ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1489
ตอนนี้ขงเต๋อหลงมีความคิดที่อยากจะตาย
เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเย่เฉินมีความสามารถอะไรกันแน่ ที่สามารถทำให้คุณชายกู้เคารพเขา!
แม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ฮวงจุ้ยจริงๆ ก็คงไม่ไว้หน้าขนาดนั้นใช่ไหม?
แต่ว่า เขาไม่กล้าถามคำถามนี้
ไม่ว่ายังไง ดูตอนนี้กู้เหว่ยเลี่ยงนั้นเคารพเย่เฉินมากจริงๆ
ต่งเจียงเหอที่อยู่ข้างๆ มองออกแล้วว่ากู้เหว่ยเลี่ยงไม่ใช่แขกที่โดดเด่นที่สุดในวันนี้ มันคือคนที่แซ่เย่ต่างหาก!
ดังนั้นเขาจึงรีบพูดกับขงเต๋อหลงว่า:"เสี่ยวหลง! นายยังไม่รีบไปขอโทษคุณเย่อีก!"
ขงเต๋อหลงไม่นึกเลยว่า ลุงของเขาจะตะโกนใส่ตัวเองให้ขอโทษเย่เฉิน นี่มันก็คือครอบครัวไม่ได้เข้าข้างตัวเองเลย
แต่ว่า แม้ว่าในใจเขาจะไม่พอใจเย่เฉินมาก แต่ตอนนี้เขาก็ไม่กล้าที่จะหาเรื่องเย่เฉินต่อ เขาทำได้เพียงร้องไห้ และพูดกับเย่เฉินว่า:"คุณเย่ ผมขอโทษ ผมไม่ควรด่าคุณ และหวังว่าคุณจะยอมปล่อยผมไป….."
เย่เฉินปัดมือ:"นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย และฉันไม่ได้ใส่ใจเลย"
ขงเต๋อหลงถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที เขาไม่นึกเลยว่าเย่เฉินจะเป็นคนไม่คิดเล็กคิดน้อยจนเกินไป จากนั้นเลยรีบคำนับเย่เฉิน พูดว่าที่:"ขอบคุณครับคุณเย่ ที่คุณไม่เอาเรื่อง!"
เย่เฉินปัดมือ:"คำพูดพิธีรีตองก็ไม่จำเป็นต้องพูด เมื่อกี้เรื่องที่นายด่าฉัน ฉันจะไม่สนใจ แต่ว่าพนันของเราสองคน ควรทำต่อ มีประโยคหนึ่งพูดได้ดี ลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้น!"
"หา?!"
เมื่อขงเต๋อหลงได้ยินเย่เฉิน บอกว่าเขาจะพนันต่อ ร่างกายของเขาก็ตกลงสู่ก้นบึ้งในทันที!
สาเหตุหลัก เป็นเพราะราคาภาพวาดของฉีไป๋ฉือสูงขึ้นเร็วเกินไป และนักสะสมหวังว่าจะเก็บไว้สักระยะหนึ่ง แล้วค่อยเอาออกมาขาย เมื่ออัตราค่าลดลงชั่วคราว
ดังนั้น ในเวลานี้ ราคาภาพวาดของฉีไป๋ฉือ จะแพงกว่าปีที่แล้วเท่านั้น
หากพัดนี้ถูกนำไปประมูลจริงๆ มันจะมีมูลค่าอย่างน้อย 60 ถึง 70 ล้านหยวน
ซึ่งมากกว่าจี้หยกของเขาด้วยราคาซื้อขาย 24 ล้าน
เมื่อคิดเล่นนี้ ขงเต๋อหลงก็รู้สึกหวาดกลัว
เย่เฉินยืนกรานที่จะพนันต่อ ดังนั้นตามข้อตกลง ถ้าเขาแพ้ เขาจะกลืนจี้หยก…...
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...