู้เย้นกางได้มารออยู่ที่ประตูแล้ว
พอเห็นเซียวอี้เชียน เขาก็เดินเข้าไปหาแล้วถามว่า “ใช่คุณอาเซียวไหมครับ?”
เซียวอี้เชียนพยักหน้า แล้วถามด้วยรอยยิ้ม “คุณเป็นลูกชายของประธานกู้เหรอครับ?”
“ใช่ครับ” กู้เหว่ยกวงพยักหน้าแล้วบอกว่า “คุณอาเซียวตามผมมา พ่อกับลุงรองกำลังรอคุณอยู่”
เซียวอี้เชียนถามด้วยความประหลาดใจ “ท่านรองอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?”
“ใช่ครับ พวกเขากำลังรอคุณอยู่”
กู้เย้นกางพยายามอดทนต่อความอับอาย แล้วถามว่า “เหล่าเซียว ผมอยากถามคุณว่า ตอนนี้คุณยังมีลูกได้หรือไม่?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวอี้เชียนก็ยืนนิ่งราวกับถูกฟ้าผ่า เขาตกตะลึงและไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี
เขาคิดไม่ถึงว่ากู้เย้นกางจะถามคำถามที่กระทบกระเทือนจิตใจเช่นนี้ออกมา
เขาอดคิดไม่ได้ว่า “ฉันมีลูกไม่ได้จริงๆ แต่คนนอกไม่รู้เรื่องนี้! แล้วกู้เย้นกางรู้ได้อย่างไร? เรื่องน่าอับอายแบบนี้ เขาควรจะยอมรับดีหรือเปล่า? อีกอย่าง กู้เย้นกางเรียกเขามาเพื่อถามคำถามแบบนี้นั้นมีเจตนาอย่างไรกันแน่?”
พอเห็นเซียวอี้เชียนดูอึดอัด ไม่พูดอะไรสักคำ กู้เย้นกางก็ร้อนใจ พลางเดาะลิ้นพูดว่า “เฮ้อ เหล่าเซียว คุณลังเลอะไรอยู่เหรอ? คำถามนี้มันยากที่จะตอบงั้นเหรอ? คุณบอกผมมาตามตรง ใช่หรือว่าไม่ใช่?”
แม้ว่าเซียวอี้เชียนจะไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงถามคำถามนี้ แต่ก็นึกถึงคำสัญญาที่จะบอกทุกอย่างที่ได้ให้ไว้เมื่อครู่ เขาจึงเชิดหน้าตอบว่า “ประธานกู้ พูดตามตรง ผมมีลูกไม่ได้แล้วจริงๆ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...