บทที่ 196 อยากต่อยคุณแต่แรกแล้ว(2)
“ประธานฉิน คุณชายเกาเจ้าของศูนย์นิทรรศการจินหลิง ต้องการที่จะไปจับรถแอสตันมาร์ตินONE77คันนี้ให้ได้ ตอนนี้กำลังจะต่อสู้กันแล้ว ทำยังไงดี?”
ฉินกางตกอกตกใจ รีบพูดขึ้นว่า “รถคันนั้นเป็นรถที่ซื้อให้อาจารย์เย่ ผมไม่สนใจคุณชายเกาคุณชายเตี้ยอะไร นอกจากอาจารย์เย่ ใครกล้าแตะต้องรถคันนั้น ก็สั่งให้บอดี้การ์ดตัดมือมันเลย”
หลี่โม่รีบพูดขึ้นว่า “ประธานฉิน ศูนย์นิทรรศการจินหลิงเป็นของตระกูลเกา ทำแบบนี้จะเกินไปไหม?”
“ตระกูลเกาแล้วไง?” ฉินกางด่าพูดว่า “ตระกูลเกาไม่อยู่ในสายตาผมเลย ผมจะบอกให้ หากคนแซ่เกาคนนั้นกล้าเอามือไปแตะต้องรถที่ผมซื้อคันนั้นได้ คุณก็ไสหัวออกไปจากจินหลิงเลย อย่าให้ผมเห็นคุณอีกไปตลอดชีวิต”
เมื่อวานฉินกางเพิ่งได้ยาวิเศษมาจากเย่เฉินสองเม็ด ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน เมื่อได้ยินว่ามีคนคิดที่จะไปจับรถที่ตนซื้อให้กับอาจารย์เย่ ไม่เป็นการรนหาที่ตายหรือ?
อิทธิพลของตระกูลเกาห่างไกลจากตระกูลฉินอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้น เบื้องหลังฉินกางยังมีอาจารย์เย่ผู้มีพลังวิเศษ แค่เกาจวิ้นเว่ย เขาไม่เห็นอยู่ในสายตาอยู่แล้ว
หลี่โม่ได้ยินประโยคนี้ ในใจกระตุก เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าเกาจวิ้นเว่ยได้พาบอดี้การ์ดหลายคน สู้กับบอดี้การ์ดที่ตนจ้างมา
เกาจวิ้นเว่ยยังคงอวดดี พูดขึ้นอย่างเยือกเย็นว่า “หากพวกคุณยังไม่หลีก ผมจะสั่งคนลงมือแล้วนะ”
หลี่โม่โกรธจนตัวสั่น คิดว่าคนที่ผมจ้างมาพวกนี้เป็นแค่บอดี้การ์ดยืนโชว์หรือ? คนพวกนี้ปกติเป็นยอดฝีมือของบริษัทขนส่งเงินเจิ้นหย่วน บอดี้การ์ดที่เฝ้าเพียงประตูพวกนี้หรือจะเทียบได้?
บวกกับที่ตนเพิ่งได้รับคำสั่งจากฉินกาง เขาก็กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับรถสองคันนี้ จึงชี้ไปที่เกาจวิ้นเว่ย แล้วสั่งบอดี้การ์ดที่จ้างมาว่า “ในเมื่อไม่ไว้หน้ากัน งั้นก็ลงมือเลย สู้ตายแล้วมีประธานฉินอยู่เบื้องหลัง”
บอดี้การ์ดบริษัทขนส่งเงินเจิ้นหย่วนทนต่อท่าทีอวดดีของเกาจวิ้นเว่ยไม่ไหวแต่แรกแล้ว อดกลั้นที่จะไม่ลงมือสั่งสอนเขา เมื่อได้ยินคำสั่งของหลี่โม่ ก็ลงมือทำร้ายทันที บอดี้การ์ดที่เป็นหัวหน้าคนนั้น ตะโกนพูดขึ้นว่า “พวกเรา ลงมือ”
พูดเสร็จ เขาก็ตบหน้าเกาจวิ้นเว่ยไปหนึ่งที พร้อมด่าว่า “อยากตบคุณแต่แรกแล้ว ไอ้ชั่ว”
ตระกูลฉิน?
ตระกูลฉินเป็นตระกูลหนึ่งเดียวในจินหลิง ที่เทียบเท่าตระกูลซ่ง
อีกอย่าง ความสัมพันธ์ของตระกูลฉินกับตระกูลซ่งก็ค่อนข้างดี
เมื่อเทียบกันแล้ว ตระกูลเกาก็มีเพียงแค่ธุรกิจศูนย์นิทรรศการเพียงอย่างเดียว ห่างไกลกันอย่างมาก ไม่มีปัญญาล่วงเกินตระกูลฉิน
เกาจวิ้นเว่ยไม่ทันได้สนใจร่างกายที่เจ็บปวด พูดขึ้นด้วยสีหน้าเศร้าว่า “ขออภัย ขออภัย ผมไม่รู้จริงๆว่าเป็นรถของประธานฉิน ขออภัย ผมมีตาหามีแววไม่...”
......

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...