ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1572
ตระกูลอิโตะไม่เพียงแต่เป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของญี่ปุ่น แต่ยังเป็นมหาอำนาจของโลกใต้ดินของญี่ปุ่นอีกด้วย
มีองค์กรใต้ดินที่แข็งแกร่งที่สุดในญี่ปุ่น 3 แห่ง ทีมยามากุจิอยู่ในอันดับหนึ่งและตระกูลอิโตะอยู่ในอันดับที่สอง
โลกใต้ดินเป็นโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก สิ่งที่สำคัญที่สุดในการอยู่รอดในโลกนี้คือต้องเข้มแข็ง
สำหรับคนในโลกใต้ดิน บางครั้งไม่ใช่ว่าพวกเขาโหดร้าย แต่กฎแห่งการเอาชีวิตรอดบังคับให้พวกเขาโหดร้าย
หากคุณใช้หลักการของใครก็ตามที่โจมตีคุณ คุณจะกล้าต่อสู้อย่างหนัก และเมื่อเวลาผ่านไปจะไม่มีใครกล้ายั่วยวนคุณอีก
แต่ถ้าคุณไม่กลับไปหลังจากถูกเฆี่ยนแล้วครั้งหนึ่ง แต่อดกลั้นความโกรธของตัวเองไว้ แล้วยอมรับว่าคุณโชคร้าย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกคนในโลกนี้สามารถมารังแกคุณได้
นอกจากนั้น ยังมีเกณฑ์ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งสำหรับการเอาชีวิตรอดในโลกนี้ ซึ่งไม่ใช่การใช้กำลังภายนอกในการแก้ปัญหา
หากบุคคลในโลกใต้ดินของญี่ปุ่นขอความช่วยเหลือจากตำรวจและศาล บุคคลนั้นจะถูกรังเกียจและปฏิเสธจากโลกใต้ดินทั้งหมดทันที
ดังนั้น ไม่ว่ายังไงนางาฮิโกะ อิโตะ ก็ไม่สามารถเอาเงินจำนวน 4.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐคืนด้วยวิธีการทางกฎหมายได้ เขาต้องให้เย่เฉิน คืนเงินอย่างตรงไปตรงมาและไม่มีการแตะต้อง และคืนเงินเข้าบัญชีของตระกูลอิโตะ
ดังนั้น เขาจึงกัดฟันและพูดว่า:"เรื่องนี้มีการแก้ไขเพียงสองทาง อย่างแรกคือให้ไอ้แซ่เย่ และคืนเงินให้ฉันโดยดีๆ และเรื่องนี้จะต้องไม่ให้ทุกคนรู้ สองคือการฆ่าเขาโดยตรง!"
นางาฮิโกะ อิโตะขมวดคิ้วและถามว่า:"ตระกูลซูบอกว่าจะมาวันไหนแล้วยัง?"
"ยัง"ทานากะโคอิจิพูดว่า:"พวกเขาบอกว่าจะมาเมื่อไรก็ได้ เพราะทริปนี้เป็นเครื่องบินส่วนตัว และสามารถบินได้ทุกเมื่อที่ต้องการ"
พูดไป ทานากะโคอิจิก็เกลี้ยกล่อมว่า:"ท่านประธาน โอกาสนี้ของตระกูลซู ไม่เพียงแต่มีบ้านเราที่เฝ้ามองอยู่ แต่ตระกูลทากาฮาชิก็เฝ้าดูด้วย ฉันได้ยินมาว่าตระกูลซูมาในครั้งนี้ เลือกหนึ่งในตระกูลทากาฮาชิและพวกเรามาเพื่อเป็นหุ้นส่วน ในเวลานี้ คุณห้ามมีปัญหาใหม่สอดแทรกเข้ามาเด็ดขาด!"
นางาฮิโกะ อิโตะกัดฟันและพยักหน้าแล้วพูดว่า"ถ้าเป็นเช่นนี้ ฉันจะทนไอ้แซ่เย่ไปก่อนแล้วกัน นายจับตาดูเขาไว้ ถ้าเขายังไม่ออกจากญี่ปุ่นในช่วงนี้ งั้นฉันจะปล่อยเขาไว้ก่อน มาจัดการเรื่องของตระกูลซูก่อน!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...