บทที่ 200 คนจนก็คือคนจน(2)
จางเจวียนก็ถูกทำร้ายจนผมเผ้ายุ่งเหยิง โดนตบจนปากเบี้ยว ส่วนเกาจวิ้นเว่ยก็ตัวอ่อนปวกเปียก เจ็บปวดอย่างที่สุด
หลังจากทำร้ายทั้งสองคนจนสาแก่ใจแล้ว หลี่โม่ก็สั่งให้คนลากพวกเขาออกไปจากศูนย์นิทรรศการ
เกาจวิ้นเว่ยนอนบนพื้นคอนกรีต ตะโกนด่าขึ้นอย่างโกรธเคืองว่า “เย่เฉินเป็นคนอะไรกันแน่”
จางเจวียนพูดขึ้นอย่างโกรธเคืองว่า “เขาเป็นแค่เขยแต่งเข้าคนหนึ่ง ฉันว่ามากสุดเขาก็เป็นได้แค่คนขับรถ เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นอาจารย์เย่”
เกาจวิ้นเว่ยถูกตบจนปากบวมมีเลือดไหล พูดขึ้นว่า “ไอ้คนจน ผมจะไม่ปล่อยคุณไว้อย่างแน่นอน”
พูดเสร็จ แล้วเขาก็กัดฟันพูดขึ้นด้วยท่าที่เยือกเย็นว่า “ยังมีเซียวชูหรัน ก็อย่าคิดที่จะหนีไปจากเงื้อมมือของผมได้”
ทางนี้ แอสตันมาร์ตินONE77ได้ถูกขับออกมาจากศูนย์นิทรรศการแล้ว
รถสปอร์ตสุดหรู เป็นที่สนใจของผู้คนมากมายบนท้องถนน
เป็นครั้งแรกที่นั่งอยู่บนรถแอสตันมาร์ตินONE77 เซียวชูหรันรู้สึกแปลกใหม่มาก
ยังไงก็เป็นซูเปอร์คาร์อันดับต้นๆของโลก คนหนุ่มสาวเกือบทั้งหมด ต่างก็หวังว่าจะได้มีโอกาสได้สัมผัสสักครั้ง
แต่ความแปลกใจที่เซียวชูหรันรู้สึก ก็แค่อยากได้ลิ้มลองเท่านั้น
เย่เฉินยังไม่ทันได้ขับออกไปไกล เซียวชูหรันก็พูดกับเขาว่า “เราขับรถกลับไปกันเถอะ อย่าต้องทำให้รถหรูของคนอื่นเกิดปัญหาเลย"
เย่เฉินพูดขึ้นว่า “จะต้องกลัวอะไร ประธานฉินคนนี้เป็นคนคุยง่าย”
“อย่างนั้นก็ไม่เหมาะสม” เซียวชูหรันพูดขึ้นอย่างจริงจังว่า “ยังไงก็ได้ลองแล้ว เราเอารถไปคืนเขา แล้วก็กลับบ้านเถอะ”
เย่เฉินเห็นเธอมุ่งมั่น จึงพยักหัวตอบตกลง
เย่เฉินถามขึ้นอย่างแปลกใจว่า “ที่รัก สตูดิโอของคุณพร้อมที่จะประกาศเปิดตัวอย่างเป็นทางการแล้วหรือ?”
“ใช่ค่ะ” เซียวชูหรันพูดขึ้นว่า “เตรียมตัวมาตั้งนานหลายวันขนาดนี้ อีกนิดเดียวก็พร้อมที่จะเปิดอย่างเป็นทางการได้แล้ว”
พูดถึงตรงนี้ เซียวชูหรันก็พูดขึ้นอย่างค่อนข้างโศกเศร้าเล็กน้อยว่า “เสียดาย ฉันไม่สามารถเชิญคนที่มีชื่อเสียงมาร่วมงานของเราได้ ฉันแค่เชิญเพื่อนสมัยเรียนเพียงไม่กี่คน ถึงตอนนั้นคุณกับพ่อแม่ก็มาด้วย”
เย่เฉินพยักหัว ในใจกลับคิดว่า ไม่สามารถเชิญคนที่มีชื่อเสียงมาร่วมงานได้? ผมช่วยคุณหาไง
หวังเฟยเสว่ตี้เหากรุ๊ป ซ่งหวั่นถิงคุณหนูใหญ่ตระกูลซ่ง ฉินกางผู้นำตระกูลฉิน หวังเจิ้งกางผู้นำตระกูลหวัง ท่านหงห้าผู้มีอิทธิพลในวงการใต้ดิน ยังมีเจินเป่าเก๋อเจ้าของร้านเป่าฟู่กุ้ย....
คนที่มีชื่อเสียงมีอิทธิพลมากมายในจินหลิงที่ตนรู้จัก และพวกเขาต่างก็เรียกตนว่าอาจารย์เย่ ถึงตอนนั้นขอเพียงแค่ตนมีคำสั่ง ก็สามารถเรียกให้พวกเขามาร่วมงานเปิดกิจการสตูดิโอของภรรยาได้ เพื่อเป็นการสนับสนุนกิจการของภรรยา ถึงตอนนั้นกิจการสตูดิโอของภรรยาจะต้องมีชื่อเสียงที่สุดจินหลิง
คิดได้ถึงตรงนี้ เขาก็รีบเรียบเรียงข้อความหนึ่ง แล้วก็ส่งไปให้กับพวกเขาเหล่านั้นว่า
“กิจการการสตูดิโอของภรรยาผมจะเปิดกิจการในพรุ่งนี้ช่วงเช้า ขอจัดสรรเวลาว่างมาร่วมงานด้วย ที่อยู่คือ...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...