ในขณะนี้ นางาฮิโกะ อิโตะกำลังนั่งอยู่ในรถและสาปแช่ง
เขาโตมาขนาดนี้ ไม่เคยขายหน้าเหมือนวันนี้เลย
ผู้เฒ่าของตระกูลอิโตะที่สง่างามถูกชายหนุ่มจากประเทศจีนขายหน้าให้ ผู้คุ้มกันของเขาถูกกำจัดก็ช่าง เงิน 4 พันล้านดอลล่าร์เข้าบัญชีของบริษัทผลิตยาโคบายา ไอ้ผู้ชายแซ่เย่นั้นกลับอยากโกงเงิน? !
นั่นมัน 4.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ!
เทียบเท่ากับ 30 พันล้านหยวน จำนวนเงินนี้เป็นจำนวนมหาศาลสำหรับทุกคนและแม้แต่คนรวยก็ไม่สามารถยอมรับความจริงที่ว่าพวกเขาสูญเสียเงินจำนวนมากโดยไม่มีเหตุผล
ดังนั้น นางาฮิโกะ อิโตะจึงกัดฟันและด่าว่า:"ถ้าไม่แก้แค้น ฉันก็ไม่ใช่คนแล้ว! ไม่ใช่แค่เพียง 4.5 พันล้านดอลลาร์ของฉัน ต้องเอาคืนมาให้ครบ ฉันจะให้เด็กคนนี้ตายในญี่ปุ่น!"
ทานากะโคอิจิที่อยู่ข้างๆ รีบพูดขึ้น:"ท่านประธาน คุณเย่คนนี้มีฝีมือมาก คุณอย่าไปต่อต้านเขาโดยเด็ดขาด!"
"ไอ้สารเลว!"นางาฮิโกะ อิโตะยกมือขึ้นและตบหน้าทานากะโคอิจิ ตบจนมีรอยนิ้วมือห้านิ้วสีแดง และตะโกนอย่างโกรธจัด:"นายกำลังใช้ชื่อเสียงของผู้อื่นและทำลายศักดิ์ศรีของฉัน? นายคิดว่าฉันนางาฮิโกะ อิโตะ จะจัดการเด็กจีนวัยยี่สิบไม่ได้เหรอ? !"
ทานากะโคอิจิกุมหน้า ประหม่าเล็กน้อยและพูดเศร้าใจเล็กน้อยว่า:"ท่านประธาน คุณเย่มีพลังมากจริงๆ ทำอะไรตามใจตัวเองสุดๆ ตอนนั้นยามาโมโตะ คาซึกิ เพียงแต่พูดคำว่าขี้โรคแห่งเอเชียต่อหน้าเขา ก็ถูกเฆี่ยนตีจนเป็นคนไร้ประโยชน์ ถ้าคุณตั้งใจจะฆ่าเขาจริงๆ ยังไม่รู้ว่าเขาจะเกิดอาฆาตชนิดใด ดังนั้นแม้ว่าคุณจบฉัน ฉันก็จะเตือนคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ อย่า อย่าไปสู้กับผู้ชายคนนี้…... "
สีหน้าของนางาฮิโกะ อิโตะนั้นแย่มาก
"สู้คดี? "สีหน้าของนางาฮิโกะ อิโตะหดหู่มาก:"นายจะให้ฉันนางาฮิโกะ อิโตะไปฟ้องเขางั้นหรือ? ไปศาลร้องว่าเด็กคนนี้เอาเงินเราไปแล้วไม่จ่ายคืน? ! "
ทานากะโคอิจิพูดอย่างจริงจัง: "ท่านประธาน นี่เป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดและเป็นวิธีที่มีอัตราความสำเร็จสูงสุด"
"เป็นไปไม่ได้!"
นางาฮิโกะ อิโตะทำหน้าเย็นชาและด่าว่า:"ถ้าให้โลกภายนอกรู้ว่าชายหนุ่มชาวจีนกล้าที่จะเอาเงินฉันไป 4.5 พันล้านดอลลาร์และไม่คืนเงิน และฉันไม่มีทางทำให้เขาคืนเงินได้ ฉันต้องไปขอความช่วยเหลือจากศาล จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? เอาหน้าตระกูลอิโตะไปไว้ไหน? ด้วยแบบอย่างนี้ คนอื่นจะขี่คอและอึของฉันเลยไหมล่ะ? !"
เนื่องจากโลกใต้ดินนั้นถูกกฎหมายภายใต้รัฐบาลญี่ปุ่น ครอบครัวและสมาคมชาวญี่ปุ่นจำนวนมากจะเข้ามามีส่วนร่วมในอุตสาหกรรมใต้ดินและแม้กระทั่งฝึกฝนกองกำลังใต้ดินของตนเอง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...