ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1808
ดูเหมือนอู๋ตงไห่ยังหงุดหงิดอยู่ กัดฟันและด่าทันที:"แม่งเอ๊ย ทีวีในคฤหาสน์ของฉันก็โดนพวกคุณแอบนำไปขาย ยังมีหน้ามาบอกว่าตระกูลของพวกคุณมีหน้ามีตาทางสังคมอีก? ถ้ามีหน้ามีตาทางสังคมทำไมพวกคุณต้องไปบ้านของเย่เฉินและขโมยดอกแดฟโฟดิลมาห่อเกี๊ยวกินด้วย? ไปตลาดเพื่อซื้อกุยช่ายซักหนึ่งกิโลกรัมมันจะเสียตังค์ซักเท่าไหร่เชียว?! แม่งโง่กันทั้งตระกูล พูดว่าพวกคุณเป็นตระกูลยากจนและเลว ยังถือว่าไว้หน้าพวกคุณแล้ว!"
เซียวฉางเฉียนกับเซียวไห่หลงพูดไม่ออกทันที
เรื่องที่อู๋ตงไห่พูดนั้นเป็นเรื่องจริง หลังจากที่ตระกูลเซียวตกอับ พวกเขาได้ทำหลายเรื่องที่ไม่มีศีลธรรม เรื่องเลว และทำเรื่องไร้สาระ ถ้าเอาเรื่องที่พวกเขาเคยทำออกมาพูดทีละเรื่องๆ คงทำให้บรรพบุรุษของตระกูลเซียวขายขี้หน้ามากๆ
เย่ฉางหมิ่นมีความคิดที่อยากตายจริงๆ
ทั้งๆที่เธอเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของตัวเองและฐานะของเย่เฉินให้อู๋ตงไห่ได้รับรู้ ทำไมพูดไปพูดมา เปลี่ยนเป็นอู๋ตงไห่ด่าผู้ชายสองคนนั้นจนไม่เหลือชิ้นดี?
ดังนั้นเธอก็เลยมองไปที่อู๋ตงไห่ พูดด้วยท่าทางเคารพ:"พี่ใหญ่ เรื่องที่ฉันพูดมันเป็นเรื่องจริงทั้งหมด ฉันสาบานก็ได้ ได้โปรดเห็นแก่หน้าของตระกูลเย่ ปล่อยฉันไปเถอะ!"
...
ในเวลานี้
เย่เฉินกำลังนั่งอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ของเฉินจื๋อข่ายและบินไปยังเขตชานเมือง
วิธีการลักพาตัวของเซียวฉางเฉียนกับเซียวไห่หลงไม่ค่อยฉลาดมากนัก การค้นหาเบาะแสของพวกเขา สำหรับเฉินจื๋อข่ายและลูกน้องของเขานั้น มันไม่ใช่เรื่องยากเลย
เฉินจื๋อข่ายพยักหน้าและพูด:"อาหญิงของคุณเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเย่ ถ้าอู๋ตงไห่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ และอาหญิงของคุณเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา เขาคงไม่กล้าทำอะไรเธอแน่นอน ดังนั้นอาหญิงของคุณไม่น่าจะมีอันตรายถึงชีวิต"
เย่เฉินจุ๊ปากและพูด:"เรื่องที่ฉันกังวลที่สุดคืออาหญิงของฉันจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา! ถ้าเธอเปิดเผยตัวตนจริงๆ เธอก็จะเปิดเผยตัวตนของฉันออกมาด้วย ตอนนี้ฉันยังไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเย่แห่งเย่นจิง!"
เฉินจื๋อข่ายรีบถาม:"ถ้าอาหญิงของคุณพูดออกมาแล้ว พวกเราควรจะทำยังไงดี?"
เย่เฉินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"ถ้าเธอพูดออกมาจริงๆ ถึงเวลานั้น ก็ให้เธอได้รับโทษบ้าง!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...