ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 16
บทที่16 เขาคงไม่คิดแค้นหรอกมั้ง
ปี้ลีน่ากอดอก พูดอย่างยโส“ฉันจะดูถูกนาย แล้วจะทำไม แค่นี้พูดไม่ได้หรือไง”
“เพื่อนร่วมชั้นคนไหนที่ไม่รู้บ้างเล่าว่าพอเรียนจบนายก็ตกถังข้าวสารเป็นลูกเขยเศรษฐี ตอนเรียนไม่มีปัญญาแม้กินข้าว พอเรียนจบก็กินข้าวบ้านเมียเลย สวะแบบนี้ยังมีหน้ามาหาฉันให้ช่วยเหลืออีกเหรอ อย่างนายนี่นับประสาอะไร！”
ในใจของเย่เฉินเดือดดาล
ใครไม่ทำข้า ข้าไม่แตะใคร ปี้ลีน่านี่เกินไปแล้วจริงๆ！
ในเวลานี้เอง มือถือของเขาก็ปรากฏข้อความของถังซื่อไห่“คุณชายครับ แชงกรีล่า เป็นทรัพย์สินในเครือเย่ซื่อกรุ๊ปของเราครับ แชงกรีล่าเมืองจินหลิงเป็นแค่หนึ่งในร้อยของแชงกรีล่าทั้งหมดที่เรามีครับ”
ม่านตาของเย่เฉินหดลง！
แชงกรีล่าเป็นของตระกูลเย่หรอกหรือ
เขาดึงสติตอบกลับข้อความ“แกไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม”
ถังซื่อไห่กล่าว“ผู้รับผิดชอบแชงกรีล่าในจินหลิงชื่อเฉินจื๋อข่ายครับ เบอร์โทรคือ155...... คุณชายโทรหาเขานะครับ เขาจะจัดการทุกอย่างให้”
“ตกลง”
เห็นเย่เฉินเอาแต่ก้มหน้าอ่านข้อความ ปี้ลีน่าจึงรู้สึกเซ็งมาก
หล่อนรู้สึกราวกับตัวเองกำลังแกล้งหมาตัวนึง แน่นอนว่าหล่อนอยากได้ยินเสียงหมาร้อง
แต่คิดไม่ถึงว่า เย่เฉินกลับไม่พูดอะไรเลย
ดูท่า รุ่นพี่มหาวิทยาลัยที่ชอบสวมเสื้อกล้ามคนนี้ ตอนนี้ก็ยังชอบใส่เสื้อกล้มอยู่ โดนด่า
ยังไงก็ไม่มีทีท่าอะไร
ดังนั้นเธอจึงได้ใจใส่แรงยั่วยุเข้าไปในคำพูด พูดเสียงเย็นชาว่า“แหม หัวหน้าห้องช่างมีน้ำอดน้ำทนเสียจริง！”
“จริงสิ ฉันได้ยินคนว่ากันว่า นายแต่งงานกับดาวมหาวิทยาลัยอย่างเซียวชูหรัน นายไม่ได้ขึ้นเตียงกับเธอเลยสักครั้งเหรอ หรือว่าดาวมหาวิทยาลัยอย่างเธอจะไปเป็นเมียน้อยคนอื่น นายคงไม่ได้โดนเจ้าหล่อนสวมเขาหรอกนะ ฮ่าๆๆ！”
เย่เฉินขมวดคิ้ว
หยามเกียรติฉันก็ช่างเถอะ ยังลามปามมาถึงเมีย
ปี้ลีน่า หล่อนรนหาที่ตายเองนะ！
ดังนั้น เขาจึงกดสายหาผู้รับผิดชอบแชงกรีล่าเมืองจินหลิงที่ชื่อว่าเฉินจื๋อข่าย มองไปที่ปี้ลีน่า พูดเสียงเรียบ“ฉันจะถามผู้รับผิดชอบของพวกเธอ ว่าตกลงแชงกรีล่าคัดเลือกพนักงานยังไง แม้แต่คนที่ปากเต็มไปด้วยขี้แบบนี้ยังรับเข้ามา！”
“กล้าด่าฉันเหรอ นายคงไม่อยากมีชีวิตแล้วสินะ！”ปี้ลีน่าระเบิดอารมณ์ออกมา คำรามใส่รปภ.ข้างตัวว่า“มันมาหาเรื่อง ซ้อมมัน！”
ในเวลานี้เอง เย่เฉินต่อสายติดพอดี
“สวัสดีครับ ใครเรียนสาย”
สายโทรศัพท์ เป็นเสียงผู้ชายที่ค่อนข้างมีอำนาจคนหนึ่ง
เย่เฉินถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา“คุณคือเฉินจื๋อข่ายสินะ ผมชื่อเย่เฉิน ตอนนี้อยู่ที่หน้าประตูแชงกรีล่า ผมให้เวลาคุณหนึ่งนาทีไสหัวลงมา ไม่อย่างนั้นก็ไสหัวออกจากแชงกรีล่าตลอดไป！”
ชายที่น้ำเสียงมีบารมีในสายโทรศัพท์ถามเสียงสั่น“คุณ......คุณชาย อยู่หน้าประตูแชง กรีล่าจริงหรือครับ”
น้ำเสียงของเฉินจื๋อข่ายสั่นเทา
คนรอบตัวมองตะลึง ผู้จัดการเฉินผู้ที่แค่กระทืบเท้าก็ทำให้เมืองจินหลิงสั่นคลอน ตอนนี้
ลนลานจนน้ำเสียงเปลี่ยน！
เย่เฉินเปิดปากพูด“กูนี่แหละ！”
เฉินจื๋อข่ายรีบพุ่งไปตรงหน้า โค้งคำนับพูดว่า“คุณ.....”
ยังไม่ทันพูดจบ เย่เฉินก็รีบชิงพูด“ผู้จัดการเฉิน เรื่องบางเรื่องไม่พูดข้างนอก”
เฉินจื๋อข่ายพอได้ยิน ตกใจจนตัวสั่น
แม่งเอ๊ย กูนี่โง่ฉิบหาย！ฐานะของคุณชายเป็นความลับสูงสุด เกือบหลุดปากไปแล้ว ถ้าคุณชายถือโทษ ไม่จบเห่เหรอวะ
ดังนั้นเขาจึงรีบเปลี่ยนคำเรียกขาน หากแต่ยังคงพูดอย่างนอบน้อม“คุณเย่ครับ ยินดีต้อนรับมาสู่แชงกรีล่า เรียนเชิญมาคุยรายละเอียดที่ห้องทำงานของข้าน้อยครับ”
ปี้ลีน่าตกใจจนเซ่อแดก เธอยอมรับความจริงตรงหน้าไม่ได้ แต่มันก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้น
จริงๆแล้ว
เย่เฉินคนนี้ ตกลงมีที่มาที่ไปยังไงกันแน่ ผู้รับผิดชอบแชงกรีล่าถึงต้องพินอบพิเทาขนาดนี้
เมื่อกี้เสียดสีดูแคลนเขาไปตั้งมากมาย เขาคงไม่คิดแค้นหรอกมั้ง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...