ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1566

ในนั้น นางาฮิโกะ อิโตะเป็นคนที่ยอมรับไม่ได้มากที่สุด เขาประท้วงด้วยความโกรธ:"ไอ้แซ่เย่ นายอย่าพูดโม้ตรงนี้! ฉันเพิ่งเซ็นสัญญากับโคบายา มาซาโยชิ ฉันซื้อหุ้น 30% ในบริษัทผลิตยาโคบายา ด้วยเงินสด 4.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ! แค่ฉันคนเดียวก็มี 30% นายจะมี90% ได้ยังไง? ฝันกลางวันอยู่เหรอ?"

เย่เฉินเยาะเย้ย และถามเขาว่า:"คุณอิโตะใช่ไหม? ฉันถามหน่อย โคบายาชิ มาซาโยชิอยู่ตำแหน่งอะไรในบริษัทนี้? เขามีสิทธิ์อะไรที่จะเซ็นสัญญากับคุณ?"

นางาฮิโกะ อิโตะพูดอย่างเย็นชา:"เขาเป็นตัวแทนประธานบริษัทผลิตยาโคบายา! ในเมื่อเป็นตัวแทนประธาน จึงมีสิทธิ์ลงนามในข้อตกลงทางการเงินโดยธรรมชาติ!"

เย่เฉินพูดอย่างเหยียดหยาม:"อย่ามาพูดไร้สาระตรงนี้ ใครตั้งให้เขาเป็นตัวแทนประธาน?? เขาตั้งเองเหรอ? มีประโยชน์อะไร? หุ้นทั้งหมดของบริษัทผลิตยาโคบายาเป็นของโคบายา ชิมาซาโอะ โคบายา ชิมาซาโอะตายแล้ว ก็เป็นของโคบายาชิอิจิโร่กับโคบายาชิจิโร่ ตอนนี้โคบายา ชิจิโร่หายไป ดังนั้นจึงเป็นของโคบายา ชิอิจิโร่ทั้งหมด โคบายา มาซาโยชิมีสิทธิ์อะไรมาตัดสินใจแทนโคบายา ชิอิจิโร่ และขายหุ้น 30% ให้กับคุณ?"

นางาฮิโกะหยิบสัญญาที่ลงนามไว้เมื่อกี้ด้วยความโกรธ และด่าอย่างโกรธเคือง:"นายดูให้ชัดเจน สัญญานี้เขียนไว้อย่างชัดเจน ฉันตระกูลอิโตะ เป็นเจ้าของหุ้น 30% ของบริษัทผลิตยาโคบายา! และฉันได้จ่ายเงินไปแล้ว!"

"โอ้ งั้นขอโทษนะ" เย่เฉินพูดหน้านิ่ง:"คนที่เซ็นสัญญานี้กับคุณ ไม่มีคุณสมบัติที่จะเซ็นสัญญานี้เลย ดังนั้น สัญญานี้จึงถือเป็นโมฆะ โปรดใช้สมองของคุณคิดดู ถ้าฉันเซ็นสัญญากับคุณ ขายเกาะญี่ปุ่นให้คุณแล้ว เกาะญี่ปุ่นทั้งหมดเป็นของคุณงั้นเหรอ?"

พูดจบ เย่เฉินก็หยิบสำเนาการโอนหุ้นจากพอล และโยนมันให้นางาฮิโกะ อิโตะ และพูดว่า:"มาดูสิ่งที่เขียนบนนี้ บริษัทผลิตยาโคบายาได้รวม 90% ของหุ้นไว้ที่บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนของฉันโดยสมัครใจ หลักฐานแน่ชัด!"

"และคุณต้องเข้าใจอย่างหนึ่ง โคบายา ชิอิจิโร่เป็นผู้สืบทอดโดยชอบธรรมของบริษัทผลิตบาโคบายา ดังนั้นข้อตกลงในมือของฉันจึงมีผลสมบูรณ์และถูกต้องตามกฎหมาย!"

"ส่วนของคุณ ขอโทษด้วย แต่มันเป็นแค่เศษกระดาษ! แม้ว่าคุณจะถามทนายความและผู้พิพากษาชาวญี่ปุ่น ฉันเชื่อว่าพวกเขาจะไม่ยอมรับว่ากองกระดาษเหลือใช้ของคุณมีความหมายในทางปฏิบัติ!"

นางาฮิโกะ อิโตะพูดอย่างโกรธเคือง:"ฉันบอกว่าคุณต้องคืน 4.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐที่ฉันโอนเข้าบัญชีของบริษัทผลิตยาโคบายาให้ฉันเดี๋ยวนี้!"

"คืนเงิน?"เย่เฉินพ่นลมหายใจ และพูดอย่างดูถูก:"ขอโทษนะ คุณอิโตะ คุณคงไม่ค่อยรู้จักฉันเย่เฉิน ฉันมีกฎเหล็กเสมอในวงการ ฉันไม่รู้ว่าคุณได้ยินหรือเปล่า"

นางาฮิโกะ อิโตะกัดฟันถามว่า:"กฎเหล็กอะไร?!"

เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"กฎเหล็กคือ ไม่มีการคืนเงิน!"