ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1463
เมื่อนักข่าวคนอื่นได้ยินเช่นนี้ทุกคนก็ไปเพ่งพินิจกู้เย้นจงอย่างจดจ่อ
เมื่อมองดีๆก็สามารถมองเห็นเงาของกู้เย้นจงได้อย่างแท้จริง และจะเห็นได้ว่าประสาทสัมผัสทั้งห้าและอารมณ์เป็นของบุคคลคนเดียวกัน
ดังนั้นทุกคนจึงมั่นใจได้ว่าชายวัยสี่สิบคนนี้คือกู้เย้นจง!
คราวนี้ในงานก็เริ่มฮือฮากัน!
ไม่มีใครสามารถเข้าใจ ว่าทำไมกู้เย้นจงผู้ซึ่งกล่าวในพาดหัวข่าวเมื่อเช้านี้ว่าเขาป่วยหนัก ตอนนี้มกำลังวังชา หน้าตาผ่องใสอย่างเต็มเปี่ยม!
ดังนั้นนักข่าวช่างภาพทุกคนจึงโฟกัสไปที่กู้เย้นจงอย่างแน่นหนา และเสียงชัตเตอร์ก็ดังขึ้นในงานแถลงข่าว!
ในเวลานี้ สื่อได้ถ่ายทอดสดการประชุมในสถานที่นี้พร้อมกันทางอินเทอร์เน็ตโดยตรง
เมื่อชาวเน็ตจำนวนมากเห็นใบหน้าที่ดูผ่องใสของกู้เย้นจง หุ้นของบริษัทจดทะเบียนหลายแห่งในกู้ซื่อกรุ๊ปที่ลดขีดจำกัดล่างไปแล้วก็คลายลงทันที!
ขีดจำกัดล่างเรียกว่าเป็นสถานการณ์ที่ราคาหุ้นลดลงถึง 10% และไม่ได้รับอนุญาตให้ร่วงลงต่อ ส่งผลให้มีคำสั่งขายจำนวนมากปิดกั้นราคาต่ำสุดและราคาหุ้นไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้
ความเป็นจริง ในกรณีนี้ถ้ามีคนกินคำสั่งขายทั้งหมดที่ราคาจำกัด หุ้นจะเปิดขีดจำกัดล่างโดยอัตโนมัติ
ที่อ่อนไหวที่สุดในตลาดหุ้นคือโบรกเกอร์และหน่วยงาน
เมื่อพวกเขาสังเกตว่ากู้เย้นจงดูเหมือนคนไม่เป็นอะไร พวกเขารู้ทันทีว่าข่าวเมื่อเช้านี้ต้องเป็นข่าวปลอม!
ดังนั้นในกรณีนี้พวกเขาจึงเชื่ออย่างเต็มที่ว่าราคาหุ้นของกู้ซื่อกรุ๊ปจะเพิ่มขึ้นทันที
ในตอนนี้หากคำสั่งขายถูกกินจนหมดที่ราคาขีดจำกัดล่าง ก็สามารถซื้อจุดต่ำสุดที่ราคาต่ำสุดได้
ต่อมา กู้เย้นจงกล่าว "ต่อไป ผมจะให้คำตอบง่ายๆและกระชับสำหรับคำถามบางข้อที่สื่อผู้ถือหุ้นและนักลงทุนกังวล"
ทุกคนไม่คิดว่ากู้เย้นจงจะตรงไปที่หัวข้อหลังจากพูดประโยคที่สุภาพ อดไม่ได้ที่จะนั่งตัวตรงและฟังด้วยความเคารพ
กู้เย้นจงกระแอมและพูดด้วยเสียงอันดัง "ปัญหาแรกคือ สุขภาพส่วนตัวของผม ร่างกายของผมเคยมีปัญหามาก่อน แต่ตอนนี้ร่างกายของผมฟื้นตัวเต็มที่แล้ว!"
ทันทีที่พูดเรื่องนี้ ทุกคนในที่เกิดเหตุอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง
ทุกคนรู้ว่ากู้เย้นจงเป็นมะเร็งตับอ่อนและมันอยู่ในระยะสุดท้าย
โรคนี้เรียกว่ามะเร็งที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงสุด และไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้
ตอนนี้กู้เย้นจงกล่าวว่าเขาหายดีแล้ว ซึ่งทำลายความเข้าใจของทุกคนเกี่ยวกับโรคนี้อย่างสิ้นเชิง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...