ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1565
โคบายา มาซาโยชิในตอนนี้ มีความไม่พอใจอย่างมาก
กว่าตนจะได้เป็นตัวแทนประธานได้ ซึ่งเพิ่งจะได้ดูแลทั้งบริษัทผลิตยาโคบายา ไม่คิดว่าความฝันนี้จะตื่นเร็วขนาดนี้!
ดังนั้นเขาจึงกัดฟันพูดว่า:"โคบายา ชิอิจิโร่! นายวางยาพิษประธานาธิบดีคนเก่าใช่หรือไม่? นายยังไม่เคลียร์ความสงสัยในเรื่องนี้ได้อย่างสมบูรณ์! แม้ว่าชิจิโร่จะถ่ายวิดีโอนี้ แต่ก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าฆาตกรจะต้องเป็นเขา! ใครจะรู้ว่านายลักพาตัวชิจิโร่ แล้วบังคับให้เขาบันทึกวิดีโอนี้หรือเปล่า?"
พูดจบ เขาก็มองไปที่ทุกคนทันที และพูดปั่นว่า:"ทุกคนว่าจริงไหม?"
ทุกคนพยักหน้า
โคบายา มาซาโยชิพบว่าเขามีมวลรวม ดังนั้นจึงพูดอย่างจริงจังต่อทันทีว่า:"เรื่องนี้ ต้องให้ตำรวจตรวจสอบอย่างละเอียด เมื่อไหร่ที่ตำรวจบอกว่าโคบายา ชิอิจิโร่ไม่มีข้อสงสัยอีกต่อไปแล้ว ตอนนั้นเราค่อยมอบสิทธิของที่ประชุมผู้ถือหุ้นให้ ก่อนหน้านั้น นายห้ามยุ่งเรื่องของบริษัทผลิตยาโคบายา!"
เมื่อโคบายา ชิอิจิโร่ได้ยิน ก็โมโหระเบิดทันที!
เขาเตะท้องของโคบายา มาซาโยชิ และตะโกนด่าว่า:"โคบายา มาซาโยชิ พูดมาซิ ให้หน้าแล้วไม่เอาใช่ไหม?ตามกฎหมายของญี่ปุ่น ฉันเป็นลูกชายคนโตของครอบครัว และฉันควรสืบทอดธุรกิจของครอบครัว และตอนนี้ฉันเป็นน้องชายของฉันก็หายไป ฉันเป็นทายาทโดยชอบของพ่อเพียงคนเดียว บริษัทที่เขาก่อตั้งนั้น ต้องให้ฉันสืบทอด นายเป็นแค่แรงงานต่างด้าวที่ทำงานในบริษัท นายมีสิทธิ์อะไรมาตวาดใส่ฉัน?"
เมื่อนึกถึงความทรมานที่เขาได้รับในช่วงก่อน ในใจโคบายา ชิอิจิโร่ก็เต็มไปด้วยไฟชั่วร้าย และตอนนี้โคบายา มาซาโยชิยังอยากกันไม่ให้เขาเข้าครอบครองบริษัทผลิตยาโคบายาอีก พฤติกรรมที่ทำอะไรไม่ดูกำลังตัวเองแบบนี้ ทำให้เขาโกรธมาก!
โคบายา ชิอิจิโร่หยุด แล้วพูดด้วยความเคารพต่อเย่เฉินว่า:"ขอโทษครับ คุณเย่ ที่ทำให้คุณเห็นเรื่องน่าอาย"
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย และพูดว่า:"พวกคุณทุกคนฟังให้ดี โคบายา ชิอิจิโร่ในฐานะทายาทตามกฎหมายของบริษัทผลิตยาโคบายา เขาได้ลงนามในข้อตกลงการโอนหุ้นกับฉัน นับจากนี้ไป 90%ของหุ้นบริษัทผลิตยาโคบายาจะเป็นของฉัน ส่วนที่เหลืออีก 10 หุ้น % เป็นของโคบายา ชิอิจิโร่ ดังนั้นตอนนี้ฉันเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทผลิตยาโคบายา"
ทุกคนในนี้ตกใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...