ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1934

เหออิงซิ่วพูดว่า “พ่อของคุณบอกว่า คุณสามารถเลือกชื่อได้ตามใจชอบ และข้อมูลทางทะเบียนบ้านที่เกี่ยวข้อง เขาจะเป็นคนจัดการให้กับคุณเอง”

ซูรั่วหลีเปล่งแสงแห่งความสุขออกมาเล็กน้ย ในขณะที่เธอกำลังจะพูด เหออิงซิ่วก็กล่าวเสริมไปว่า “รั่วหลี พ่อของคุณบอกแล้วว่า คุณยังคงสามารถใช้นามสกุลซูต่อไปได้ และก็สามารถใช้ชื่ออื่นอะไรก็ได้นอกจากซูรั่วหลี แต่คุณจะใช้ลำดับวงศ์ตระกูลของตระกูลซูไม่ได้เพียงอย่างเดียว”

เมื่อพูดถึงจุดนี้ เหออิงซิ่วก็ถอนหายใจ และยังคงกล่าวต่อไปว่า “หมายความว่า ในชื่อของคุณ ไม่สามารถมีคำว่า ‘จือ’ เหมือนในชื่อของจือเฟย จือหยู......”

การแสดงออกที่มีความสุขเล็กน้อยของซูรั่วหลีในตอนเมื่อกี้นี้ กลายเป็นความขมขื่นขึ้นมาอย่างมากทันที เธอมองไปที่เหออิงซิ่ว และเอ่ยปากถามว่า “แม่ คุณพ่อยังคงไม่อยากจะให้คนอื่นรู้จักสถานะของฉันใช่ไหม?”

เหออิงซิ่วพูดด้วยความละอายใจเล็กน้อยว่า “รั่วหลี ไม่ว่าจะยังไงคุณก็เป็นแค่ลูกสาวนอกสมรสของพ่อคุณ และน้อยคนนักที่จะรู้เรื่องนี้ นอกจากพ่อของคุณแล้ว ก็มีเพียงคุณปู่คุณเท่านั้นที่รู้เรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างคุณพ่อกับภรรยาเขาดีมาก ถ้าเธอรู้ว่าพ่อคุณยังมีลูกสาวนอกสมรสอีกคนหนึ่งที่เป็นคุณ เธอก็จะต้องเลิกกับพ่อคุณอย่างแน่นอน.....”

ซูรั่วหลีสำลักและพูดว่า “แม่ หรือว่าฉันจะไม่สามารถบอกกับคนอื่นอย่างเปิดเผยเลยเหรอ ว่าซูโสว่เต้าเป็นพ่อของฉันตลอดทั้งชีวิตเลยเหรอ? ฉันจะต้องเป็นผู้หญิงที่ไม่มีพ่อตั้งแต่ยังเด็ก อยู่ต่อหน้าคนนอกไปตลอดชีวิตเลยงั้นเหรอ? ”

ดวงตาของเหออิงซิ่วเป็นสีแดงก่ำ และเธอก็ถอนหายใจด้วยความเศร้าใจ “รั่วหลี เหตุผลที่พ่อของคุณมีอดีตแบบนั้นกับฉันในตอนนั้น มันเป็นเพราะคำขอของฉันเองทั้งหมด ตลอดหลายปีก่อนหน้านี้เขาไม่รู้เรื่องที่คุณดำรงอยู่เลยด้วยซ้ำ ดังนั้นคุณจึงโทษเขาไม่ได้ที่เขาไม่ยอมที่จะเปิดเผยตัวตนของคุณ!”

“ยิ่งไปกว่านั้น พ่อของคุณใช้กำลังไปจำนวนมาก ในการช่วยคุณออกไปในครั้งนี้ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณะได้ว่าคุณคือลูกสาวของเขา แต่ลึกๆ ในใจของเขา ก็ยังรักคุณมากเช่นกัน! ไม่ว่าจะยังไง คุณก็จะโทษเขาไม่ได้ เข้าใจไหม? ”

ในเวลานี้ มีคนเปิดประตูออก และเอ่ยปากพูดว่า “ใกล้จะถึงเวลาแล้ว!”

เหออิงซิ่วมองไปที่ซูรั่วหลีอย่างไม่อยากจะจากไป และกล่าวเตือนว่า “รั่วหลี หลายวันนี้ดูแลตัวเองให้ดี แม่จะไปก่อนแล้ว!”

ซูรั่วหลีพยักหน้าเบาๆ ด้วยน้ำตา “แม่ ดูแลตัวเองด้วย และช่วยกล่าวขอบคุณกับคุณพ่อแทนฉันสักคำด้วย.....”

เหออิงซิ่วตบแขนเธอเบาๆ และพูดด้วยเสียงต่ำว่า “รั่วหลี ไม่มีเรื่องใดที่จะสามารถสำเร็จได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่คุณต้องสัญญากับแม่ และกลับมาอย่างมีชีวิตอยู่!”