ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 201
บทที่ 201 เกี่ยวอะไรกับพวกคุณหรอ（1）
หลังจากที่ส่งวีแชทไป เย่เฉินก็ได้รับข้อความต่างๆไม่หยุด
คนแรกที่ตอบกลับ คือซ่งหวั่นถิง： “อาจารย์เย่วางใจเถอะ พรุ่งนี้ซ่งหวั่นถิงจะไปแสดงความยินดีอย่างแน่นอน！”
ต่อมาเป็นฉินกาง： “ขอบคุณคำเชิญของอาจารย์เย่ วันพรุ่งนี้จะไปร่วมงานอย่างแน่นอน！”
หวังเจิ้งกางพูดว่า： “อาจารย์เย่ พรุ่งนี้ผมจะพาลูกและหลานชาย ไปแสดงความยินดี ถือโอกาสพาไอ้ตัวแสบสองคนนี้ไปสำนึกกลับตัวกลับใจต่อหน้าคุณ.....”
ทุกคนตื่นเต้นกับคำเชิญของเย่เฉิน คิดว่าเป็นโอกาสที่ดีที่จะเชื่อมสัมพันธ์กับอาจารย์เย่
เดิมทีเซียวชูหรันยังคงรู้สึกเสียใจกับพิธีเปิดในวันพรุ่งนี้ กลับไม่คิดเลย สามีได้เตรียมโชว์สุดอลังการให้แล้ว!
กลับถึงบ้าน เซียวชูหรันได้อาบน้ำพักผ่อนแต่หัวค่ำ เตรียมพิธีเปิดกิจการในวันพรุ่งนี้เช้า
เย่เฉินก็ได้นอนแต่หัวค่ำเหมือนกัน ในสมองคิดว่า พรุ่งนี้จะทำยังไงให้ภรรยากลายเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจทั่วทั้งเมืองจินหลิง
……
วันต่อมา
วันนี้เป็นวันที่เซียวชูหรันกำหนดเปิดกิจการ
เพราะว่าไม่มีเงิน อีกทั้งเพิ่งจะเริ่มต้น ดังนั้นเซียวชูหรันจึงได้เช่าที่ของบริษัท อยู่ในอาคารหย่องซิงที่ห่างไกล
กำหนดเวลาเปิดให้บริการคือสิบโมงเช้า ตอนนี้เพิ่งจะเก้าโมง ไม่มีใครมาถึงก็เป็นเรื่องปกติ
และผ่านไปไม่นาน ทันใดนั้นโทรศัพท์เซียวชูหรันก็ดังขึ้น
หลังจากที่รับสายแล้ว ถึงรู้ว่าเป็นสายจากเคาน์เตอร์ของอาคารหย่องซิง บอกว่าตระกูลเซียวมาเยือน เลยโทรมาแจ้งล่วงหน้า
เย่เฉินก็ได้ยินเสียงจากโทรศัพท์ดังออกมา ถามด้วยความแปลกใจว่า： “ตระกูลเซียว? พวกเขามาที่นี่ทำไม? คุณส่งการ์ดเชิญให้เหรอ?”
เซียวชูหรันส่ายหน้า พูดว่า： “ก่อนหน้านี้มีเรื่องกับพวกเขาถึงขนาดนั้น ฉันจะเชิญพวกเขามาทำไม อาจเป็นเพราะอยากมาหัวเราะเยาะพวกเรามั้ง.......ที่เคาน์เตอร์บอกว่า คุณย่ามาด้วยตัวเองเลย ยังพาลุงใหญ่และครอบครัวมาอีก อีกเดี๋ยวคุณอย่าเพิ่งวู่วามกับพวกเขานะ”
......
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...