ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2026

วาตานาเบะ ชินอิจิก็ตื่นเต้นเป็นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

การเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์อีกครั้ง สำหรับเขาสำคัญมากกว่าทุกอย่าง

ยิ่งไปกว่านั้น ได้รู้จักกับคนที่มีพลังวิเศษอย่างเย่เฉิน ยังต้องมีประโยชน์มากขึ้นอย่างคาดไม่ถึงในอนาคตอย่างแน่นอน

ดังนั้น ธุรกิจนี้สำหรับเขา ก็คุ้มค่ามากแท้จริง

นางาฮิโกะ อิโตะที่อยู่ข้างๆก็ตื่นเต้นเหมือนกัน

หลังจากที่ดื่มน้ำแก้วนั้นของเย่เฉิน เขารู้สึกได้ว่าร่างกายแข็งแรงมากขึ้นในคราวเดียวอย่างเห็นได้ชัด

ก่อนหน้านี้ค่อนข้างอ่อนแอมาโดยตลอด เหมือนกับลมพัดก็ล้มลง แต่ตอนนี้คนทั้งคนก็รู้สึกว่าร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยจิงชี่เสินเป็นอย่างมาก ดีมากจนพูดไม่ได้

นอกเหนือจากตัดขาทั้งสองที่ไม่มีทางฟื้นฟูคืน ความรู้สึกอื่นก็เหมือนกันกับก่อนหน้าที่ตัวเองไม่ได้รับบาดเจ็บ ถึงขนาดยังแข็งแกร่งกว่าตอนนั้นอย่างเห็นได้ชัด

สิ่งนี้สำหรับเขา ก็มีประโยชน์มากที่สุด ท้ายที่สุด หลังจากที่จิงชี่เสินของร่างกายได้รับการฟื้นฟูเป็นอย่างมาก ก็เรียกได้ว่าเตรียมตัวสำหรับการฝึกฟื้นตัวได้แล้ว

การฝึกฟื้นตัวสำหรับผู้พิการและกลุ่มผู้สูญเสียขาใช้กำลังกายเป็นอย่างมาก ตอนที่ร่างกายอ่อนแอไม่สามารถดำเนินการได้ด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้นนางาฮิโกะ อิโตะอยากจะใส่ขาเทียม ก็ต้องทำการฝึกฝนการปรับตัวร่วมกับขาเทียมอย่างต่อเนื่อง สิ่งนี้สำหรับความต้องการของกำลังกายก็สูงมากขึ้น

เดิมที เขายังต้องฝึกฝนอีกอย่างน้อยครึ่งปี ถึงได้อาจจะเริ่มการฝึกฟื้นตัวรวมทั้งฝึกฝนปรับให้เข้ากับขาเทียม

ตอนนี้ เย่เฉินช่วยให้เขาประหยัดเวลาไปทั้งหมดครึ่งปี

เมื่อซ่งหวั่นถิงกับวาตานาเบะ ชินอิจิเซ็นสัญญาเสร็จ นางาฮิโกะ อิโตะก็จัดการให้เชฟเริ่มแล่นปลาในทันที และเขาก็เป็นคนเปิดวิสกี้ ปี50ที่ตั้งใจจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ

ปฏิกิริยาของร่างกายของเขานั้นรุนแรงมากอยู่เสมอ ดังนั้นเขาก็ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวนานแล้ว แทบรอไม่ไหวที่อยากจะรีบกลับบ้าน เซอร์ไพรส์ภรรยาของเขา ในขณะเดียวกันก็ตามหาความรู้สึกมีความสุขสบายของปีนั้น

ดังนั้น หลังจากที่ทานอาหารเสร็จ เขาก็ลุกขึ้นมาอย่างเร่งรีบทนไม่ไหว และโค้งคำนับให้ทุกคนแล้วพูดว่า: “พี่อิโตะคุณเย่และคุณซ่ง ที่บ้านของผมยังมีธุระอยู่ ก็ขอลากลับไปก่อนแล้ว! ขอบคุณพี่อิโตะสำหรับการต้อนรับอย่างดี! และก็ขอบคุณคุณเย่สำหรับความช่วยเหลือ! ซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก!”

นางาฮิโกะ อิโตะก็ย่อมรู้ว่าเขาเร่งรีบต้องการทำอะไรเป็นธรรมดา ก็พยักหน้าพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ได้ นายก็รีบกลับไปเถอะ!”

เย่เฉินก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “เวลาไม่เช้าแล้ว คุณวาตานาเบะกลับไปพักผ่อนเช้าๆหน่อยเถอะ”

วาตานาเบะ ชินอิจิรีบพูดด้วยความเคารพนับถือเป็นอย่างยิ่งว่า: “คุณเย่ ไม่ทราบว่าผมจะได้รับเกียรตินี้มั้ย ขอแลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อกับคุณได้หรือเปล่า?”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย พยักหน้าพูดว่า: “ถึงเวลาให้คุณอิโตะส่งหมายเลขโทรศัพท์ของผมไปให้คุณ”

วาตานาเบะ ชินอิจิดีใจมากในทันที ตราบใดที่เย่เฉินยินดีแลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อกับตัวเอง จากนี้ไปประสบกับปัญหาอะไร ก็สามารถขอความช่วยเหลือจากเขาได้!