ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1488
ขณะที่ตบอย่างแรง ก็ด่าด้วยความขุ่นเคือง:"ขงเต๋อหลง มึงแม่งอยากตายเหรอ! ขนาดคุณเย่ยังกล้าด่า! เดี๋ยวกูจะตบมึงจนปากฉีก!"
หน้าของขงเต๋อหลงเต็มไปด้วยเลือด และแก้มที่บวมทันที ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรได้
ในเวลานี้ มีหญิงวัยกลางคนเดินออกมาจากห้องน้ำข้างห้องโถง ขณะกำลังทาครีมบนมือ พอเห็นขงเต๋อหลงถูกตบ นางก็อุทานทันที วิ่งไปแล้วด่าว่า:"ไอ้สารเลวที่ไหน กล้าตบลูกฉัน!"
คือแม่ของขงเต๋อหลง น้าของต่งรั่งหลิน ชื่อตงซิ่วหัว
ตงซิ่วหัวรักลูกชายมาก เห็นว่าลูกชายของเธอถูกทุบตี ก็เข้ามาจะสู้กับกู้เหว่ยเลี่ยงทันที
กู้เหว่ยเลี่ยงรู้สึกขุ่นเคืองในใจ เมื่อเห็นเธอวิ่งเข้ามา ยกเท้าขึ้น เตะเธอจนลอยออกไป
ตงซิ่วหัวกรีดร้อง ตัวล้มลงกับพื้น คราวนี้ถูกเตะไม่เบาเลย และล้มลงไม่เบาอีกด้วย ทำได้แค่ร้องไห้อยู่บนพื้น:"พวกแกยืนบื้อทำบ้าทำอะไรกัน ฆ่าไอ้สารเลวนี้สิ! ปล่อยให้เขารังแกเสี่ยวหลงในตระกูลต่งได้ไง!"
พี่ใหญ่ของต่งซิ่วหัวตะโกนเสียงเข้ม:"เธอตาบอดรึไง? ไม่เห็นเหรอว่านี่คือคุณชายกู้?!"
ต่งซิ่วหัวผงะ เมื่อกี้เธอเห็นแค่มีคนทุบตีลูกชาย ดังนั้นจึงรีบเข้าไปช่วย สุดท้ายพอเข้าไปก็ถูกเตะทันที ไม่เห็นหน้าของกู้เหว่ยเลี่ยงเลย
ตอนนี้ ฟังสิ่งที่พี่ชายพูด เธอรีบมองไป พอมอง ก็ตกใจจนวิญญาณล่องลอยทันที
แม่งเอ้ย!
คุณชายใหญ่ของตระกูลกู้จริงๆด้วย!
ครอบครัวกู้แข็งแกร่งมาก! แม้ว่าตระกูลต่งและตระกูลขงจะรวมกัน และคูณสอง ก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา
ตงซิ่วหัวถามอย่างใจร้อนและประหลาดใจ:"คุณเย่คือใคร แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
ตอนนี้ต่งรั่งหลินก็ได้สติกลับมา และรีบเข้ามาหาเย่เฉินและขอร้องว่า:"เย่เฉิน ได้โปรดพูดอะไรหน่อย อย่าปล่อยให้คุณชายกู้ตบแบบนี้ต่อไป ทำแบบนี้จะตายได้นะ….."
เมื่อเย่เฉินเห็นสีหน้าเป็นกังวลของต่งรั่งหลิน ก็รู้ว่าเธอก็เป็นห่วงลูกพี่ลูกน้องของเธอ ดังนั้นเจึงพูดกับกู้เหว่ยเลี่ยงว่า:"พอได้แล้ว หยุดตี"
กู้เหว่ยเลี่ยงรอคำพูดนี้ของเย่เฉินอยู่
เพราะเขาด่าเย่เฉินว่าไอโง่ตามขงเต๋อหลง ดังนั้นเขารู้ดีอยู่ในใจ ว่าถ้าเยาเฉินไม่พอใจ ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่สามารถหยุดได้
เมื่อเห็นว่าในที่สุดเย่เฉินก็บอกหยุด เขาก็โล่งใจ และเตะขงเต๋อหลงลงไปที่พื้น พร้อมกับด่าว่า:"ถ้าไม่ใช่เพราะความเมตตาของคุณเย่ ฉันจะฆ่าแก!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...