ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1837
เมื่อเห็นว่านายหญิงใหญ่เซียวยืนนิ่งอยู่ตรงที่นั่น พนักงานแคชเชียร์ของโรงพยาบาลก็เอ่ยปากถามว่า: “คุณยังจะชำระเงินอยู่มั้ย? ถ้าหากไม่ชำระเงิน พวกเราอาจต้องขอให้คุณพาผู้ป่วยทั้งสองคนออกจากโรงพยาบาล”
นายหญิงใหญ่เซียวหยิบบัตรธนาคารใบอื่นๆออกมาในทันที เลือกมาหนึ่งใบ ยื่นให้อีกฝ่าย และพูดว่า: “ลองใบนี้ดู!”
พนักงานแคชเชียร์พยักหน้า รับมารูดหนึ่งครั้ง รอหลังจากที่นายหญิงใหญ่เซียวป้อนรหัสผ่าน เขาส่ายหน้าพูดว่า: “ใบนี้ก็ถูกอายัดแล้ว”
“งั้นลองใบนี้ดู!”
นายหญิงใหญ่เซียวยื่นบัตรทั้งหมดของตัวเองอย่างต่อเนื่อง ปรากฏว่าผลเตือนบัตรทุกใบก็ถูกอายัดแล้ว!
สิ่งนี้ทำให้นายหญิงใหญ่เซียวสิ้นหวังเป็นอย่างมาก!
ตอนที่เธอไม่รู้จะทำอย่างไร ก็มีโทรศัพท์โทรมาหา เธอรีบรับสาย และได้ยินอีกฝ่ายพูดว่า: “สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง ฉันโทรมาแจ้งให้คุณทราบว่า กิจการกับคฤหาสน์รถยนต์และภาพเขียนโบราณอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดฯลฯภายใต้ชื่อของคุณ ถูกศาลของฉันอายัดแล้ว คุณกรุณารีบชำระการลงทุนของคุณอู๋ตงไห่ด้วย ไม่อย่างนั้น ทรัพย์สินทั้งหมดของคุณจะเข้าสู่กระบวนการประมูลขาย!”
นายหญิงใหญ่เซียวร้องไห้พูดว่า: “แก…แกกำลังจะบีบคั้นฉันให้ตาย!”
อีกฝ่ายมีท่าทีที่เป็นงานเป็นการ และพูดว่า: “ขอโทษด้วย พวกเราก็ทำเรื่องตามกฎระเบียบเช่นกัน จำนวนหนี้ที่เจ้าหนี้ของคุณเรียกร้อง เกินกว่าทรัพย์สินของคุณมากแล้ว ดังนั้นถ้าหากคุณไม่ชำระหนี้ตามเวลาที่กำหนด พวกเราจะดำเนินการฟ้องร้องคุณ!”
นายหญิงใหญ่เซียวพูดอย่างสะอึกสะอื้นว่า: “ตอนนี้ลูกชายกับหลานชายของฉันอยู่ในโรงพยาบาล คุณน่าจะให้ฉันจ่ายค่ารักษาในโรงพยาบาลก่อนนะ?”
“ขอโทษด้วย ตอนนี้คุณทรัพย์สินติดลบ ยิ่งไปกว่านั้นถ้าหากคุณมีเงิน ก็ต้องชดใช้คืนให้คุณอู๋ตงไห่ก่อน”
พูดแล้ว เธอก็รีบใช้โทรศัพท์โทรหาอู๋ตงไห่
แม้ว่าเธอจะไม่รู้ตอนนี้อู๋ตงไห่อยู่ในสภาพไหนกันแน่ แต่ว่ายังหอบเอาท่าทีของการลองดู และโทรศัพท์ออกไปหาเขา
คาดไม่ถึงว่า จะสายอย่างรวดเร็วมาก
หลังจากที่อู๋ตงไห่รับสาย ก็ถามด้วยน้ำเสียงไม่ดีว่า: “นายหญิงใหญ่ คุณมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”
นายหญิงใหญ่เซียวรีบพูดอย่างประจบสอพลอ: “โถ่ประธานอู๋ คือแบบนี้นะ ประธานอู๋ ทำไมฉันได้ยินว่าคุณถอนการลงทุนอย่างกะทันหัน? พวกเราตกลงกันว่าจะร่วมลงทุนเป็นเวลาระยะยาวไม่ใช่เหรอ? คุณถอนการลงทุนอย่างกะทันหันขนาดนี้ ฉันจะทำยังไงล่ะ? เรื่องนี้มีอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่า?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...