ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 205
บทที่205 การรวมตัวกันของคนใหญ่คนโต（1）
คำพูดของหลี่ไท่หลาย ทำให้คนของตระกูลเซียวตกตะลึง
คิดไม่ถึงว่าเขาจะมาเพื่อแสดงความยินดี กับเซียวชูหรันโดยเฉพาะ?!
เป็นถึงเศรษฐีอันดับต้นๆของเมืองไห่เชียวนะ!
เย่เฉินและเซียวชูหรัน จับเส้นสายนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?!
เซียวฉางเฉียนตกใจอย่างมาก อีกทั้งยังคิดไม่ถึงว่า อีกฝ่ายจะไม่เกรงใจตัวเองขนาดนี้ พูดออกมาก็ด่าเลย ทันใดนั้นใบหน้าก็รู้สึกอับอาย รีบถอยหลังออกไปสองสามก้าว ไปยืนข้างๆ
สีหน้าของเซียวเวยเวยสงสัย ใช้เสียงต่ำถามเซียวไห่หลงที่อยู่ข้างๆ พูดว่า: “ไอ้อ้วนนี่เป็นเศรษฐีอันดับต้นๆของเมืองไห่จริงๆเหรอ? ทำไมรู้สึกว่าเป็นนักแสดงที่เชิญมายังไงอย่างนั้น มีที่ไหนกันว่าเศรษฐีอันดับต้นๆจะเคารพไอ้สวะนี่....”
เซียวไห่หลงส่ายหน้า ถามเสียงต่ำว่า: “ฉันรู้สึกว่าก็ไม่ค่อยเหมือน.....”
ไม่กี่คนที่อยู่ในเหตุการณ์ ต่างก็ไม่เคยเจอหลี่ไท่หลาย
แต่หลี่ไท่หลายที่เลียแข้งเลียขาเย่เฉินที่อยู่ตรงหน้า กับหลี่ไท่หลายคนโหดเหี้ยมที่เล่าลือ ไม่ใช่คนเดียวกันโดยสิ้นเชิง
เวลานี้ หลี่ไท่หลายหยิบกล่องสวยหรูออกมาจากกระเป๋า ส่งให้เซียวชูหรัน ยิ้มพร้อมพูดด้วยความเคารพว่า: “ยินดีกับคุณนายเย่ที่เปิดบริษัท นี่คือน้ำใจเล็กๆน้อยๆของผม กรุณารับไว้ด้วย”
เซียวชูหรันมือไม้ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย เธอไม่ได้เชิญหลี่ไท่หลาย ตลอดจนไม่รู้จักหลี่ไท่หลาย และก็ไม่รู้ว่าของขวัญนี้ควรรับไว้ดีหรือเปล่า
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย พูดว่า: “ที่รัก นี่คือน้ำใจของประธานหลี่ คุณรับไว้เถอะ...”
หลังจากที่เซียวซูหรันได้รับกล่องไว้ และพูดขอบคุณ ก็ได้เก็บของขวัญไว้
กลับได้ยินเซียวเวยเวยพูดว่า: “เซียวชูหรัน ประธานหลี่ให้ของขวัญ แกให้พวกเราดูหน่อยสิ?”
เซียวเวยเวยพูดด้วยความอิจฉาเล็กน้อยว่า: “คิดไม่ถึงว่าจะมีคนมาจริงๆ ไม่รู้ว่าโชคดีอะไร ถึงได้รู้จักประธานหลี่......”
คำพูดของเธอเพิ่งจะจบลง ก็ได้ยินเสียงดังมาจากเคาน์เตอร์ของตึก: “คุณผู้หญิงเซียวชูหรันมีของขวัญมาถึง!”
หลังจากนั้น ก็มีเสียงดังก้องจากด้านนอก
ทุกคนเดินออกจากตึกไปพร้อมกัน หันหน้ามองไปดูทางด้านนอก ก็ได้เห็นลานด้านล่างถูกเคลียร์พื้นที่เรียบร้อย และเฮลิคอปเตอร์ลำใหญ่ กำลังลงอย่างช้าๆ
หลังจากนั้น พนักงานของอาคารทั้งหมดก็ยุ่งขึ้นมา
แต่ละคนรับกระเช้าดอกไม้ ของขวัญเข้ามาเรื่อยๆ จากเฮลิคอปเตอร์ถูกย้ายไปจนถึงห้องทำงานของเซียวชูหรัน
......
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...