ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2025

ในเวลานี้ วาตานาเบะ ชินอิจิพูดกับซ่งหวั่นถิงด้วยท่าทางประจบสอพลอในทันที: “คุณซ่ง เมื่อกี้นี้คุณเย่ก็ได้พูดคุยกับผมกันอย่างลึกซึ้งแล้ว ตัวของผมเองก็เจอคุณเย่ครั้งแรกก็รู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนกันมานาน ดังนั้นผมตัดสินใจ ปรับเปลี่ยนสัญญาเงื่อนไขของพวกเราใหม่”

ซ่งหวั่นถิงประหลาดใจเล็กน้อย และรีบถามว่า: “คุณวาตานาเบะ คุณเตรียมจะปรับเปลี่ยนอย่างไรคะ?”

วาตานาเบะ ชินอิจิพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “แบบนี้ พวกเราทั้งสองฝ่ายลงทุนตามสัดส่วนห้าสิบกับห้าสิบ แต่ว่าในการมีกรรมสิทธิ์ถือหุ้น บริษัทของคุณถือหุ้นหกสิบเปอร์เซ็นต์ บริษัทนิปปอนสตีของพวกเราถือหุ้นสี่สิบเปอร์เซ็นต์!”

ซ่งหวั่นถิงตกใจตะลึงจนตาค้างในทันที!

เธอไม่เข้าใจ นี่คือการกระทำอะไรของวาตานาเบะ ชินอิจิ?!

ทำไมถึงได้สละหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ให้ฟรีๆในทันที?

ในช่วงเวลาต่อมา เธอมองไปทางเย่เฉินในทันที สัญชาตญาณบอกกับเธอว่า ต้องเป็นช่วงเวลาที่ตัวเองออกไปกับนานาโกะ เย่เฉินพยายามให้ได้เงื่อนไขนี้มาจากวาตานาเบะ ชินอิจิแทนตัวเองใหม่!

ในใจของเธอตกใจอย่างไม่มีอะไรเทียบได้: “อาจารย์เย่ใช้วิธีอะไรกันแน่? ทำให้วาตานาเบะ ชินอิจิหลีกทางให้ได้มากขนาดนี้?! ด้วยแบบนี้ อาจารย์เย่เพื่อตัวเองก็จะติดค้างหนี้บุญคุณวาตานาเบะ ชินอิจิครั้งหนึ่งไม่ใช่เหรอ?”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซ่งหวั่นถิงก็รู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

อันที่จริงเธอไม่เคยคิดที่จะเอาเปรียบบริษัทนิปปอนสตี

อันที่จริงเธอคิดว่าก็แค่ได้ถือสิทธิ์หุ้นห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์

แน่นอนว่า ถือสิทธิ์หุ้นตัวเองก็ไม่ได้เอาฟรี

ตัวเองไม่เพียงลงทุนตามสัดส่วนตามห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ ยังจัดหาที่ดินและความสัมพันธ์ในท้องถิ่น มาผลักดันการดำเนินโครงการการร่วมมือลงทุนไปถึงที่หมายอย่างรวดเร็ว

แต่ทว่า ในขณะนี้ บริษัทนิปปอนสตีได้ให้ผลตอบแทนมหาศาลกับตัวเองแล้ว!

ตอนที่เธอไม่รู้ว่าควรทำยังไงดี เย่เฉินเอ่ยปากพูดว่า: “หวั่นถิง ในเมื่อคุณวาตานาเบะมีความจริงใจขนาดนี้ ผมว่าตอนนี้พวกคุณก็เซ็นสัญญากันเถอะ รอพวกเรากลับประเทศจัดการเรื่องในประเทศเสร็จ ก็สามารถผลักดันการดำเนินโครงการการร่วมมือลงทุนไปถึงที่กับคุณวาตานาเบะได้แล้ว”

แต่ทว่า วาตานาเบะ ชินอิจิพูดแบบนี้ นั่นก็คืออ่อนน้อมถ่อมตนและยกย่องซ่งหวั่นถิง ท่าทางเรียกได้ว่าถ่อมตัวเป็นอย่างมาก

ในเวลานี้เย่เฉินก็พูดว่า: “หวั่นถิง เลิกโอ้เอ้ได้แล้ว ทุกคนยังรอทานข้าวอยู่ รีบเซ็นสัญญาเถอะ พวกเราก็เริ่มทานอาหารแล้ว ทานเสร็จก็เตรียมตัวสักพัก ยังต้องไปที่ขึ้นเรือที่ท่าเรือ”

เมื่อซ่งหวั่นถิงคำพูดนี้ ก็ไม่ลังเลอีกต่อไปในทันที มองไปที่เย่เฉินอย่างซาบซึ้งใจ ต่อจากนั้นพูดกับวาตานาเบะ ชินอิจิว่า: “คุณวาตานาเบะ งั้นตอนนี้พวกเราก็เซ็นสัญญากันเถอะ!”

วาตานาเบะ ชินอิจิก็ย่อมเห็นด้วยเป็นธรรมดา: “ดีๆๆๆ รีบเซ็น!”

นางาฮิโกะ อิโตะสั่งการให้ลูกน้องเตรียมเครื่องพิมพ์พกพามาหนึ่งเครื่อง ต่อจากนั้นทั้งสองคนก็เปลี่ยนข้อมูลในสัญญาที่เตรียมไว้แต่เดิมในคอมพิวเตอร์ จากนั้นพิมพ์ออกมาทั้งสองฝ่ายต่างคนต่างเซ็นสัญญา และแลกเปลี่ยนกัน

ในใจของซ่งหวั่นถิงตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะมีสัญญาฉบับนี้ ในอนาคตซ่งซื่อกรุ๊ปจะต้องก้าวหน้ารวดเร็วอย่างแน่นอน!

หากบริหารดีๆ บางทีในอนาคตก็อาจจะกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนาน