บทที่ 174 เรียกลมเปลี่ยนเป็นมังกร(2)
ในตอนนั้นฉินกางพูดด้วยความจริงใจ: “ลูกจ๋า อีกไม่นาน อาจารย์เย่จะต้องแสดงความยิ่งใหญ่ออกมา ไปถึงจุดสูงสุด ถึงเวลานั้น ทั้งเมืองจินหลิง แม้แต่ตระกูลใหญ่ทั้งประเทศ ต้องแย่งกันที่จะเข้ามาประจบประแจงเขา ยินดีมอบลูกสาวที่สวยที่สุดในตระกูลให้อยู่ในอ้อมอกเขา ลูกต้องคว้าโอกาสที่ไปส่งสมุนไพรให้อาจารย์เย่ครั้งนี้ไว้นะ!”
“หา......”
ครู่เดียวฉินเอ้าเสวี่ยนถึงกับหน้าแดงระเรื่อ: “พ่อ พ่อพูดอะไร......ลูกฟังไม่เข้าใจ......คว้าโอกาสอะไรเหรอ......”
“ยังจะแกล้งโง่กับพ่ออีก?” ฉินกางยืนกรานพูด: “พ่อมองออก ลูกมีความรู้สึกนับถือและชื่นชอบอาจารย์เย่ ใช่ไหม?”
ฉินเอ้าเสวี่ยนเขินอายบิดตัวไปมาอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็พยักหน้ารับคำ
ฉินกางพูดต่อว่า: “พ่อมีลางสังหรณ์ อาจารย์เย่เป็นเทพมังกรที่แท้จริง อยู่ในตระกูลเซียวเป็นงูตัวน้อย จำศีลได้ไม่นาน ต้องมีซักวันที่เขาต้องออกจากตระกูลเซียวอย่างแน่นอน ดังนั้น เธอต้องรีบลงมือเสียก่อน เริ่มสานความสัมพันธ์ที่ดีกับอาจารย์เย่แต่เนิ่น ๆ หนำซ้ำต้องเป็นความรู้สึกฉันชู้สาว!”
พูดถึงตรงนี้ ฉินกางเฝ้ารอด้วยความโศกเศร้าพูดว่า: “ถ้าพวกเราตระกูลฉิน ได้ลูกเขยมังกรอย่างอาจารย์เย่ นี่ต้องโชคลาภของตระกูลพวกเราอีกร้อยปีในอนาคต! ถึงเวลานั้น พวกเราจะได้บรรลุปณิธานที่ยิ่งใหญ่ของบรรพบุรุษ ให้ตระกูลฉินกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในแผ่นดินจีน! ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว นับเป็นเรื่องที่น่ายินดีของบรรพบุรุษผู้ล่วงลับไปแล้ว! บรรพชนที่อยู่ในปรโลกจะปิติยินดีสุดที่จะเปรียบได้!”
ฉินเอ้าเสวี่ยนฟังคำพูดนี้แล้วในใจรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา เก็บซ่อนความเขินอายในทันที
คุณพ่อพูดถูกต้อง นี้ไม่ใช่เรื่องความรักระหว่างหญิงชายธรรมดาซะแล้ว
ตระกูลสามารถฟันฝ่าโซ่ตรวนของชะตาชีวิตได้หรือไม่ เรียกลมเปลี่ยนเป็นมังกรนับเป็นกุญแจสำคัญ!
เรียกลมเปลี่ยนเป็นมังกร เป็นโอกาสที่ตระกูลหนึ่งรอคอยมานานหลายร้อยปี!
จากนั้น เธอรีบพูดกับฉินกางว่า: “คุณพ่อ ท่านไปเตรียมสมุนไพรเถอะ! พรุ่งนี้เช้า ลูกจะนำไปส่งให้อาจารย์เย่!”
ฉินกางพยักหน้าอย่างพอใจ กำชับว่า: “จะต้องสวมเสื้อผ้าให้สวยงามหน่อย ดูดีมีออร่า ลูกของพ่อแม้จะไม่สวยงามที่สุดระดับประเทศ แต่ที่นี่คือเมืองจินหลิงจัดว่าเป็นหญิงงามคนหนึ่งเช่นกัน หากแต่งหน้าให้ดีสักหน่อย ต้องงดงามแน่นอน!”
ใบหน้าของฉินเอ้าเสวี่ยนแดงก่ำ แต่ก็ยังตั้งใจพยักหน้าอย่างจริงจังพูดว่า: “พ่อ ท่านโปรดวางใจเถอะ ลูกจะตั้งใจ!”
ฉินกาง พูด: “พรุ่งนี้ลูกพบกับอาจารย์เย่แล้ว จำให้ดีพูดกับอาจารย์เย่ว่า ตระกูลฉินเคารพนับถือเขาเป็นอย่างมาก ในอนาคตปรารถนาที่จะรับใช้เขาตลอดไป ติดตามเป็นบริวารรับใช้เขา นอกจากนั้นยังต้องบอกอาจารย์เย่อีกว่า ตระกูลฉินพวกเราทำการค้าเกี่ยวกับสมุนไพรมากว่าร้อยปี ในอนาคตหากอาจารย์เย่ต้องการสมุนไพรอะไรบอกมาได้ทันที ทางเราพร้อมที่จะทำตามความต้องการ!”
ลูกพูดคำพูดนี้จบแล้ว ก็อ้อนวอนอาจารย์เย่ขอยาวิเศษหนึ่งเม็ดให้ตระกูลฉิน ตระกูลฉินทุกคน จะซาบซึ้งในบุญคุณครั้งนี้! พ่อเชื่อว่า หลังจากลูกพูดคำพูดเหล่านี้ไปแล้ว อาจารย์เย่จะต้องไม่ปฏิเสธแน่นอน!”
……

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...