ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1621
ความคิดของคุณท่านใหญ่ซู ได้รับอิทธิพลมาจากพ่อของเขา
พ่อของเขาคุณท่านเคยไปสู้รบและทำสงคราม สนามรบกับธุรกิจมันไม่เหมือนกันคือ ในสนามรบจำเป็นต้องสู้สุดชีวิตตลอดเวลา ดังนั้นปรัชญาทางธุรกิจของเขาจึงง่ายมากๆ ถ้าเป็นศัตรูกับเขา เขาจะสู้กับศัตรูจนตายไปข้างหนึ่ง
ถ้าต้องเลือกระหว่างตระกูลอิโตะกับตระกูลทากาฮาชิ และกำจัดตระกูลที่เหลือ ถ้าในความคิดของคุณท่านใหญ่ซู มันก็เหมือนกับการออกเรือทางทะเล ที่ฝั่งมีเรือสองลำจอดอยู่ แต่การออกทะเลใช้แค่เรือลำเดียว เวลานี้ควรทำยังไงดี?
คนธรรมดาทั่วไปจะเลือกเรือลำที่ตัวเองพอใจ จากนั้นก็ขึ้นเรือและออกเดินทาง
คนที่ฉลาดจะตรวจดูเรืออย่างละเอียด และจะเลือกลำที่แข็งแกร่งที่สุด
ถ้าคนที่ฉลาดและมีความโหดเหี้ยม จะเลือกเรือลำที่แข็งแกร่งที่สุดและก่อนที่เขาจะออกเดินทาง จะทำให้เรืออีกลำจมลงไปในทะเล
เหตุผลของการกระทำแบบนี้คือ ถ้าเลือกเรือลำหนึ่งแล้วเดินทางออกไป เรืออีกลำก็จะกลายเป็นปัญหาอันใหญ่หลวงและภัยอันตรายที่ซ่อนอยู่
คู่แข่งของคุณอาจจะนั่งเรืออีกลำแล้วไล่ตามคุณ และสุดท้ายมันจะกลายเป็นปัญหาและภัยอันตรายที่ตัวเองทิ้งไว้
ดังนั้น ถ้าเลือกเรือลำหนึ่ง และทำให้เรืออีกลำจมลงไปในทะเล ก็ไม่ต้องกังวลว่าคู่แข่งจะตามตัวเองได้ทัน
เมื่อถึงเวลานั้น คู่แข่งคงทำได้แค่ยืนมองและถอนหายใจอยู่บนชายหาด และถูกตัวเองทิ้งไว้ข้างหลัง
กลอุบายแบบนี้ง่ายมากๆและตรงไปตรงมา แต่มันได้ประสิทธิภาพที่ดีมากๆ
แม้แต่ซูโสว่เต้า กับซูจือเฟยและซูจือหยูก็เกิดในยุคที่สงบสุข และใช้ชีวิตในช่วงเวลาที่สงบสุขมากจนเกินไป ทำให้พวกเขาค่อยๆสูญเสียความเด็ดเดี่ยวและกล้าหาญเหมือนคนรุ่นก่อนๆ
ซูจือหยูพูดอย่างจริงจัง:"คุณพ่อ คุณพูดถูกแล้ว ความเด็ดเดี่ยวกล้าหาญและนิสัยของหมาป่า เป็นสิ่งที่ฉันกับพี่ชายจำเป็นต้องมีมากขึ้น!"
ซูโสว่เต้าที่อยู่ในวิดีโอคอลพยักหน้าและพูดอย่างชื่นชมว่า:"อนาคตของตระกูลซู จะตกอยู่ในรุ่นของพวกเจ้าสองคน ถ้าพวกเจ้าสองคนมีความเด็ดเดี่ยวกล้าหาญเหมือนคนรุ่นก่อนๆ ตระกูลซูจะกลายเป็นตระกูลที่หยิ่งใหญ่ก็ไม่ใช่แค่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป!"
ทำให้ตระกูลซูกลายเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป คำพูดนี้ก็วนเวียนอยู่ในหัวของซูจือหยูกับซูจือเฟยตลอด
แต่ซูจือเฟยไม่รู้เลย ในขณะนี้ มีชายใส่เสื้อสีดำคนหนึ่ง เกาะเหมือนตุ๊กแก อยู่ด้านนอกผนังห้องของเขา
คนๆนี้ถืออุปกรณ์ขยายเสียงของสายลับ และบันทึกเสียงการสนทนาวิดีโอคอลของทั้งสามคนไว้ทั้งหมด
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...