ซูรั่วหลี มีอายุเพียงยี่สิบเอ็ดปีในปีนี้
อายุจริงของเธอ น้อยกว่าซูจือหยูหนึ่งปี
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เธอเกิดมาจนถึงอายุสิบแปดปีแล้ว ซูโสว่เต้าก็ยังไม่รู้เรื่องการดำรงอยู่ของเธอเลย
มารดาโดยกำเนิดของซูรั่วหลี ซึ่งมีชื่อจริงว่าเหออิงซิ่ว เป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเหอหนึ่งในสี่ตระกูลศิลปะการต่อสู้ที่สำคัญของจีน และเป็นหนึ่งในผู้คุ้มกันส่วนตัวของซูโสว่เต้า
เหออิงซิ่วไม่เพียงแต่มีหน้าตาที่สวยงาม แต่ยังมีความสามารถมาก เขาเกือบจะเป็นผู้นำของบอดี้การ์ดของตระกูลซูในเวลานั้น
เธอมีอายุมากกว่าซูโสว่เต้าสามปี เมื่อซูโสว่เต้าอายุสิบห้าปีเขาก็ไปเรียนต่อต่างประเทศ เพื่อความปลอดภัยของเขา ซูเฉิงเฟิงจึงขอให้เธอมาจากตระกูลเหอ และกลายเป็นผู้คุ้มกันส่วนตัวของซูโสว่เต้า
ในปีนั้น เหออิงซิ่วอายุสิบแปดปี และเพิ่งโตเป็นผู้ใหญ่
ตั้งแต่ปีนั้นมา เธอก็ได้อยู่กับซูโสว่เต้ามาโดยตลอด
อ่านหนังสือเป็นเพื่อนเขา ไปศึกษาต่อเป็นเพื่อนเขา ไปเรียนรู้ในด้านธุรกิจของตระกูลเป็นเพื่อนเขา และไปมาทุกที่เป็นเพื่อนของเขา
แม้กระทั่ง ตอนที่ซูโสว่เต้าตามจีบตู้ไห่ชิงรรยาคนปัจจุบันของเขาอย่างเมามัน เหออิงซิ่วก็ยังแอบปกป้องเขาอยู่ในที่ลับตลอดเวลา
ในตอนที่เหออิงซิ่วยังอ่อนประสบการณ์ ก็เริ่มเข้าร่วมโลกเพื่อปกป้องซูโสว่เต้า เธอคอยปกป้องเขามานานกว่าสิบปี และไม่มีความเข้าใจกับชายอื่นใดเลย โดยธรรมชาติแล้วในใจของเธอ ก็ต้องมีความรู้สึกลับๆ ต่อซูโสว่เต้าที่คุ้นเคยที่สุด
เนื่องด้วยความแตกต่างในอัตลักษณ์ อายุและภูมิหลังทางตระกูล เหออิงซิ่วจึงเก็บความรักนี้ไว้ในหัวใจของเธอ
จนกระทั่งซูโสว่เต้าแต่งงานกับตู้ไห่ชิง เหออิงซิ่วซึ่งอายุเกือบสามสิบปีก็ยังไม่เปิดเผยความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเขาเลย
ในปีที่สองของการเกิดของซูจือหยู ซูโสว่เต้าอายุสามสิบปี และเหออิงซิ่วอายุสามสิบสามปี ซูโสว่เต้าถูกลอบทำร้ายตัวอยู่ต่างประเทศ เหออิงซิ่วพยายามอย่างสุดความสามารถ เสี่ยงชีวิตถึงช่วยเขาออกมาได้ แต่เหออิงซิ่วเองก็ได้สูญเสียแขนไปข้างหนึ่งเพราะเหตุนี้เหมือนกัน
เหออิงซิ่วซึ่งกลายเป็นคนพิการ มีความสามารถในการต่อสู้ที่ลดลงอย่างมาก ดังนั้นซูโสว่เต้าจึงต้องปล่อยให้เธอเกษียณและกลับไปที่ตระกูลเหอก่อนเวลาอันควร
ตอนที่เหออิงซิ่วจากไป ซูโสว่เต้าก็ไม่เต็มใจที่จะปล่อยให้เธอจากไปเช่นกัน
นอกจากนี้ยังแสดงถึงความรู้สึกพิเศษของเหออิงซิ่วที่มีต่อซูโสว่เต้าที่อยู่ในใจของเธออีกด้วย
เหอรั่วหลีถูกเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดีอยู่ในกำมือจากตระกูลเหอตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก เธอไม่เคยเข้าโรงเรียน และฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ ตั้งแต่อายุสองปีจนถึงสิบแปดปี
ดังนั้น ตอนที่เธอมีอายุสิบแปดปี ความสามารถของเธอก็ได้แซงหน้าแม่ของเธอในตอนที่อายุสิบแปดปี และกลายเป็นคนรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลเหอ
หลังจากเติบโตเป็นผู้ใหญ่เมื่ออายุครบสิบแปดปี เหออิงซิ่วก็ได้เล่าเรื่องต้นกำเนิดชีวิตของเธอให้ฟัง
ในการบรรยายของเหออิงซิ่ว ซูโสว่เต้าเป็นพ่อที่ดีที่ให้ความสำคัญกับความรักและความชอบธรรม เหตุผลที่เขาไม่เคยสนใจและเป็นห่วงเหอรั่วหลี เป็นเพราะเขาไม่เคยรู้เรื่องการดำรงอยู่ของเธอ
ดังนั้น เหออิงซิ่วจึงให้ทางเลือกแก่เหอรั่วหลีสองทาง
อยู่ต่อ และฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ต่อไปในตระกูลเหอ
หรือออกไปจากบ้าน ไปทำงานให้บิดาผู้ให้กำเนิดของเธอ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...